൮. ഹേമകമാണവസുത്തനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൫൩. അട്ഠമേ ഹേമകസുത്തേ – യേ മേ പുബ്ബേ വിയാകംസൂതി യേ ബാവരിആദയോ പുബ്ബേ മയ്ഹം സകം ലദ്ധിം വിയാകംസു. ഹുരം ഗോതമസാസനാതി ഗോതമസാസനതോ പുബ്ബതരം. സബ്ബം തം തക്കവഡ്ഢനന്തി സബ്ബം തം കാമവിതക്കാദിവഡ്ഢനം.

യേ ചഞ്ഞേ തസ്സ ആചരിയാതി യേ ച അഞ്ഞേ തസ്സ ബാവരിയസ്സ ആചാരേ സിക്ഖാപകാ ആചരിയാ. തേ സകം ദിട്ഠിന്തി തേ ആചരിയാ അത്തനോ ദിട്ഠിം. സകം ഖന്തിന്തി അത്തനോ ഖമനം. സകം രുചിന്തി അത്തനോ രോചനം. വിതക്കവഡ്ഢനന്തി കാമവിതക്കാദിവിതക്കാനം ഉപ്പാദനം പുനപ്പുനം പവത്തനം. സങ്കപ്പവഡ്ഢനന്തി കാമസങ്കപ്പാദീനം വഡ്ഢനം. ഇമാനി ദ്വേ പദാനി സബ്ബസങ്ഗാഹികവസേന വുത്താനി. ഇദാനി കാമവിതക്കാദികേ സരൂപതോ ദസ്സേതും ‘‘കാമവിതക്കവഡ്ഢന’’ന്തിആദിനാ നയേന നവവിതക്കേ ദസ്സേസി.

൫൪. തണ്ഹാനിഗ്ഘാതനന്തി തണ്ഹാവിനാസനം.

൫൫-൬. അഥസ്സ ഭഗവാ തം ധമ്മം ആചിക്ഖന്തോ ‘‘ഇധാ’’തി ഗാഥാദ്വയമാഹ. തത്ഥ ഏതദഞ്ഞായ യേ സതാതി ഏതം നിബ്ബാനം പദമച്ചുതം ‘‘സബ്ബേ സങ്ഖാരാ അനിച്ചാ’’തിആദിനാ (ധ. പ. ൨൭൭; ഥേരഗാ. ൬൭൬; കഥാ. ൭൫൩) നയേന വിപസ്സന്താ അനുപുബ്ബേന ജാനിത്വാ യേ കായാനുപസ്സനാസതിആദീഹി സതാ. ദിട്ഠധമ്മാഭിനിബ്ബുതാതി വിദിതധമ്മത്താ ദിട്ഠധമ്മാ ച രാഗാദിനിബ്ബാനേന ച അഭിനിബ്ബുതാ. സേസം സബ്ബത്ഥ പാകടമേവ.

ഏവം ഭഗവാ ഇദമ്പി സുത്തം അരഹത്തനികൂടേനേവ ദേസേസി, ദേസനാപരിയോസാനേ ച പുബ്ബസദിസോ ഏവ ധമ്മാഭിസമയോ അഹോസീതി.

സദ്ധമ്മപ്പജ്ജോതികായ ചൂളനിദ്ദേസ-അട്ഠകഥായ

ഹേമകമാണവസുത്തനിദ്ദേസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.