൯. വനവച്ഛത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

നവമാപദാനേ ഇമമ്ഹി ഭദ്ദകേ കപ്പേതിആദികം ആയസ്മതോ വനവച്ഛത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ കസ്സപസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്വാ സത്ഥു ധമ്മദേസനം സുത്വാ സദ്ധാജാതോ പബ്ബജിത്വാ പരിസുദ്ധം ബ്രഹ്മചരിയം ചരിത്വാ തതോ ചുതോ ദേവലോകേ നിബ്ബത്തോ, തതോ ചുതോ അരഞ്ഞായതനേ ഭിക്ഖൂനം സമീപേ കപോതയോനിയം നിബ്ബത്തോ. തേസു മേത്തചിത്തോ ധമ്മം സുത്വാ തതോ ചുതോ ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ കപിലവത്ഥുസ്മിം ബ്രാഹ്മണകുലേ നിബ്ബത്തി. തസ്സ മാതുകുച്ഛിഗതകാലേയേവ മാതു ദോഹളോ ഉദപാദി വനേ വസിതും വനേ വിജായിതും. തതോ ഇച്ഛാനുരൂപവസേന വനേ വസന്തിയാ ഗബ്ഭവുട്ഠാനം അഹോസി. ഗബ്ഭതോ നിക്ഖന്തഞ്ച നം കാസാവഖണ്ഡേന പടിഗ്ഗഹേസും. തദാ ബോധിസത്തസ്സ ഉപ്പന്നകാലോ, രാജാ തം കുമാരം ആഹരാപേത്വാ സഹേവ പോസേസി. അഥ ബോധിസത്തോ മഹാഭിനിക്ഖമനം നിക്ഖമിത്വാ പബ്ബജിത്വാ ഛബ്ബസാനി ദുക്കരകാരികം കത്വാ ബുദ്ധേ ജാതേ സോ മഹാകസ്സപസ്സ സന്തികം ഗന്ത്വാ തസ്സോവാദേ പസന്നോ തസ്സ സന്തികാ ബുദ്ധുപ്പാദഭാവം സുത്വാ സത്ഥു സന്തികം ഗന്ത്വാ ധമ്മം സുത്വാ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ ഛളഭിഞ്ഞോ അരഹാ അഹോസി.

൨൫൧. സോ അരഹത്തം പത്വാ അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ ഇമമ്ഹി ഭദ്ദകേ കപ്പേതിആദിമാഹ. തത്ഥ ബ്രഹ്മബന്ധു മഹായസോതി ഏത്ഥ ബ്രാഹ്മണാനം ബന്ധു ഞാതകോതി ബ്രാഹ്മണബന്ധൂതി വത്തബ്ബേ ഗാഥാബന്ധസുഖത്ഥം ‘‘ബ്രഹ്മബന്ധൂ’’തി വുത്തന്തി വേദിതബ്ബം. ലോകത്തയബ്യാപകയസത്താ മഹായസോ. സേസം സബ്ബം സുവിഞ്ഞേയ്യമേവാതി.

വനവച്ഛത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.