൬. ഹത്ഥകവത്ഥു

ന മുണ്ഡകേന സമണോതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ സാവത്ഥിയം വിഹരന്തോ ഹത്ഥകം ആരബ്ഭ കഥേസി.

സോ കിര വാദക്ഖിത്തോ ‘‘തുമ്ഹേ അസുകവേലായ അസുകട്ഠാനം നാമ ആഗച്ഛേയ്യാഥ, വാദം കരിസ്സാമാ’’തി വത്വാ പുരേതരമേവ തത്ഥ ഗന്ത്വാ ‘‘പസ്സഥ, തിത്ഥിയാ മമ ഭയേന നാഗതാ, ഏസോവ പന നേസം പരാജയോ’’തിആദീനി വത്വാ വാദക്ഖിത്തോ അഞ്ഞേനഞ്ഞം പടിചരന്തോ വിചരതി. സത്ഥാ ‘‘ഹത്ഥകോ കിര ഏവം കരോതീ’’തി സുത്വാ തം പക്കോസാപേത്വാ ‘‘സച്ചം കിര ത്വം, ഹത്ഥക, ഏവം കരോസീ’’തി പുച്ഛിത്വാ ‘‘സച്ച’’ന്തി വുത്തേ, ‘‘കസ്മാ ഏവം കരോസി? ഏവരൂപഞ്ഹി മുസാവാദം കരോന്തോ സീസമുണ്ഡനാദിമത്തേനേവ സമണോ നാമ ന ഹോതി. യോ പന അണൂനി വാ ഥൂലാനി വാ പാപാനി സമേത്വാ ഠിതോ, അയമേവ സമണോ’’തി വത്വാ ഇമാ ഗാഥാ അഭാസി –

൨൬൪. ‘‘ന മുണ്ഡകേന സമണോ, അബ്ബതോ അലികം ഭണം;

ഇച്ഛാലോഭസമാപന്നോ, സമണോ കിം ഭവിസ്സതി.

൨൬൫. ‘‘യോ ച സമേതി പാപാനി, അണും ഥൂലാനി സബ്ബസോ;

സമിതത്താ ഹി പാപാനം, സമണോതി പവുച്ചതീ’’തി.

തത്ഥ മുണ്ഡകേനാതി സീസമുണ്ഡനമത്തേന. അബ്ബതോതി സീലവതേന ച ധുതങ്ഗവതേന ച വിരഹിതോ. അലികം ഭണന്തി മുസാവാദം ഭണന്തോ അസമ്പത്തേസു ആരമ്മണേസു ഇച്ഛായ പത്തേസു ച ലോഭേന സമന്നാഗതോ സമണോ നാമ കിം ഭവിസ്സതി? സമേതീതി യോ ച പരിത്താനി വാ മഹന്താനി വാ പാപാനി വൂപസമേതി, സോ തേസം സമിതത്താ സമണോതി പവുച്ചതീതി അത്ഥോ.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

ഹത്ഥകവത്ഥു ഛട്ഠം.