൫. സോണപണ്ഡിതചരിയാവണ്ണനാ

൪൨. പഞ്ചമേ നഗരേ ബ്രഹ്മവഡ്ഢനേതി ബ്രഹ്മവഡ്ഢനനാമകേ നഗരേ. കുലവരേതി അഗ്ഗകുലേ. സേട്ഠേതി പാസംസതമേ. മഹാസാലേതി മഹാസാരേ. അജായഹന്തി അജായിം അഹം. ഇദം വുത്തം ഹോതി – തസ്മിം കാലേ ‘‘ബ്രഹ്മവഡ്ഢന’’ന്തി ലദ്ധനാമേ ബാരാണസിനഗരേ യദാ ഹോമി ഭവാമി പടിവസാമി, തദാ അഭിജാതസമ്പത്തിയാ ഉദിതോദിതഭാവേന അഗ്ഗേ വിജ്ജാവതസമ്പത്തിയാ സേട്ഠേ അസീതികോടിവിഭവതായ മഹാസാലേ ബ്രാഹ്മണകുലേ അഹം ഉപ്പജ്ജിന്തി.

തദാ ഹി മഹാസത്തോ ബ്രഹ്മലോകതോ ചവിത്വാ ബ്രഹ്മവഡ്ഢനനഗരേ അസീതികോടിവിഭവസ്സ അഞ്ഞതരസ്സ ബ്രാഹ്മണമഹാസാലസ്സ പുത്തോ ഹുത്വാ നിബ്ബത്തി. തസ്സ നാമഗ്ഗഹണദിവസേ ‘‘സോണകുമാരോ’’തി നാമം കരിംസു. തസ്സ പദസാ ഗമനകാലേ അഞ്ഞോപി സത്തോ ബ്രഹ്മലോകാ ചവിത്വാ ബോധിസത്തസ്സ മാതുയാ കുച്ഛിമ്ഹി പടിസന്ധിം ഗണ്ഹി. തസ്സ ജാതസ്സ ‘‘നന്ദകുമാരോ’’തി നാമം കരിംസു. തേസം ഉഗ്ഗഹിതവേദാനം സബ്ബസിപ്പനിപ്ഫത്തിപ്പത്താനം വയപ്പത്താനം രൂപസമ്പദം ദിസ്വാ തുട്ഠഹട്ഠാ മാതാപിതരോ ‘‘ഘരബന്ധനേന ബന്ധിസ്സാമാ’’തി പഠമം സോണകുമാരം ആഹംസു – ‘‘താത, തേ പതിരൂപകുലതോ ദാരികം ആനേസ്സാമ, ത്വം കുടുമ്ബം പടിപജ്ജാഹീ’’തി.

മഹാസത്തോ ‘‘അലം മയ്ഹം ഘരാവാസേന, അഹം യാവജീവം തുമ്ഹേ പടിജഗ്ഗിത്വാ തുമ്ഹാകം അച്ചയേന പബ്ബജിസ്സാമീ’’തി ആഹ. മഹാസത്തസ്സ ഹി തദാ തയോപി ഭവാ ആദിത്തം അഗാരം വിയ അങ്ഗാരകാസു വിയ ച ഉപട്ഠഹിംസു. വിസേസതോ പനേസ നേക്ഖമ്മജ്ഝാസയോ നേക്ഖമ്മാധിമുത്തോ അഹോസി. തസ്സ അധിപ്പായം അജാനന്താ തേ പുനപ്പുനം കഥേന്താപി തസ്സ ചിത്തം അലഭിത്വാ നന്ദകുമാരം ആമന്തേത്വാ ‘‘താത, തേന ഹി ത്വം കുടുമ്ബം പടിപജ്ജാഹീ’’തി വത്വാ തേനാപി ‘‘നാഹം മമ ഭാതരാ ഛഡ്ഡിതഖേളം സീസേന ഉക്ഖിപാമി, അഹമ്പി തുമ്ഹാകം അച്ചയേന ഭാതരാ സദ്ധിം പബ്ബജിസ്സാമീ’’തി വുത്തേ ‘‘ഇമേ ഏവം തരുണാ കാമേ ജഹന്തി, കിമങ്ഗം പന മയന്തി സബ്ബേവ പബ്ബജിസ്സാമാ’’തി ചിന്തേത്വാ ‘‘താത, കിം വോ അമ്ഹാകം അച്ചയേന പബ്ബജ്ജായ, സബ്ബേ സഹേവ പബ്ബജാമാ’’തി വത്വാ ഞാതീനം ദാതബ്ബയുത്തകം ദത്വാ ദാസജനം ഭുജിസ്സം കത്വാ രഞ്ഞോ ആരോചേത്വാ സബ്ബം ധനം വിസ്സജ്ജേത്വാ മഹാദാനം പവത്തേത്വാ ചത്താരോപി ജനാ ബ്രഹ്മവഡ്ഢനനഗരാ നിക്ഖമിത്വാ ഹിമവന്തപ്പദേസേ പദുമപുണ്ഡരീകമണ്ഡിതം മഹാസരം നിസ്സായ രമണീയേ വനസണ്ഡേ അസ്സമം മാപേത്വാ പബ്ബജിത്വാ തത്ഥ വസിംസു. തേന വുത്തം –

൪൩. ‘‘തദാപി ലോകം ദിസ്വാന, അന്ധീഭൂതം തമോത്ഥടം;

ചിത്തം ഭവതോ പതികുടതി, തുത്തവേഗഹതം വിയ.

൪൪. ‘‘ദിസ്വാന വിവിധം പാപം, ഏവം ചിന്തേസഹം തദാ;

കദാഹം ഗേഹാ നിക്ഖമ്മ, പവിസിസ്സാമി കാനനം.

൪൫. ‘‘തദാപി മം നിമന്തിംസു, കാമഭോഗേഹി ഞാതയോ;

തേസമ്പി ഛന്ദമാചിക്ഖിം, മാ നിമന്തേഥ തേഹി മം.

൪൬. ‘‘യോ മേ കനിട്ഠകോ ഭാതാ, നന്ദോ നാമാസി പണ്ഡിതോ;

സോപി മം അനുസിക്ഖന്തോ, പബ്ബജ്ജം സമരോചയി.

൪൭. ‘‘അഹം സോണോ ച നന്ദോ ച, ഉഭോ മാതാപിതാ മമ;

തദാപി ഭോഗേ ഛഡ്ഡേത്വാ, പാവിസിമ്ഹാ മഹാവന’’ന്തി.

തത്ഥ തദാപീതി യദാ അഹം ബ്രഹ്മവഡ്ഢനനഗരേ സോണോ നാമ ബ്രാഹ്മണകുമാരോ അഹോസിം, തദാപി. ലോകം ദിസ്വാനാതി സകലമ്പി സത്തലോകം പഞ്ഞാചക്ഖുനാ പസ്സിത്വാ. അന്ധീഭൂതന്തി പഞ്ഞാചക്ഖുവിരഹേന അന്ധജാതം അന്ധഭാവം പത്തം. തമോത്ഥടന്തി അവിജ്ജന്ധകാരേന അഭിഭൂതം. ചിത്തം ഭവതോ പതികുടതീതി ജാതിആദിസംവേഗവത്ഥുപച്ചവേക്ഖണേന കാമാദിഭവതോ മമ ചിത്തം സങ്കുടതി സന്നിലീയതി ന വിസരതി. തുത്തവേഗഹതം വിയാതി തുത്തം വുച്ചതി അയോകണ്ടകസീസോ ദീഘദണ്ഡോ, യോ പതോദോതി വുച്ചതി. തേന വേഗസാ അഭിഹതോ യഥാ ഹത്ഥാജാനീയോ സംവേഗപ്പത്തോ ഹോതി, ഏവം മമ ചിത്തം തദാ കാമാദീനവപച്ചവേക്ഖണേന സംവേഗപ്പത്തന്തി ദസ്സേതി.

ദിസ്വാന വിവിധം പാപന്തി ഗേഹം ആവസന്തേഹി ഘരാവാസനിമിത്തം ഛന്ദദോസാദിവസേന കരീയമാനം നാനാവിധം പാണാതിപാതാദിപാപകമ്മഞ്ചേവ തന്നിമിത്തഞ്ച നേസം ലാമകഭാവം പസ്സിത്വാ. ഏവം ചിന്തേസഹം തദാതി ‘‘കദാ നു ഖോ അഹം മഹാഹത്ഥീ വിയ അയബന്ധനം ഘരബന്ധനം ഛിന്ദിത്വാ ഗേഹതോ നിക്ഖമനവസേന വനം പവിസിസ്സാമീ’’തി ഏവം തദാ സോണകുമാരകാലേ ചിന്തേസിം അഹം. തദാപി മം നിമന്തിംസൂതി ന കേവലം അയോഘരപണ്ഡിതാദികാലേയേവ, അഥ ഖോ തദാപി തസ്മിം സോണകുമാരകാലേപി മം മാതാപിതുആദയോ ഞാതയോ കാമഭോഗിനോ കാമജ്ഝാസയാ ‘‘ഏഹി, താത, ഇമം അസീതികോടിധനം വിഭവം പടിപജ്ജ, കുലവംസം പതിട്ഠാപേഹീ’’തി ഉളാരേഹി ഭോഗേഹി നിമന്തയിംസു. തേസമ്പി ഛന്ദമാചിക്ഖിന്തി തേസമ്പി മമ ഞാതീനം തേഹി കാമഭോഗേഹി മാ മം നിമന്തയിത്ഥാതി അത്തനോ ഛന്ദമ്പി ആചിക്ഖിം, പബ്ബജ്ജായ നിന്നജ്ഝാസയമ്പി കഥേസിം, യഥാജ്ഝാസയം പടിപജ്ജഥാതി അധിപ്പായോ.

സോപി മം അനു സിക്ഖന്തോതി ‘‘ഇമേ കാമാ നാമ അപ്പസ്സാദാ ബഹുദുക്ഖാ ബഹൂപായാസാ’’തിആദിനാ (മ. നി. ൧.൨൩൪; ൨.൪൩-൪൫; പാചി.൪൧൭) നയേന നാനപ്പകാരം കാമേസു ആദീനവം പച്ചവേക്ഖിത്വാ യഥാഹം സീലാദീനി സിക്ഖന്തോ പബ്ബജ്ജം രോചേസിം. സോപി നന്ദപണ്ഡിതോ തഥേവ തസ്സ നേക്ഖമ്മേന മം അനുസിക്ഖന്തോ പബ്ബജ്ജം സമരോചയീതി. അഹം സോണോ ച നന്ദോ ചാതി തസ്മിം കാലേ സോണനാമകോ അഹം മയ്ഹം കനിട്ഠഭാതാ നന്ദോ ചാതി. ഉഭോ മാതാപിതാ മമാതി ‘‘ഇമേ നാമ പുത്തകാ ഏവം തരുണകാലേപി കാമേ ജഹന്തി, കിമങ്ഗം പന മയ’’ന്തി ഉപ്പന്നസംവേഗാ മാതാപിതരോ ച. ഭോഗേ ഛഡ്ഡേത്വാതി അസീതികോടിവിഭവസമിദ്ധേ മഹാ ഭോഗേ അനപേക്ഖചിത്താ ഖേളപിണ്ഡം വിയ പരിച്ചജിത്വാ മയം ചത്താരോപി ജനാ ഹിമവന്തപ്പദേസേ മഹാവനം നേക്ഖമ്മജ്ഝാസയേന പവിസിമ്ഹാതി അത്ഥോ.

പവിസിത്വാ ച തേ തത്ഥ രമണീയേ ഭൂമിഭാഗേ അസ്സമം മാപേത്വാ താപസപബ്ബജ്ജായ പബ്ബജിത്വാ തത്ഥ വസിംസു. തേ ഉഭോപി ഭാതരോ മാതാപിതരോ പടിജഗ്ഗിംസു. തേസു നന്ദപണ്ഡിതോ ‘‘മയാ ആഭതഫലാഫലാനേവ മാതാപിതരോ ഖാദാപേസ്സാമീ’’തി ഹിയ്യോ ച പുരിമഗോചരഗഹിതട്ഠാനതോ ച യാനി താനി അവസേസാനി ഫലാഫലാനി പാതോവ ആനേത്വാ മാതാപിതരോ ഖാദാപേതി. തേ താനി ഖാദിത്വാ മുഖം വിക്ഖാലേത്വാ ഉപോസഥികാ ഹോന്തി. സോണപണ്ഡിതോ പന ദൂരം ഗന്ത്വാ മധുരമധുരാനി സുപക്കാനി ആഹരിത്വാ ഉപനാമേതി. അഥ നം തേ ‘‘താത, കനിട്ഠേന ആഭതാനി മയം ഖാദിത്വാ ഉപോസഥികാ ജാതാ, ഇദാനി നോ അത്ഥോ നത്ഥീ’’തി വദന്തി. ഇതി തസ്സ ഫലാഫലാനി പരിഭോഗം ന ലഭന്തി വിനസ്സന്തി, പുനദിവസാദീസുപി തഥേവാതി, ഏവം സോ പഞ്ചാഭിഞ്ഞതായ ദൂരമ്പി ഗന്ത്വാ ആഹരതി, തേ പന ന ഖാദന്തി.

അഥ മഹാസത്തോ ചിന്തേസി – ‘‘മാതാപിതരോ സുഖുമാലാ, നന്ദോ ച യാനി താനി അപക്കാനി ദുപ്പക്കാനി ഫലാഫലാനി ആഹരിത്വാ ഖാദാപേതി, ഏവം സന്തേ ഇമേ ന ചിരം പവത്തിസ്സന്തി, വാരേസ്സാമി ന’’ന്തി. അഥ നം ആമന്തേത്വാ ‘‘നന്ദ, ഇതോ പട്ഠായ ഫലാഫലം ആഹരിത്വാ മമാഗമനം പതിമാനേഹി, ഉഭോ ഏകതോവ ഖാദാപേസ്സാമാ’’തി ആഹ. ഏവം വുത്തേപി അത്തനോ പുഞ്ഞം പച്ചാസീസന്തോ ന തസ്സ വചനമകാസി. മഹാസത്തോ തം ഉപട്ഠാനം ആഗതം ‘‘ന ത്വം പണ്ഡിതാനം വചനം കരോസി, അഹം ജേട്ഠോ, മാതാപിതരോ ച മമേവ ഭാരോ, അഹമേവ നേ പടിജഗ്ഗിസ്സാമി, ത്വം ഇതോ അഞ്ഞത്ഥ യാഹീ’’തി തസ്സ അച്ഛരം പഹരി.

സോ തേന പണാമിതോ തത്ഥ ഠാതും അസക്കോന്തോ തം വന്ദിത്വാ മാതാപിതൂനം തമത്ഥം ആരോചേത്വാ അത്തനോ പണ്ണസാലം പവിസിത്വാ കസിണം ഓലോകേത്വാ തംദിവസമേവ അട്ഠ ച സമാപത്തിയോ പഞ്ച ച അഭിഞ്ഞായോ നിബ്ബത്തേത്വാ ചിന്തേസി – ‘‘കിം നു ഖോ അഹം സിനേരുപാദതോ രതനവാലുകം ആഹരിത്വാ മമ ഭാതു പണ്ണസാലാപരിവേണം ആകിരിത്വാ ഖമാപേസ്സാമി, ഉദാഹു അനോതത്തതോ ഉദകം ആഹരിത്വാ ഖമാപേസ്സാമി? അഥ വാ മേ ഭാതാ ദേവതാവസേന ഖമേയ്യ, ചത്താരോ മഹാരാജാനോ സക്കഞ്ച ദേവരാജാനം ആനേത്വാ ഖമാപേസ്സാമി, ഏവം പന ന സോഭിസ്സതി, അയം ഖോ മനോജോ ബ്രഹ്മവഡ്ഢനരാജാ സകലജമ്ബുദീപേ അഗ്ഗരാജാ, തം ആദിം കത്വാ സബ്ബേ രാജാനോ ആനേത്വാ ഖമാപേസ്സാമി, ഏവം സന്തേ മമ ഭാതു ഗുണോ സകലജമ്ബുദീപം അവത്ഥരിത്വാ ഗമിസ്സതി, ചന്ദോ വിയ സൂരിയോ വിയ ച പഞ്ഞായിസ്സതീ’’തി.

സോ താവദേവ ഇദ്ധിയാ ഗന്ത്വാ ബ്രഹ്മവഡ്ഢനനഗരേ തസ്സ രഞ്ഞോ നിവേസനദ്വാരേ ഓതരിത്വാ ‘‘ഏകോ താപസോ തുമ്ഹേ ദട്ഠുകാമോ’’തി രഞ്ഞോ ആരോചാപേത്വാ തേന കതോകാസോ തസ്സ സന്തികം ഗന്ത്വാ ‘‘അഹം അത്തനോ ബലേന സകലജമ്ബുദീപേ രജ്ജം ഗഹേത്വാ തവ ദസ്സാമീ’’തി. ‘‘കഥം പന തുമ്ഹേ, ഭന്തേ, സകലജമ്ബുദീപേ രജ്ജം ഗഹേത്വാ ദസ്സഥാ’’തി? ‘‘മഹാരാജ, കസ്സചി വധച്ഛേദം അകത്വാ അത്തനോ ഇദ്ധിയാവ ഗഹേത്വാ ദസ്സാമീ’’തി മഹതിയാ സേനായ സദ്ധിം തം ആദായ കോസലരട്ഠം ഗന്ത്വാ നഗരസ്സ അവിദൂരേ ഖന്ധാവാരം നിവേസേത്വാ ‘‘യുദ്ധം വാ നോ ദേതു, വസേ വാ വത്തതൂ’’തി കോസലരഞ്ഞോ ദൂതം പാഹേസി. തേന കുജ്ഝിത്വാ യുദ്ധസജ്ജേന ഹുത്വാ നിക്ഖന്തേന സദ്ധിം യുദ്ധേ ആരദ്ധേ അത്തനോ ഇദ്ധാനുഭാവേന യഥാ ദ്വിന്നം സേനാനം പീളനം ന ഹോതി, ഏവം കത്വാ യഥാ ച കോസലരാജാ തസ്സ വസേ വത്തതി, ഏവം വചനപടിവചനഹരണേഹി സംവിദഹി. ഏതേനുപായേന സകലജമ്ബുദീപേ രാജാനോ തസ്സ വസേ വത്താപേസി.

സോ തേന പരിതുട്ഠോ നന്ദപണ്ഡിതം ആഹ – ‘‘ഭന്തേ, തുമ്ഹേഹി യഥാ മയ്ഹം പടിഞ്ഞാതം, തഥാ കതം, ബഹൂപകാരാ മേ തുമ്ഹേ, കിമഹം തുമ്ഹാകം കരിസ്സാമി, അഹഞ്ഹി തേ സകലജമ്ബുദീപേ ഉപഡ്ഢരജ്ജമ്പി ദാതും ഇച്ഛാമി, കിമങ്ഗം പന ഹത്ഥിഅസ്സരഥമണിമുത്താപവാളരജതസുവണ്ണദാസിദാസപരിജനപരിച്ഛേദ’’ന്തി? തം സുത്വാ നന്ദപണ്ഡിതോ ‘‘ന മേ തേ, മഹാരാജ, രജ്ജേന അത്ഥോ, നാപി ഹത്ഥിയാനാദീഹി, അപി ച ഖോ തേ രട്ഠേ അസുകസ്മിം നാമ അസ്സമേ മമ മാതാപിതരോ പബ്ബജിത്വാ വസന്തി. ത്യാഹം ഉപട്ഠഹന്തോ ഏകസ്മിം അപരാധേ മമ ജേട്ഠഭാതികേന സോണപണ്ഡിതേന നാമ മഹേസിനാ പണാമിതോ, സ്വാഹം തം ആദായ തസ്സ സന്തികം ഗന്ത്വാ ഖമാപേസ്സാമി, തസ്സ മേ ത്വം ഖമാപനേ സഹായോ ഹോഹീ’’തി. രാജാ ‘‘സാധൂ’’തി സമ്പടിച്ഛിത്വാ ചതുവീസതിഅക്ഖോഭനീ പരിമാണായ സേനായ പരിവുതോ ഏകസതരാജൂഹി സദ്ധിം നന്ദപണ്ഡിതം പുരക്ഖത്വാ തം അസ്സമപദം പത്വാ ചതുരങ്ഗുലപ്പദേസം മുഞ്ചിത്വാ ആകാസേ ഠിതേന കാജേന അനോതത്തതോ ഉദകം ആഹരിത്വാ പാനീയം പടിസാമേത്വാ പരിവേണം സമ്മജ്ജിത്വാ മാതാപിതൂനം ആസന്നപ്പദേസേ നിസിന്നം ഝാനരതിസമപ്പിതം മഹാസത്തം ഉപസങ്കമിത്വാ നന്ദപണ്ഡിതോ നം ഖമാപേസി. മഹാസത്തോ നന്ദപണ്ഡിതം മാതരം പടിച്ഛാപേത്വാ അത്തനാ യാവജീവം പിതരം പടിജഗ്ഗി. തേസം പന രാജൂനം –

‘‘ആനന്ദോ ച പമോദോ ച, സദാ ഹസിതകീളിതം;

മാതരം പരിചരിത്വാന, ലബ്ഭമേതം വിജാനതാ.

‘‘ആനന്ദോ ച പമോദോ ച, സദാ ഹസിതകീളിതം;

പിതരം പരിചരിത്വാന, ലബ്ഭമേതം വിജാനതോ.

‘‘ദാനഞ്ച പേയ്യവജ്ജഞ്ച, അത്ഥചരിയാ ച യാ ഇധ;

സമാനത്തതാ ച ധമ്മേസു, തത്ഥ തത്ഥ യഥാരഹം;

ഏതേ ഖോ സങ്ഗഹാ ലോകേ, രഥസ്സാണീവ യായതോ.

‘‘ഏതേ ച സങ്ഗഹാ നാസ്സു, ന മാതാ പുത്തകാരണാ;

ലഭേഥ മാനം പൂജം വാ, പിതാ വാ പുത്തകാരണാ.

‘‘യസ്മാ ച സങ്ഗഹാ ഏതേ, സമ്മപേക്ഖന്തി പണ്ഡിതാ;

തസ്മാ മഹത്തം പപ്പോന്തി, പാസംസാ ച ഭവന്തി തേ.

‘‘ബ്രഹ്മാതി മാതാപിതരോ, പുബ്ബാചരിയാതി വുച്ചരേ;

ആഹുനേയ്യാ ച പുത്താനം, പജായ അനുകമ്പകാ.

‘‘തസ്മാ ഹി നേ നമസ്സേയ്യ, സക്കരേയ്യ ച പണ്ഡിതോ;

അന്നേന അഥ പാനേന, വത്ഥേന സയനേന ച;

ഉച്ഛാദനേന ന്ഹാപനേന, പാദാനം ധോവനേന ച.

‘‘തായ നം പാരിചരിയായ, മാതാപിതൂസു പണ്ഡിതാ;

ഇധേവ നം പസംസന്തി, പേച്ച സഗ്ഗേ പമോദതീ’’തി. (ജാ. ൨.൨൦.൧൭൬-൧൮൩) –

ബുദ്ധലീളായ ധമ്മം ദേസേസി, തം സുത്വാ സബ്ബേപി തേ രാജാനോ സബലകായാ പസീദിംസു. അഥ നേ പഞ്ചസു സീലേസു പതിട്ഠാപേത്വാ ‘‘ദാനാദീസു അപ്പമത്താ ഹോഥാ’’തി ഓവദിത്വാ വിസ്സജ്ജേസി. തേ സബ്ബേപി ധമ്മേന രജ്ജം കാരേത്വാ ആയുപരിയോസാനേ ദേവനഗരം പൂരയിംസു. ബോധിസത്തോ ‘‘ഇതോ പട്ഠായ മാതരം പടിജഗ്ഗാഹീ’’തി മാതരം നന്ദപണ്ഡിതം പടിച്ഛാപേത്വാ അത്തനാ യാവജീവം പിതരം പടിജഗ്ഗി. തേ ഉഭോപി ആയുപരിയോസാനേ ബ്രഹ്മലോകപരായനാ അഹേസും.

തദാ മാതാപിതരോ മഹാരാജകുലാനി, നന്ദപണ്ഡിതോ ആനന്ദത്ഥേരോ, മനോജോ രാജാ സാരിപുത്തത്ഥേരോ, ഏകസതരാജാനോ അസീതിമഹാഥേരാ ചേവ അഞ്ഞതരഥേരാ ച, ചതുവീസതിഅക്ഖോഭനീപരിസാ ബുദ്ധപരിസാ, സോണപണ്ഡിതോ ലോകനാഥോ.

തസ്സ കിഞ്ചാപി സാതിസയാ നേക്ഖമ്മപാരമീ, തഥാപി ഹേട്ഠാ വുത്തനയേനേവ സേസപാരമിയോ ച നിദ്ധാരേതബ്ബാ. തഥാ അച്ചന്തമേവ കാമേസു അനപേക്ഖതാ, മാതാപിതൂസു തിബ്ബോ സഗാരവസപ്പതിസ്സഭാവോ, മാതാപിതുഉപട്ഠാനേന അതിത്തി, സതിപി നേസം ഉപട്ഠാനേ സബ്ബകാലം സമാപത്തിവിഹാരേഹി വീതിനാമനന്തി ഏവമാദയോ മഹാസത്തസ്സ ഗുണാനുഭാവാ വിഭാവേതബ്ബാതി.

സോണപണ്ഡിതചരിയാവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.

നേക്ഖമ്മപാരമീ നിട്ഠിതാ.