൮. ഞാണസഞ്ഞികത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

പബ്ബതേ ഹിമവന്തമ്ഹീതിആദികം ആയസ്മതോ ഞാണസഞ്ഞികത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ തസ്മിം തസ്മിം ഉപ്പന്നുപ്പന്നേ ഭവേ വിവട്ടൂപനിസ്സയാനി പുഞ്ഞാനി ഉപചിനന്തോ വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിപ്പത്തോ ഘരാവാസം പഹായ താപസപബ്ബജ്ജം പബ്ബജിത്വാ ഹിമവന്തസ്സ അവിദൂരേ പബ്ബതന്തരേ പണ്ണസാലം കാരേത്വാ പഞ്ചാഭിഞ്ഞാഅട്ഠസമാപത്തിയോ നിബ്ബത്തേത്വാ വസന്തോ ഏകദിവസം പരിസുദ്ധം പണ്ഡരം പുലിനതലം ദിസ്വാ ‘‘ഈദിസാ പരിസുദ്ധാ ബുദ്ധാ, ഈദിസംവ പരിസുദ്ധം ബുദ്ധഞാണ’’ന്തി ബുദ്ധഞ്ച തസ്സ ഞാണഞ്ച അനുസ്സരി ഥോമേസി ച.

൮൪. സോ തേന പുഞ്ഞേന ദേവമനുസ്സേസു സംസരന്തോ ഉഭയസമ്പത്തിയോ അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ ഏകസ്മിം കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വിഞ്ഞുതം പത്വാ സാസനേ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹത്തം പത്തോ പുബ്ബേ കതപുഞ്ഞം അനുസ്സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ ‘‘പബ്ബതേ ഹിമവന്തമ്ഹീ’’തിആദിമാഹ. പുലിനം സോഭനം ദിസ്വാതി പരിപുണ്ണകതം വിയ പുലാകാരേന പരിസോധിതാകാരേന പവത്തം ഠിതന്തി പുലിനം, സോഭനം വാലുകം ദിസ്വാ സേട്ഠം ബുദ്ധം അനുസ്സരിന്തി അത്ഥോ. സേസം സുവിഞ്ഞേയ്യമേവാതി.

ഞാണസഞ്ഞികത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.