൬. തിംസമത്തപാവേയ്യകഭിക്ഖുവത്ഥു

മുഹുത്തമപി ചേ വിഞ്ഞൂതി ഇമം ധമ്മദേസനം സത്ഥാ ജേതവനേ വിഹരന്തോ തിംസമത്തേ പാവേയ്യകേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ കഥേസി.

തേസഞ്ഹി ഭഗവാ ഇത്ഥിം പരിയേസന്താനം കപ്പാസികവനസണ്ഡേ പഠമം ധമ്മം ദേസേസി. തദാ തേ സബ്ബേവ ഏഹിഭിക്ഖുഭാവം പത്വാ ഇദ്ധിമയപത്തചീവരധരാ ഹുത്വാ തേരസ ധുതങ്ഗാനി സമാദായ വത്തമാനാ പുനപി ദീഘസ്സ അദ്ധുനോ അച്ചയേന സത്ഥാരം ഉപസങ്കമിത്വാ അനമതഗ്ഗധമ്മദേസനം സുത്വാ തസ്മിംയേവ ആസനേ അരഹത്തം പാപുണിംസു. ഭിക്ഖൂ ‘‘അഹോ വതിമേഹി ഭിക്ഖൂഹി ഖിപ്പമേവ ധമ്മോ വിഞ്ഞാതോ’’തി ധമ്മസഭായം കഥം സമുട്ഠാപേസും. സത്ഥാ തം സുത്വാ ‘‘ന, ഭിക്ഖവേ, ഇദാനേവ, പുബ്ബേപി ഇമേ തിംസമത്താ സഹായകാ ധുത്താ ഹുത്വാ തുണ്ഡിലജാതകേ (ജാ. ൧.൬.൮൮ ആദയോ) മഹാതുണ്ഡിലസ്സ ധമ്മദേസനം സുത്വാപി ഖിപ്പമേവ ധമ്മം വിഞ്ഞായ പഞ്ച സീലാനി സമാദിയിംസു, തേ തേനേവ ഉപനിസ്സയേന ഏതരഹി നിസിന്നാസനേയേവ അരഹത്തം പത്താ’’തി വത്വാ ധമ്മം ദേസേന്തോ ഇമം ഗാഥമാഹ –

൬൫. ‘‘മുഹുത്തമപി ചേ വിഞ്ഞൂ, പണ്ഡിതം പയിരുപാസതി;

ഖിപ്പം ധമ്മം വിജാനാതി, ജിവ്ഹാ സൂപരസം യഥാ’’തി.

തസ്സത്ഥോ – വിഞ്ഞൂ പണ്ഡിതപുരിസോ മുഹുത്തമപി ചേ അഞ്ഞം പണ്ഡിതം പയിരുപാസതി, സോ തസ്സ സന്തികേ ഉഗ്ഗണ്ഹന്തോ പരിപുച്ഛന്തോ ഖിപ്പമേവ പരിയത്തിധമ്മം വിജാനാതി. തതോ കമ്മട്ഠാനം കഥാപേത്വാ പടിപത്തിയം ഘടേന്തോ വായമന്തോ യഥാ നാമ അനുപഹതജിവ്ഹാപസാദോ പുരിസോ രസവിജാനനത്ഥം ജിവ്ഹഗ്ഗേ ഠപേത്വാ ഏവ ലോണികാദിഭേദം രസം വിജാനാതി, ഏവം പണ്ഡിതോ ഖിപ്പമേവ ലോകുത്തരധമ്മമ്പി വിജാനാതീതി.

ദേസനാവസാനേ ബഹൂ ഭിക്ഖൂ അരഹത്തം പാപുണിംസൂതി.

തിംസമത്തപാവേയ്യകഭിക്ഖുവത്ഥു ഛട്ഠം.