൬. പാവേയ്യകഹത്ഥിവത്ഥു

അപ്പമാദരതാതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ കോസലരഞ്ഞോ പാവേയ്യകം നാമ ഹത്ഥിം ആരബ്ഭ കഥേസി.

സോ കിര ഹത്ഥീ തരുണകാലേ മഹാബലോ ഹുത്വാ അപരേന സമയേന ജരാവാതവേഗബ്ഭാഹതോ ഹുത്വാ ഏകം മഹന്തം സരം ഓരുയ്ഹ കലലേ ലഗ്ഗിത്വാ ഉത്തരിതും നാസക്ഖി. മഹാജനോ തം ദിസ്വാ ‘‘ഏവരൂപോപി നാമ ഹത്ഥീ ഇമം ദുബ്ബലഭാവം പത്തോ’’തി കഥം സമുട്ഠാപേസി. രാജാ തം പവത്തിം സുത്വാ ഹത്ഥാചരിയം ആണാപേസി – ‘‘ഗച്ഛ, ആചരിയ, തം ഹത്ഥിം കലലതോ ഉദ്ധരാഹീ’’തി. സോ ഗന്ത്വാ തസ്മിം ഠാനേ സങ്ഗാമസീസം ദസ്സേത്വാ സങ്ഗാമഭേരിം ആകോടാപേസി. മാനജാതികോ ഹത്ഥീ വേഗേനുട്ഠായ ഥലേ പതിട്ഠഹി. ഭിക്ഖൂ തം കാരണം ദിസ്വാ സത്ഥു ആരോചേസും. സത്ഥാ ‘‘തേന, ഭിക്ഖവേ, ഹത്ഥിനാ പകതിപങ്കദുഗ്ഗതോ അത്താ ഉദ്ധടോ, തുമ്ഹേ പന കിലേസദുഗ്ഗേ പക്ഖന്ദാ. തസ്മാ യോനിസോ പദഹിത്വാ തുമ്ഹേപി തതോ അത്താനം ഉദ്ധരഥാ’’തി വത്വാ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൩൨൭. ‘‘അപ്പമാദരതാ ഹോഥ, സചിത്തമനുരക്ഖഥ;

ദുഗ്ഗാ ഉദ്ധരഥത്താനം, പങ്കേ സന്നോവ കുഞ്ജരോ’’തി.

തത്ഥ അപ്പമാദരതാതി സതിയാ അവിപ്പവാസേ അഭിരതാ ഹോഥ. സചിത്തന്തി രൂപാദീസു ആരമ്മണേസു അത്തനോ ചിത്തം യഥാ വീതിക്കമം ന കരോതി, ഏവം രക്ഖഥ. ദുഗ്ഗാതി യഥാ സോ പങ്കേ സന്നോ കുഞ്ജരോ ഹത്ഥേഹി ച പാദേഹി ച വായാമം കത്വാ പങ്കദുഗ്ഗതോ അത്താനം ഉദ്ധരിത്വാ ഥലേ പതിട്ഠിതോ, ഏവം തുമ്ഹേപി കിലേസദുഗ്ഗതോ അത്താനം ഉദ്ധരഥ, നിബ്ബാനഥലേ പതിട്ഠാപേഥാതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ തേ ഭിക്ഖൂ അരഹത്തേ പതിട്ഠഹിംസൂതി.

പാവേയ്യകഹത്ഥിവത്ഥു ഛട്ഠം.