൨൬. അഞ്ഞതരത്ഥേരവത്ഥു

യോധ ദീഘന്തി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ അഞ്ഞതരത്ഥേരം ആരബ്ഭ കഥേസി.

സാവത്ഥിയം കിരേകോ മിച്ഛാദിട്ഠികോ ബ്രാഹ്മണോ സരീരഗന്ധഗഹണഭയേന ഉത്തരസാടകം അപനേത്വാ ഏകമന്തേ ഠപേത്വാ ഗേഹദ്വാരാഭിമുഖോ നിസീദി. അഥേകോ ഖീണാസവോ ഭത്തകിച്ചം കത്വാ വിഹാരം ഗച്ഛന്തോ തം സാടകം ദിസ്വാ ഇതോ ചിതോ ച ഓലോകേത്വാ കഞ്ചി അപസ്സന്തോ ‘‘നിസ്സാമികോ അയ’’ന്തി പംസുകൂലം അധിട്ഠഹിത്വാ ഗണ്ഹി. അഥ നം ബ്രാഹ്മണോ ദിസ്വാ അക്കോസന്തോ ഉപസങ്കമിത്വാ ‘‘മുണ്ഡക, സമണ, മമ സാടകം ഗണ്ഹസീ’’തി ആഹ. തവേസോ, ബ്രാഹ്മണാതി. ആമ, സമണാതി. ‘‘മയാ കഞ്ചി അപസ്സന്തേന പംസുകൂലസഞ്ഞായ ഗഹിതോ, ഗണ്ഹ ന’’ന്തി തസ്സ ദത്വാ വിഹാരം ഗന്ത്വാ ഭിക്ഖൂനം തമത്ഥം ആരോചേസി. അഥസ്സ വചനം സുത്വാ ഭിക്ഖൂ തേന സദ്ധിം കേളിം കരോന്താ ‘‘കിം നു ഖോ, ആവുസോ, സാടകോ ദീഘോ രസ്സോ ഥൂലോ സണ്ഹോ’’തി. ആവുസോ, ദീഘോ വാ ഹോതു രസ്സോ വാ ഥൂലോ വാ സണ്ഹോ വാ, നത്ഥി മയ്ഹം തസ്മിം ആലയോ, പംസുകൂലസഞ്ഞായ നം ഗണ്ഹിന്തി. തം സുത്വാ ഭിക്ഖൂ തഥാഗതസ്സ ആരോചേസും – ‘‘ഏസ, ഭന്തേ, ഭിക്ഖു അഭൂതം വത്വാ അഞ്ഞം ബ്യാകരോതീ’’തി. സത്ഥാ ‘‘ഭൂതം, ഭിക്ഖവേ, ഏസ കഥേതി, ഖീണാസവാ നാമ പരേസം സന്തകം ന ഗണ്ഹന്തീ’’തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൪൦൯. ‘‘യോധ ദീഘം വ രസ്സം വാ, അണും ഥൂലം സുഭാസുഭം;

ലോകേ അദിന്നം നാദിയതി, തമഹം ബ്രൂമി ബ്രാഹ്മണ’’ന്തി.

തസ്സത്ഥോ – സാടകാഭരണാദീസു ദീഘം വാ രസ്സം വാ മണിമുത്താദീസു അണും വാ ഥൂലം വാ മഹഗ്ഘഅപ്പഗ്ഘവസേന സുഭം വാ അസുഭം വാ യോ പുഗ്ഗലോ ഇമസ്മിം ലോകേ പരപരിഗ്ഗഹിതം നാദിയതി, തമഹം ബ്രാഹ്മണം വദാമീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

അഞ്ഞതരത്ഥേരവത്ഥു ഛബ്ബീസതിമം.