൨. തമ്ബപുപ്ഫിയത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

പരകമ്മായനേ യുത്തോതിആദികം ആയസ്മതോ തമ്ബപുപ്ഫിയത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി ആയസ്മാ പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ പിയദസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കേനചി പുരേ കതേന അകുസലകമ്മേന ദുഗ്ഗതകുലേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിപ്പത്തോ പരേസം കമ്മം കത്വാ ഭതിയാ ജീവികം കപ്പേസി. സോ ഏവം ദുക്ഖേന വസന്തോ പരേസം അപരാധം കത്വാ മരണഭയേന പലായിത്വാ വനം പാവിസി. തത്ഥ ഗതട്ഠാനേ പാടലിബോധിം ദിസ്വാ വന്ദിത്വാ സമ്മജ്ജിത്വാ ഏകസ്മിം രുക്ഖേ തമ്ബവണ്ണം പുപ്ഫം ദിസ്വാ തം സബ്ബം കണ്ണികേ ഓചിനിത്വാ ബോധിപൂജം അകാസി. തത്ഥ ചിത്തം പസാദേത്വാ വന്ദിത്വാ പല്ലങ്കമാഭുജിത്വാ നിസീദി. തസ്മിം ഖണേ തേ മനുസ്സാ പദാനുപദികം അനുബന്ധിത്വാ തത്ഥ അഗമംസു. സോ തേ ദിസ്വാ ബോധിം ആവജ്ജേന്തോവ പലായിത്വാ ഭയാനകേ ഗീരിദുഗ്ഗപപാതേ പതിത്വാ മരി.

൭. സോ ബോധിപൂജായ അനുസ്സരിതത്താ തേനേവ പീതിസോമനസ്സേന താവതിംസാദീസു ഉപപന്നോ ഛ കാമാവചരസമ്പത്തിം അനുഭവിത്വാ മനുസ്സേസു ച ചക്കവത്തിആദിസമ്പത്തിം അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ വിഭവസമ്പന്നേ കുലേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിപ്പത്തോ സത്ഥു ധമ്മദേസനം സുത്വാ പസന്നമാനസോ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹാ ഹുത്വാ അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ പരകമ്മായനേ യുത്തോതിആദിമാഹ. തത്ഥ പരേസം കമ്മാനി പരകമ്മാനി, പരകമ്മാനം ആയനേ കരണേ വാഹനേ ധാരണേ യുത്തോ യോജിതോ അഹോസിന്തി അത്ഥോ. സേസം പാകടമേവാതി.

തമ്ബപുപ്ഫിയത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.