൪. ഉദപാനദായകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

വിപസ്സിനോ ഭഗവതോതിആദികം ആയസ്മതോ ഉദപാനദായകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി ഥേരോ പുരിമമുനിവരേസു കതാധികാരോ അനേകേസു ഭവേസു കതപുഞ്ഞസഞ്ചയോ വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിപ്പത്തോ ‘‘പാനീയദാനം മയാ ദാതബ്ബം, തഞ്ച നിരന്തരം കത്വാ പവത്തേതും വട്ടതീ’’തി ചിന്തേത്വാ ഏകം കൂപം ഖനാപേത്വാ ഉദകസമ്പത്തകാലേ ഇട്ഠകാഹി ചിനാപേത്വാ ഥിരം കത്വാ തത്ഥ ഉട്ഠിതേന ഉദകേന പുണ്ണം തം ഉദപാനം വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ നിയ്യാദേസി. ഭഗവാ പാനീയദാനാനിസംസദീപകം അനുമോദനം അകാസി. സോ തേന പുഞ്ഞേന ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ നിബ്ബത്തനിബ്ബത്തട്ഠാനേ പോക്ഖരണീഉദപാനപാനീയാദിസമ്പന്നോ സുഖമനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ ഏകസ്മിം കുലേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിമന്വായ സദ്ധോ പസന്നോ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹാ അഹോസി.

൧൮. സോ അപരഭാഗേ അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ വിപസ്സിനോ ഭഗവതോതിആദിമാഹ. തത്ഥ ഉദപാനോ കതോ മയാതി ഉദകം പിവന്തി ഏത്ഥാതി ഉദപാനോ, കൂപപോക്ഖരണീതളാകാനമേതം അധിവചനം. സോ ഉദപാനോ കൂപോ വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ അത്ഥായ കതോ ഖനിതോതി അത്ഥോ. സേസം ഉത്താനത്ഥമേവാതി.

ഉദപാനദായകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.