൩൫. നടപുത്തകത്ഥേരവത്ഥു

ഹിത്വാതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ വേളുവനേ വിഹരന്തോ ഏകം നടപുത്തകം ആരബ്ഭ കഥേസി.

സോ കിര ഏകം നടകീളം കീളയമാനോ വിചരന്തോ സത്ഥു ധമ്മകഥം സുത്വാ പബ്ബജിത്വാ അരഹത്തം പാപുണി. തസ്മിം ബുദ്ധപ്പമുഖേന ഭിക്ഖുസങ്ഘേന സദ്ധിം പിണ്ഡായ പവിസന്തേ ഭിക്ഖൂ ഏകം നടപുത്തം കീളന്തം ദിസ്വാ, ‘‘ആവുസോ, ഏസ തയാ കീളിതകീളിതം കീളതി, അത്ഥി നു ഖോ തേ ഏത്ഥ സിനേഹോ’’തി പുച്ഛിത്വാ ‘‘നത്ഥീ’’തി വുത്തേ ‘‘അയം, ഭന്തേ, അഭൂതം വത്വാ അഞ്ഞം ബ്യാകരോതീ’’തി ആഹംസു. സത്ഥാ തേസം കഥം സുത്വാ, ‘‘ഭിക്ഖവേ, മമ പുത്തോ സബ്ബയോഗേ അതിക്കന്തോ’’തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൪൧൭. ‘‘ഹിത്വാ മാനുസകം യോഗം, ദിബ്ബം യോഗം ഉപച്ചഗാ;

സബ്ബയോഗവിസംയുത്തം, തമഹം ബ്രൂമി ബ്രാഹ്മണ’’ന്തി.

തത്ഥ മാനുസകം യോഗന്തി മാനുസകം ആയുഞ്ചേവ പഞ്ച കാമഗുണേ ച. ദിബ്ബയോഗേപി ഏസേവ നയോ. ഉപച്ചഗാതി യോ മാനുസകം യോഗം ഹിത്വാ ദിബ്ബം യോഗം അതിക്കന്തോ, തം സബ്ബേഹി ചതൂഹിപി യോഗേഹി വിസംയുത്തം അഹം ബ്രാഹ്മണം വദാമീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

നടപുത്തകത്ഥേരവത്ഥു പഞ്ചതിംസതിമം.