൩. ഛന്നത്ഥേരവത്ഥു

ന ഭജേ പാപകേ മിത്തേതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ ഛന്നത്ഥേരം ആരബ്ഭ കഥേസി.

സോ കിര ആയസ്മാ ‘‘അഹം അമ്ഹാകം അയ്യപുത്തേന സദ്ധിം മഹാഭിനിക്ഖമനം നിക്ഖന്തോ തദാ അഞ്ഞം ഏകമ്പി ന പസ്സാമി, ഇദാനി പന ‘അഹം സാരിപുത്തോ നാമ, അഹം മോഗ്ഗല്ലാനോ നാമ, മയം അഗ്ഗസാവകമ്ഹാ’തി വത്വാ ഇമേ വിചരന്തീ’’തി ദ്വേ അഗ്ഗസാവകേ അക്കോസതി. സത്ഥാ ഭിക്ഖൂനം സന്തികാ തം പവത്തിം സുത്വാ ഛന്നത്ഥേരം പക്കോസാപേത്വാ ഓവദതി. സോ തങ്ഖണേയേവ തുണ്ഹീ ഹുത്വാ പുന ഗന്ത്വാ ഥേരേ അക്കോസതിയേവ. ഏവം യാവതതിയം അക്കോസന്തം പക്കോസാപേത്വാ സത്ഥാ ഓവദിത്വാ ‘‘ഛന്ന, ദ്വേ അഗ്ഗസാവകാ നാമ തുയ്ഹം കല്യാണമിത്താ ഉത്തമപുരിസാ, ഏവരൂപേ കല്യാണമിത്തേ സേവസ്സു ഭജസ്സൂ’’തി വത്വാ ധമ്മം ദേസേന്തോ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൭൮. ‘‘ന ഭജേ പാപകേ മിത്തേ, ന ഭജേ പുരിസാധമേ;

ഭജേഥ മിത്തേ കല്യാണേ, ഭജേഥ പുരിസുത്തമേ’’തി.

തസ്സത്ഥോ – കായദുച്ചരിതാദിഅകുസലകമ്മാഭിരതാ പാപമിത്താ നാമ. സന്ധിച്ഛേദനാദികേ വാ ഏകവീസതിഅനേസനാദിഭേദേ വാ അട്ഠാനേ നിയോജകാ പുരിസാധമാ നാമ. ഉഭോപി വാ ഏതേ പാപമിത്താ ചേവ പുരിസാധമാ ച, തേ ന ഭജേയ്യ ന പയിരുപാസേയ്യ, വിപരീതാ പന കല്യാണമിത്താ ചേവ സപ്പുരിസാ ച, തേ ഭജേഥ പയിരുപാസേഥാതി.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ സോതാപത്തിഫലാദീനി പാപുണിംസൂതി.

ഛന്നത്ഥേരോ പന തം ഓവാദം സുത്വാപി പുരിമനയേനേവ ഭിക്ഖൂ അക്കോസതി പരിഭാസതി. പുനപി സത്ഥു ആരോചേസും. സത്ഥാ, ‘‘ഭിക്ഖവേ, മയി ധരന്തേ ഛന്നം സിക്ഖാപേതും ന സക്ഖിസ്സഥ, മയി പന പരിനിബ്ബുതേ സക്ഖിസ്സഥാ’’തി വത്വാ പരിനിബ്ബാനകാലേ ആയസ്മതാ ആനന്ദേന, ‘‘ഭന്തേ, കഥം ഛന്നത്ഥേരേ അമ്ഹേഹി പടിപജ്ജിതബ്ബ’’ന്തി വുത്തേ, ‘‘ആനന്ദ, ഛന്നസ്സ ഭിക്ഖുനോ ബ്രഹ്മദണ്ഡോ ദാതബ്ബോ’’തി ആണാപേസി. സോ സത്ഥരി പരിനിബ്ബുതേ ആനന്ദത്ഥേരേന ആരോചിതം ബ്രഹ്മദണ്ഡം സുത്വാ ദുക്ഖീ ദുമ്മനോ തിക്ഖത്തും മുച്ഛിതോ പതിത്വാ ‘‘മാ മം, ഭന്തേ, നാസയിത്ഥാ’’തി യാചിത്വാ സമ്മാ വത്തം പൂരേന്തോ ന ചിരസ്സേവ സഹ പടിസമ്ഭിദാഹി അരഹത്തം പാപുണീതി.

ഛന്നത്ഥേരവത്ഥു തതിയം.