൮. മഹാപജാപതിഗോതമീവത്ഥു

യസ്സ കായേന വാചായാതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ മഹാപജാപതിം ഗോതമിം ആരബ്ഭ കഥേസി.

ഭഗവതാ ഹി അനുപ്പന്നേ വത്ഥുസ്മിം പഞ്ഞത്തേ അട്ഠ ഗരുധമ്മേ മണ്ഡനകജാതിയോ പുരിസോ സുരഭിപുപ്ഫദാമം വിയ സിരസാ സമ്പടിച്ഛിത്വാ സപരിവാരാ മഹാപജാപതി ഗോതമീ ഉപസമ്പദം ലഭി, അഞ്ഞോ തസ്സാ ഉപജ്ഝായോ വാ ആചരിയോ വാ നത്ഥി. ഏവം ലദ്ധൂപസമ്പദം ഥേരിം ആരബ്ഭ അപരേന സമയേന കഥം സമുട്ഠാപേസും ‘‘മഹാപജാപതിയാ ഗോതമിയാ ആചരിയുപജ്ഝായാ ന പഞ്ഞായന്തി, സഹത്ഥേനേവ കാസായാനി ഗണ്ഹീ’’തി. ഏവഞ്ച പന വത്വാ ഭിക്ഖുനിയോ കുക്കുച്ചായന്തിയോ തായ സദ്ധിം നേവ ഉപോസഥം ന പവാരണം കരോന്തി, താ ഗന്ത്വാ തഥാഗതസ്സപി തമത്ഥം ആരോചേസും. സത്ഥാ താസം കഥം സുത്വാ ‘‘മയാ മഹാപജാപതിയാ ഗോതമിയാ അട്ഠ ഗരുധമ്മാ ദിന്നാ, അഹമേവസ്സാചരിയോ, അഹമേവ ഉപജ്ഝായോ. കായദുച്ചരിതാദിവിരഹിതേസു ഖീണാസവേസു കുക്കുച്ചം നാമ ന കാതബ്ബ’’ന്തി വത്വാ ധമ്മം ദേസേന്തോ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൯൧. ‘‘യസ്സ കായേന വാചായ, മനസാ നത്ഥി ദുക്കടം;

സംവുതം തീഹി ഠാനേഹി, തമഹം ബ്രൂമി ബ്രാഹ്മണ’’ന്തി.

തത്ഥ ദുക്കടന്തി സാവജ്ജം ദുക്ഖുദ്രയം അപായസംവത്തനികം കമ്മം. തീഹി ഠാനേഹീതി ഏതേഹി കായാദീഹി തീഹി കാരണേഹി കായദുച്ചരിതാദിപവേസനിവാരണത്ഥായ ദ്വാരം പിഹിതം, തം അഹം ബ്രാഹ്മണം വദാമീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

മഹാപജാപതിഗോതമീവത്ഥു അട്ഠമം.