൭. രേവതബുദ്ധവംസവണ്ണനാ
സുമനസ്സ പന ഭഗവതോ അപരഭാഗേ സാസനേ ചസ്സ അന്തരഹിതേ നവുതിവസ്സസഹസ്സായുകാ മനുസ്സാ അനുക്കമേന പരിഹായിത്വാ ദസവസ്സായുകാ ഹുത്വാ പുന അനുക്കമേന വഡ്ഢിത്വാ അസങ്ഖ്യേയ്യായുകാ ഹുത്വാ പുന പരിഹായമാനാ സട്ഠിവസ്സസഹസ്സായുകാ അഹേസും. തദാ രേവതോ നാമ സത്ഥാ ഉദപാദി. സോപി പാരമിയോ പൂരേത്വാ അനേകരതനസമുജ്ജലിതഭവനേ തുസിതഭവനേ നിബ്ബത്തിത്വാ തതോ ചവിത്വാ സബ്ബധനധഞ്ഞവതിസുധഞ്ഞവതീനഗരേ സബ്ബാലങ്കാരസമലങ്കതഅമിതരുചിരപരിവാരപരിവുതസ്സ സിരിവിഭവസമുദയേനാകുലസ്സ സബ്ബസമിദ്ധിവിപുലസ്സ വിപുലസ്സ നാമ രഞ്ഞോ കുലേ സബ്ബജനനയനാലിപാലിസമാകുലായ സമ്ഫുല്ലനയനകുവലയസസ്സിരികസിനിദ്ധവദനകമലാകരസോഭാസമുജ്ജലായ സുരുചിരമനോഹരഗുണഗണവിപുലായ വിപുലായ നാമ അഗ്ഗമഹേസിയാ കുച്ഛിസ്മിം പടിസന്ധിം ഗഹേത്വാ ദസന്നം മാസാനം അച്ചയേന ചിത്തകൂടപബ്ബതതോ സുവണ്ണഹംസരാജാ വിയ മാതുകുച്ഛിതോ നിക്ഖമി.
തസ്സ പടിസന്ധിയം ജാതിയഞ്ച പാടിഹാരിയാനി പുബ്ബേ വുത്തനയാനേവ അഹേസും. സുദസ്സനരതനഗ്ഘിആവേളനാമകാ തയോ ചസ്സ പാസാദാ അഹേസും. സുദസ്സനാദേവിപ്പമുഖാനി തേത്തിംസ ഇത്ഥിസഹസ്സാനി പച്ചുപട്ഠിതാനി അഹേസും. താഹി പരിവുതോ സോ സുരയുവതീഹി പരിവുതോ ദേവകുമാരോ വിയ ഛബ്ബസ്സസഹസ്സാനി വിസയസുഖമനുഭവമാനോ അഗാരം അജ്ഝാവസി. സോ സുദസ്സനായ നാമ ദേവിയാ വരുണേ നാമ തനയേ ജാതേ ചത്താരി നിമിത്താനി ദിസ്വാ നാനാവിരാഗതനുവരവസനനിവസനോ ആമുക്കമുത്താഹാരമണികുണ്ഡലോ വരകേയൂരമകുടകടകധരോ പരമസുരഭിഗന്ധകുസുമസമലങ്കതോ പരമരുചിരകരനികരോ സരദസമയരജനികരോ വിയ താരാഗണപരിവുതോ വിയ ചന്ദോ തിദസഗണപരിവുതോ വിയ ദസസതനയനോ ബ്രഹ്മഗണപരിവുതോ വിയ ച ഹാരിതമഹാബ്രഹ്മാ ചതുരങ്ഗിനിയാ മഹതിയാ സേനായ പരിവുതോ ആജഞ്ഞരഥേന മഹാഭിനിക്ഖമനം നിക്ഖമിത്വാ സബ്ബാഭരണാനി ഓമുഞ്ചിത്വാ ഭണ്ഡാഗാരികസ്സ ഹത്ഥേ ദത്വാ ജലജാമലാവികലനീലകുവലയദലസദിസേനാതിനിസിതേനാതിതിഖിണേനാസിനാ സകേസമകുടം ഛിന്ദിത്വാ ആകാസേ ഖിപി. തം സക്കോ ദേവരാജാ സുവണ്ണചങ്കോടകേന പടിഗ്ഗഹേത്വാ താവതിംസഭവനം നേത്വാ സിനേരുമുദ്ധനി സത്തരതനമയം ചേതിയം അകാസി.
മഹാപുരിസോ പന ദേവദത്താനി കാസായാനി പരിദഹിത്വാ പബ്ബജി, ഏകാ ച നം പുരിസകോടി അനുപബ്ബജി. സോ തേഹി പരിവുതോ സത്തമാസേ പധാനചരിയം ചരിത്വാ വിസാഖപുണ്ണമായ അഞ്ഞതരായ സാധുദേവിയാ നാമ സേട്ഠിധീതായ ദിന്നം മധുപായാസം പരിഭുഞ്ജിത്വാ സാലവനേ ദിവാവിഹാരം വീതിനാമേത്വാ സായന്ഹസമയേ അഞ്ഞതരേനാജീവകേന ദിന്നാ അട്ഠ തിണമുട്ഠിയോ ഗഹേത്വാ മത്തവരനാഗഗാമീ നാഗബോധിം പദക്ഖിണം കത്വാ തേപണ്ണാസഹത്ഥവിത്ഥതം തിണസന്ഥരം സന്ഥരിത്വാ ചതുരങ്ഗവീരിയം അധിട്ഠായ നിസീദിത്വാ മാരബലം വിധമിത്വാ സബ്ബഞ്ഞുതഞ്ഞാണം പടിവിജ്ഝിത്വാ – ‘‘അനേകജാതിസംസാരം…പേ… തണ്ഹാനം ഖയമജ്ഝഗാ’’തി (ധ. പ. ൧൫൩-൧൫൪) ഉദാനം ഉദാനേസി. തേന വുത്തം –
൧. ‘‘സുമനസ്സ അപരേന, രേവതോ നാമ നായകോ;
അനുപമോ അസദിസോ, അതുലോ ഉത്തമോ ജിനോ’’തി.
രേവതോ കിര സത്ഥാ ബോധിസമീപേയേവ സത്തസത്താഹാനി വീതിനാമേത്വാ ധമ്മദേസനത്ഥം ബ്രഹ്മായാചനം സമ്പടിച്ഛിത്വാ – ‘‘കസ്സ നു ഖോ അഹം പഠമം ധമ്മം ദേസേയ്യ’’ന്തി (ദീ. നി. ൨.൭൨; മ. നി. ൧.൨൮൪; ൨.൩൪൧; മഹാവ. ൧൦) ഉപധാരേന്തോ അത്തനാ സഹ പബ്ബജിതഭിക്ഖുകോടിയോ അഞ്ഞേ ച ബഹൂ ദേവമനുസ്സേ ഉപനിസ്സയസമ്പന്നേ ദിസ്വാ ആകാസേന ഗന്ത്വാ വരുണാരാമേ ഓതരിത്വാ തേഹി പരിവുതോ ഗമ്ഭീരം നിപുണം തിപരിവട്ടം അപ്പടിവത്തിയം അഞ്ഞേന അനുത്തരം ധമ്മചക്കം പവത്തേത്വാ ഭിക്ഖൂനം കോടി അരഹത്തേ പതിട്ഠാപേസി. തീസു മഗ്ഗഫലേസു പതിട്ഠിതാനം ഗണനപരിച്ഛേദോ നത്ഥി. തേന വുത്തം –
൨. ‘‘സോപി ധമ്മം പകാസേസി, ബ്രഹ്മുനാ അഭിയാചിതോ;
ഖന്ധധാതുവവത്ഥാനം, അപ്പവത്തം ഭവാഭവേ’’തി.
തത്ഥ ഖന്ധധാതുവവത്ഥാനന്തി പഞ്ചന്നം ഖന്ധാനം അട്ഠാരസന്നം ധാതൂനം നാമരൂപവവത്ഥാനാദിവസേന വിഭാഗകരണം. സഭാവലക്ഖണസാമഞ്ഞലക്ഖണാദിവസേന രൂപാരൂപധമ്മപരിഗ്ഗഹോ ഖന്ധധാതുവവത്ഥാനം നാമ. അഥ വാ ഫേണപിണ്ഡൂപമം രൂപം പരിമദ്ദനാസഹനതോ ഛിദ്ദാവഛിദ്ദാദിഭാവതോ ച ഉദകപുബ്ബുളകം വിയ വേദനാ മുഹുത്തരമണീയഭാവതോ, മരീചികാ വിയ സഞ്ഞാ വിപ്പലമ്ഭനതോ, കദലിക്ഖന്ധോ വിയ സങ്ഖാരാ അസാരകതോ, മായാ വിയ വിഞ്ഞാണം വഞ്ചനകതോ’’തി ഏവമാദിനാപി നയേന അനിച്ചാനുപസ്സനാദിവസേനപി ഖന്ധധാതുവവത്ഥാനം വേദിതബ്ബം (വിഭ. അട്ഠ. ൨൬ കമാദിവിനിച്ഛയകഥാ). അപ്പവത്തം ഭവാഭവേതി ഏത്ഥ ഭവോതി വഡ്ഢി, അഭവോതി ഹാനി. ഭവോതി സസ്സതദിട്ഠി, അഭവോതി ഉച്ഛേദദിട്ഠി. ഭവോതി ഖുദ്ദകഭവോ, അഭവോതി മഹാഭവോ. ഭവോതി കാമഭവോ, അഭവോതി രൂപാരൂപഭവോതി ഏവമാദിനാ നയേന ഭവാഭവാനം അത്ഥോ വേദിതബ്ബോ (മ. നി. അട്ഠ. ൨.൨൨൩; സം. നി. അട്ഠ. ൩.൫.൧൦൮൦; ഉദാ. അട്ഠ. ൨൦). തേസം ഭവാഭവാനം അപ്പവത്തിഹേതുഭൂതം ധമ്മം പകാസേസീതി അത്ഥോ. അഥ വാ ഭവതി അനേനാതി ഭവോ, തീസു ഭവേസു ഉപ്പത്തിനിമിത്തം കമ്മാദികം. ഉപപത്തിഭവോ അഭവോ നാമ. ഉഭയത്ഥ നികന്തിയാ പഹാനകരം അപ്പവത്തം ധമ്മം ദേസേസീതി അത്ഥോ. തസ്സ പന രേവതബുദ്ധസ്സ തയോവ അഭിസമയാ അഹേസും. പഠമോ പനസ്സ ഗണനപഥം വീതിവത്തോ. തേന വുത്തം –
൩. ‘‘തസ്സാഭിസമയാ തീണി, അഹേസും ധമ്മദേസനേ;
ഗണനായ ന വത്തബ്ബോ, പഠമാഭിസമയോ അഹൂ’’തി.
തത്ഥ തീണീതി തയോ, ലിങ്ഗവിപല്ലാസോ കതോ, അയം പഠമോ അഭിസമയോ അഹോസി.
അഥാപരേന സമയേന നഗരുത്തരേ ഉത്തരേ നഗരേ സബ്ബാരിന്ദമോ അരിന്ദമോ നാമ രാജാ അഹോസി. സോ കിര ഭഗവന്തം അത്തനോ നഗരമനുപ്പത്തം സുത്വാ തീഹി ജനകോടീഹി പരിവുതോ ഭഗവതോ പച്ചുഗ്ഗമനം കത്വാ സ്വാതനായ നിമന്തേത്വാ ബുദ്ധപ്പമുഖസ്സ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ സത്താഹം മഹാദാനം പവത്തേത്വാ തിഗാവുതവിത്ഥതം ദീപപൂജം കത്വാ ഭഗവന്തം ഉപസങ്കമിത്വാ നിസീദി. അഥ ഭഗവാ തസ്സ മനോനുകൂലം വിചിത്തനയം ധമ്മം ദേസേസി. തത്ഥ ദേവമനുസ്സാനം കോടിസഹസ്സസ്സ ദുതിയാഭിസമയോ അഹോസി. തേന വുത്തം –
൪. ‘‘യദാ അരിന്ദമം രാജം, വിനേസി രേവതോ മുനി;
തദാ കോടിസഹസ്സാനം, ദുതിയാഭിസമയോ അഹൂ’’തി.
അയം ദുതിയോ അഭിസമയോ.
അഥാപരേന സമയേന രേവതോ സത്ഥാ ഉത്തരനിഗമം നാമ ഉപനിസ്സായ വിഹരന്തോ സത്താഹം നിരോധസമാപത്തിം സമാപജ്ജിത്വാ നിസീദി. തദാ കിര ഉത്തരനിഗമവാസിനോ മനുസ്സാ യാഗുഭത്തഖജ്ജകഭേസജ്ജപാനകാദീനി ആഹരിത്വാ ഭിക്ഖുസങ്ഘസ്സ മഹാദാനം ദത്വാ ഭിക്ഖൂ പരിപുച്ഛിംസു – ‘‘കുഹിം, ഭന്തേ, ഭഗവാ’’തി? തതോ തേസം ഭിക്ഖൂ ആഹംസു – ‘‘ഭഗവാ, ആവുസോ, നിരോധസമാപത്തിം സമാപന്നോ’’തി. അഥാതീതേ തസ്മിം സത്താഹേ ഭഗവന്തം നിരോധസമാപത്തിതോ വുട്ഠിതം സരദസമയേ സൂരിയോ വിയ അത്തനോ അനൂപമായ ബുദ്ധസിരിയാ വിരോചമാനം ദിസ്വാ നിരോധസമാപത്തിയാ ഗുണാനിസംസം പുച്ഛിംസു. ഭഗവാ ച തേസം നിരോധസമാപത്തിയാ ഗുണാനിസംസം കഥേസി. തദാ ദേവമനുസ്സാനം കോടിസതം അരഹത്തേ പതിട്ഠാസി. അയം തതിയോ അഭിസമയോ അഹോസി. തേന വുത്തം –
൫. ‘‘സത്താഹം പടിസല്ലാനാ, വുട്ഠഹിത്വാ നരാസഭോ;
കോടിസതം നരമരൂനം, വിനേസി ഉത്തമേ ഫലേ’’തി.
സുധഞ്ഞവതീനഗരേ പഠമമഹാപാതിമോക്ഖുദ്ദേസേ ഏഹിഭിക്ഖുപബ്ബജ്ജായ പബ്ബജിതാനം അരഹന്താനം ഗണനപഥം വീതിവത്താനം പഠമോ സന്നിപാതോ അഹോസി. മേഖലനഗരേ കോടിസതസഹസ്സസങ്ഖാതാനം ഏഹിഭിക്ഖുപബ്ബജ്ജായ പബ്ബജിതാനം അരഹന്താനം ദുതിയോ സന്നിപാതോ അഹോസി. രേവതസ്സ പന ഭഗവതോ ധമ്മചക്കാനുവത്തകോ വരുണോ നാമ അഗ്ഗസാവകോ പഞ്ഞവന്താനം അഗ്ഗോ ആബാധികോ അഹോസി. തത്ഥ ഗിലാനപുച്ഛനത്ഥായ സമ്പത്തമഹാജനസ്സ ലക്ഖണത്തയപരിദീപകം ധമ്മം ദേസേത്വാ കോടിസതസഹസ്സം പുരിസാനം ഏഹിഭിക്ഖുപബ്ബജ്ജായ പബ്ബാജേത്വാ അരഹത്തേ പതിട്ഠാപേത്വാ ചതുരങ്ഗിനികേ സന്നിപാതേ പാതിമോക്ഖം ഉദ്ദിസി. അയം തതിയോ സന്നിപാതോ അഹോസി. തേന വുത്തം –
൬. ‘‘സന്നിപാതാ തയോ ആസും, രേവതസ്സ മഹേസിനോ;
ഖീണാസവാനം വിമലാനം, സുവിമുത്താന താദിനം.
൭. ‘‘അതിക്കന്താ ഗണനപഥം, പഠമം യേ സമാഗതാ;
കോടിസതസഹസ്സാനം, ദുതിയോ ആസി സമാഗമോ.
൮. ‘‘യോപി പഞ്ഞായ അസമോ, തസ്സ ചക്കാനുവത്തകോ;
സോ തദാ ബ്യാധിതോ ആസി, പത്തോ ജീവിതസംസയം.
൯. ‘‘തസ്സ ഗിലാനപുച്ഛായ, യേ തദാ ഉപഗതാ മുനീ;
കോടിസതസഹസ്സാ അരഹന്തോ, തതിയോ ആസി സമാഗമോ’’തി.
തത്ഥ ചക്കാനുവത്തകോതി ധമ്മചക്കാനുവത്തകോ. പത്തോ ജീവിതസംസയന്തി ഏത്ഥ ജീവിതേ സംസയം ജീവിതസംസയം, ജീവിതക്ഖയം പാപുണാതി വാ, ന വാ പാപുണാതീതി ഏവം ജീവിതസംസയം പത്തോ, ബ്യാധിതസ്സ ബലവഭാവേന മരതി, ന മരതീതി ജീവിതേ സംസയം പത്തോതി അത്ഥോ. യേ തദാ ഉപഗതാ മുനീതി ഇതി ദീഘഭാവേ സതി ഭിക്ഖൂനം ഉപരി ഹോതി, രസ്സേ അനുസ്സരേന സദ്ധിം വരുണസ്സ ഉപരി ഹോതി.
തദാ അമ്ഹാകം ബോധിസത്തോ രമ്മവതീനഗരേ അതിദേവോ നാമ ബ്രാഹ്മണോ ഹുത്വാ ബ്രാഹ്മണധമ്മേ പാരം ഗതോ രേവതം സമ്മാസമ്ബുദ്ധം ദിസ്വാ തസ്സ ധമ്മകഥം സുത്വാ സരണേസു പതിട്ഠായ സിലോകസഹസ്സേന ദസബലം കിത്തേത്വാ സഹസ്സഗ്ഘനികേന ഉത്തരാസങ്ഗേന ഭഗവന്തം പൂജേസി. സോപി നം ബുദ്ധോ ബ്യാകാസി – ‘‘ഇതോ കപ്പസതസഹസ്സാധികാനം ദ്വിന്നം അസങ്ഖ്യേയ്യാനം മത്ഥകേ ഗോതമോ നാമ ബുദ്ധോ ഭവിസ്സതീ’’തി. തേന വുത്തം –
൧൦. ‘‘അഹം തേന സമയേന, അതിദേവോ നാമ ബ്രാഹ്മണോ;
ഉപഗന്ത്വാ രേവതം ബുദ്ധം, സരണം തസ്സ ഗഞ്ഛഹം.
൧൧. ‘‘തസ്സ സീലം സമാധിഞ്ച, പഞ്ഞാഗുണമനുത്തമം;
ഥോമയിത്വാ യഥാഥാമം, ഉത്തരീയമദാസഹം.
൧൨. ‘‘സോപി മം ബുദ്ധോ ബ്യാകാസി, രേവതോ ലോകനായകോ;
അപരിമേയ്യിതോ കപ്പേ, അയം ബുദ്ധോ ഭവിസ്സതി.
൧൩. ‘പധാനം പദഹിത്വാന…പേ… ഹേസ്സാമ സമ്മുഖാ ഇമ’’’ന്തി. –
അട്ഠ ഗാഥാ വിത്ഥാരേതബ്ബാ.
൧൪. ‘‘തസ്സാപി വചനം സുത്വാ, ഭിയ്യോ ചിത്തം പസാദയിം;
ഉത്തരിം വതമധിട്ഠാസിം, ദസപാരമിപൂരിയാ.
൧൫. ‘‘തദാപി തം ബുദ്ധധമ്മം, സരിത്വാ അനുബ്രൂഹയിം;
ആഹരിസ്സാമി തം ധമ്മം, യം മയ്ഹം അഭിപത്ഥിത’’ന്തി.
തത്ഥ സരണം തസ്സ ഗഞ്ഛഹന്തി തം സരണം അഗഞ്ഛിം അഹം, ഉപയോഗത്ഥേ സാമിവചനം. പഞ്ഞാഗുണന്തി പഞ്ഞാസമ്പത്തിം. അനുത്തമന്തി സേട്ഠം. ‘‘പഞ്ഞാവിമുത്തിഗുണമുത്തമ’’ന്തിപി പാഠോ, സോ ഉത്താനോവ. ഥോമയിത്വാതി ഥോമേത്വാ വണ്ണയിത്വാ. യഥാഥാമന്തി യഥാബലം. ഉത്തരീയന്തി ഉത്തരാസങ്ഗം. അദാസഹന്തി അദാസിം അഹം. ബുദ്ധധമ്മന്തി ബുദ്ധഭാവകരം ധമ്മം, പാരമീധമ്മന്തി അത്ഥോ. സരിത്വാതി അനുസ്സരിത്വാ. അനുബ്രൂഹയിന്തി അഭിവഡ്ഢേസിം. ആഹരിസ്സാമീതി ആനയിസ്സാമി. തം ധമ്മന്തി തം ബുദ്ധത്തം. യം മയ്ഹം അഭിപത്ഥിതന്തി യം മയാ അഭിപത്ഥിതം ബുദ്ധത്തം, തം ആഹരിസ്സാമീതി അത്ഥോ.
തസ്സ പന രേവതസ്സ ഭഗവതോ നഗരം സുധഞ്ഞവതീ നാമ അഹോസി, പിതാ വിപുലോ നാമ ഖത്തിയോ, മാതാ വിപുലാ നാമ, വരുണോ ച ബ്രഹ്മദേവോ ച ദ്വേ അഗ്ഗസാവകാ, സമ്ഭവോ നാമ ഉപട്ഠാകോ, ഭദ്ദാ ച സുഭദ്ദാ ച ദ്വേ അഗ്ഗസാവികാ, നാഗരുക്ഖോ ബോധി, സരീരം അസീതിഹത്ഥുബ്ബേധം അഹോസി, ആയു സട്ഠിവസ്സസഹസ്സാനി, സുദസ്സനാ നാമ അഗ്ഗമഹേസീ, വരുണോ നാമ പുത്തോ, ആജഞ്ഞരഥേന നിക്ഖമി.
‘‘തസ്സ ദേഹാഭിനിക്ഖന്തം, പഭാജാലമനുത്തരം;
ദിവാ ചേവ തദാ രത്തിം, നിച്ചം ഫരതി യോജനം.
‘‘ധാതുയോ മമ സബ്ബാപി, വികിരന്തൂതി സോ ജിനോ;
അധിട്ഠാസി മഹാവീരോ, സബ്ബസത്താനുകമ്പകോ.
‘‘മഹാനാഗവനുയ്യാനേ, മഹതോ നഗരസ്സ സോ;
പൂജിതോ നരമരൂഹി, പരിനിബ്ബായി രേവതോ’’തി.
തേന വുത്തം –
൧൬. ‘‘നഗരം സുധഞ്ഞവതീ നാമ, വിപുലോ നാമ ഖത്തിയോ;
വിപുലാ നാമ ജനികാ, രേവതസ്സ മഹേസിനോ.
൨൧. ‘‘വരുണോ ബ്രഹ്മദേവോ ച, അഹേസും അഗ്ഗസാവകാ;
സമ്ഭവോ നാമുപട്ഠാകോ, രേവതസ്സ മഹേസിനോ.
൨൨. ‘‘ഭദ്ദാ ചേവ സുഭദ്ദാ ച, അഹേസും അഗ്ഗസാവികാ;
സോപി ബുദ്ധോ അസമസമോ, നാഗമൂലേ അബുജ്ഝഥ.
൨൩. ‘‘പദുമോ കുഞ്ജരോ ചേവ, അഹേസും അഗ്ഗുപട്ഠകാ;
സിരിമാ ചേവ യസവതീ, അഹേസും അഗ്ഗുപട്ഠികാ.
൨൪. ‘‘ഉച്ചത്തനേന സോ ബുദ്ധോ, അസീതിഹത്ഥമുഗ്ഗതോ;
ഓഭാസേതി ദിസാ സബ്ബാ, ഇന്ദകേതുവ ഉഗ്ഗതോ.
൨൫. ‘‘തസ്സ സരീരേ നിബ്ബത്താ, പഭാമാലാ അനുത്തരാ;
ദിവാ വാ യദി വാ രത്തിം, സമന്താ ഫരതി യോജനം.
൨൬. ‘‘സട്ഠിവസ്സസഹസ്സാനി, ആയു വിജ്ജതി താവദേ;
താവതാ ദിട്ഠമാനോ സോ, താരേസി ജനതം ബഹും.
൨൭. ‘‘ദസ്സയിത്വാ ബുദ്ധബലം അമതം ലോകേ പകാസയം;
നിബ്ബായി അനുപാദാനോ, യഥഗ്ഗുപാദാനസങ്ഖയാ.
൨൮. ‘‘സോ ച കായോ രതനനിഭോ, സോ ച ധമ്മോ അസാദിസോ;
സബ്ബം തമന്തരഹിതം, നനു രിത്താ സബ്ബസങ്ഖാരാ’’തി.
തത്ഥ ഓഭാസേതീതി പകാസയതി. ഉഗ്ഗതോതി ഉസ്സിതോ. പഭാമാലാതി പഭാവേലാ. യഥഗ്ഗീതി അഗ്ഗി വിയ. ഉപാദാനസങ്ഖയാതി ഇന്ധനക്ഖയാ. സോ ച കായോ രതനനിഭോതി സോ ച തസ്സ ഭഗവതോ കായോ സുവണ്ണവണ്ണോ. ‘‘തഞ്ച കായം രതനനിഭ’’ന്തിപി പാഠോ, ലിങ്ഗവിപല്ലാസേന വുത്തം. സോയേവ പനസ്സത്ഥോ. സേസഗാഥാസു സബ്ബത്ഥ ഉത്താനമേവാതി.
രേവതബുദ്ധവംസവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.
നിട്ഠിതോ പഞ്ചമോ ബുദ്ധവംസോ.