൨. തിസ്സമേത്തേയ്യമാണവസുത്തനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൯. ദുതിയേ തിസ്സമേത്തേയ്യസുത്തനിദ്ദേസേ – കോധ സന്തുസിതോതി നിട്ഠിതേ പന അജിതസുത്തേ ‘‘കഥം ലോകം അവേക്ഖന്തം, മച്ചുരാജാ ന പസ്സതീ’’തി (സു. നി. ൧൧൨൪; ചൂളനി. മോഘരാജമാണവപുച്ഛാ ൧൪൩) ഏവം മോഘരാജാ പുച്ഛിതും ആരഭി. ‘‘ന താവസ്സ ഇന്ദ്രിയാനി പരിപാകം ഗതാനീ’’തി ഞത്വാ ഭഗവാ ‘‘തിട്ഠ ത്വം, മോഘരാജ, അഞ്ഞോ പുച്ഛതൂ’’തി പടിക്ഖിപി. തതോ തിസ്സമേത്തേയ്യോ അത്തനോ സംസയം പുച്ഛന്തോ ‘‘കോധാതി ഗാഥമാഹ. തത്ഥ കോധ സന്തുസിതോതി കോ ഇധ സത്തോ തുട്ഠോ. ഇഞ്ജിതാതി തണ്ഹാദിട്ഠിവിപ്ഫന്ദിതാനി. ഉഭന്തമഭിഞ്ഞായാതി ഉഭോ അന്തേ അഭിജാനിത്വാ. മന്താ ന ലിപ്പതീതി പഞ്ഞായ ന ലിപ്പതി.

പരിപുണ്ണസങ്കപ്പോതി നേക്ഖമ്മാദിവിതക്കേഹി പരിപുണ്ണസങ്കപ്പത്താ പരിപുണ്ണമനോരഥോ.

തണ്ഹിഞ്ജിതന്തി തണ്ഹായ ചലിതം. ദിട്ഠിഞ്ജിതാദീസുപി ഏസേവ നയോ. കാമിഞ്ജിതന്തി കിലേസകാമേഹി ഇഞ്ജിതം ഫന്ദിതം. ‘‘കമ്മിഞ്ജിത’’ന്തിപി പാഠോ, തം ന സുന്ദരം.

മഹന്തോ പുരിസോതി മഹാപുരിസോ. ഉത്തമോ പുരിസോതി അഗ്ഗപുരിസോ. പധാനോ പുരിസോതി സേട്ഠപുരിസോ. അലാമകോ പുരിസോതി വിസിട്ഠപുരിസോ. ജേട്ഠകോ പുരിസോതി പാമോക്ഖപുരിസോ. ന ഹേട്ഠിമകോ പുരിസോതി ഉത്തമപുരിസോ. പുരിസാനം കോടിപ്പത്തോ പുരിസോതി പധാനപുരിസോ. സബ്ബേസം ഇച്ഛിതോ പുരിസോതി പവരപുരിസോ.

സിബ്ബിനിമച്ചഗാതി തണ്ഹം അതിഅഗാ, അതിക്കമിത്വാ ഠിതോ. ഉപച്ചഗാതി ഭുസം അതിഅഗാ.

൧൦. തസ്സേതമത്ഥം ഭഗവാ ബ്യാകരോന്തോ ‘‘കാമേസൂ’’തി ഗാഥാദ്വയമാഹ. തത്ഥ കാമേസു ബ്രഹ്മചരിയവാതി കാമനിമിത്തം ബ്രഹ്മചരിയവാ, കാമേസു ആദീനവം ദിസ്വാ മഗ്ഗബ്രഹ്മചരിയേന സമന്നാഗതോതി വുത്തം ഹോതി. ഏത്താവതാ സന്തുസിതതം ദസ്സേതി. ‘‘വീതതണ്ഹോ’’തിആദീഹി അനിഞ്ജിതതം. തത്ഥ സങ്ഖായ നിബ്ബുതോതി അനിച്ചാദിവസേന ധമ്മേ വീമംസിത്വാ രാഗാദിനിബ്ബാനേന നിബ്ബുതോ.

അസദ്ധമ്മസമാപത്തിയാതി നീചധമ്മസമായോഗതോ. ആരതീതി ആരകാ രമനം. വിരതീതി തായ വിനാ രമനം. പടിവിരതീതി പടിനിവത്തിത്വാ തായ വിനാ രമനം. വേരമണീതി വേരവിനാസനം. അകിരിയാതി കിരിയാപച്ഛിന്ദനം. അകരണന്തി കരണപരിച്ഛിന്ദനം. അനജ്ഝാപത്തീതി അനാപജ്ജനതാ. വേലാഅനതിക്കമോതി സീമാഅനതിക്കമോ. സേസം തത്ഥ തത്ഥ വുത്തനയത്താ പാകടമേവ.

ഏവം ഭഗവാ ഇദമ്പി സുത്തം അരഹത്തനികൂടേനേവ ദേസേസി. ദേസനാപരിയോസാനേ അയമ്പി ബ്രാഹ്മണോ അരഹത്തേ പതിട്ഠാസി സദ്ധിം അന്തേവാസികസഹസ്സേന, അഞ്ഞേസഞ്ച അനേകസഹസ്സാനം ധമ്മചക്ഖും ഉദപാദി. സേസം പുബ്ബസദിസമേവ.

സദ്ധമ്മപ്പജ്ജോതികായ ചൂളനിദ്ദേസ-അട്ഠകഥായ

തിസ്സമേത്തേയ്യമാണവസുത്തനിദ്ദേസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.