൫. രംസിസഞ്ഞകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

പബ്ബതേ ഹിമവന്തമ്ഹീതിആദികം ആയസ്മതോ രംസിസഞ്ഞകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തേസു തേസു ഭവേസു വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിമന്വായ ഘരാവാസം സണ്ഠപേത്വാ കാമേസു ആദീനവം ദിസ്വാ ഘരാവാസം പഹായ താപസപബ്ബജ്ജം പബ്ബജിത്വാ അജിനചമ്മധരോ ഹിമവന്തമ്ഹി വാസം കപ്പേസി. തസ്മിം സമയേ വിപസ്സീ ഭഗവാ ഹിമവന്തമഗമാസി. അഥ സോ താപസോ തമുപഗതം ഭഗവന്തം ദിസ്വാ തസ്സ ഭഗവതോ സരീരതോ നിക്ഖന്തഛബ്ബണ്ണബുദ്ധരംസീസു പസീദിത്വാ അഞ്ജലിം പഗ്ഗയ്ഹ പഞ്ചങ്ഗേന നമക്കാരമകാസി. സോ തേനേവ പുഞ്ഞേന ഇതോ ചുതോ തുസിതാദീസു ദിബ്ബസമ്പത്തിയോ അനുഭവിത്വാ അപരഭാഗേ മനുസ്സസമ്പത്തിയോ ച അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിമന്വായ ഘരാവാസം സണ്ഠപേത്വാ തത്ഥാദീനവം ദിസ്വാ ഗേഹം പഹായ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹാ അഹോസി.

൩൦. സോ അപരഭാഗേ അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ പബ്ബതേ ഹിമവന്തമ്ഹീതിആദിമാഹ. തത്ഥ പബ്ബതേതി പകാരേന ബ്രൂഹതി വഡ്ഢേതീതി പബ്ബതോ, ഹിമോ അസ്സ അത്ഥീതി ഹിമവന്തോ, ഹിമവന്തോ ച സോ പബ്ബതോ ചാതി ഹിമവന്തപബ്ബതോ. ഹിമവന്തപബ്ബതേതി വത്തബ്ബേ ഗാഥാവചനസുഖത്ഥം ‘‘പബ്ബതേ ഹിമവന്തമ്ഹീ’’തി വുത്തം. തസ്മിം ഹിമവന്തമ്ഹി പബ്ബതേ വാസം കപ്പേസിം പുരേ അഹന്തി സമ്ബന്ധോ. സേസം സബ്ബത്ഥ നയാനുസാരേന ഉത്താനമേവാതി.

രംസിസഞ്ഞകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.