൬. അനുലേപദായകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

അനോമദസ്സീമുനിനോതിആദികം ആയസ്മതോ അനുലേപദായകത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തത്ഥ തത്ഥ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ അനോമദസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ മഹദ്ധനോ മഹാഭോഗോ തസ്സ ഭഗവതോ ബോധിരുക്ഖസ്സ വേദികാവലയം കാരേത്വാ സുധാകമ്മഞ്ച കാരേത്വാ വാലുകസന്ഥരണം ദദ്ദള്ഹമാനം രജതവിമാനമിവ കാരേസി. സോ തേന പുഞ്ഞേന സുഖപ്പത്തോ ഉപ്പന്നുപ്പന്നഭവേ രജതവിമാനരജതഗേഹരജതപാസാദേസു സുഖമനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്വാ സത്ഥരി പസന്നോ പബ്ബജിത്വാ വിപസ്സനമനുയുത്തോ നചിരസ്സേവ അരഹാ അഹോസി.

൨൬. സോ അപരഭാഗേ ‘‘കിം നു ഖോ കുസലം കത്വാ മയാ അയം വിസേസോ അധിഗതോ’’തി പുബ്ബേനിവാസാനുസ്സതിഞാണേന പടിപാടിയാ അനുസ്സരിത്വാ പുബ്ബേ കതകുസലം ജാനിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ അനോമദസ്സീമുനിനോതിആദിമാഹ. തത്ഥ അനോമം അലാമകം ദസ്സനം ദസ്സനീയം സരീരം യസ്സ സോ അനോമദസ്സീ, ദ്വത്തിംസമഹാപുരിസലക്ഖണഅസീതാനുബ്യഞ്ജനബ്യാമപ്പഭാസമുജ്ജലവിരാജിതസരീരത്താ സുന്ദരദസ്സനോതി അത്ഥോ. സുധായ പിണ്ഡം ദത്വാനാതി ബോധിഘരേ വേദികാവലയം കാരേത്വാ സകലേ ബോധിഘരേ സുധാലേപനം കത്വാതി അത്ഥോ. പാണികമ്മം അകാസഹന്തി സാരകട്ഠേന ഫലകപാണിയോ കത്വാ താഹി പാണീഹി മട്ഠകമ്മം അകാസിന്തി അത്ഥോ. സേസം സുവിഞ്ഞേയ്യമേവാതി.

അനുലേപദായകത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.