൬. തിപുപ്ഫിയത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ

മിഗലുദ്ദോ പുരേ ആസിന്തിആദികം ആയസ്മതോ തിപുപ്ഫിയത്ഥേരസ്സ അപദാനം. അയമ്പി പുരിമബുദ്ധേസു കതാധികാരോ അന്തരാ കേനചി അകുസലച്ഛിദ്ദേന വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ കാലേ നേസാദകുലേ നിബ്ബത്തോ മിഗലുദ്ദോ ഹുത്വാ അരഞ്ഞേ വിഹരതി. തദാ വിപസ്സിസ്സ ഭഗവതോ പാടലിബോധിം സമ്പുണ്ണപത്തപല്ലവം ഹരിതവണ്ണം നീലോഭാസം മനോരമം ദിസ്വാ തീഹി പുപ്ഫേഹി പൂജേത്വാ പുരാണപത്തം ഛഡ്ഡേത്വാ ഭഗവതോ സമ്മുഖാ വിയ പാടലിമഹാബോധിം വന്ദി. സോ തേന പുഞ്ഞേന തതോ ചുതോ ദേവലോകേ ഉപ്പന്നോ തത്ഥ ദിബ്ബസമ്പത്തിം അപരാപരം അനുഭവിത്വാ തതോ ചുതോ മനുസ്സേസു ജാതോ തത്ഥ ചക്കവത്തിസമ്പത്തിആദയോ അനുഭവിത്വാ ഇമസ്മിം ബുദ്ധുപ്പാദേ ഏകസ്മിം കുലഗേഹേ നിബ്ബത്തോ വുദ്ധിമന്വായ സത്ഥു ധമ്മദേസനം സുത്വാ പടിലദ്ധസോമനസ്സഹദയോ ഗേഹം പഹായ പബ്ബജിത്വാ നചിരസ്സേവ അരഹാ അഹോസി.

൩൧. സോ ഏവം സിദ്ധിപ്പത്തോ അത്തനോ പുബ്ബകമ്മം സരിത്വാ സോമനസ്സജാതോ പുബ്ബചരിതാപദാനം പകാസേന്തോ മിഗലുദ്ദോ പുരേ ആസിന്തിആദിമാഹ. തത്ഥ മരണായ ഗച്ഛതി പാപുണാതീതി മിഗോ, അഥ വാ മഗയമാനോ ഇഹതി പവത്തതീതി മിഗോ, മിഗാനം മാരണേ ലുദ്ദോ ലോഭീ ഗേധോതി മിഗലുദ്ദോ, പുരേ മയ്ഹം പുഞ്ഞകരണസമയേ കാനനസങ്ഖാതേ മഹാഅരഞ്ഞേ മിഗലുദ്ദോ ആസിന്തി സമ്ബന്ധോ. പാടലിം ഹരിതം ദിസ്വാതി തത്ഥ പകാരേന തലേന രത്തവണ്ണേന ഭവതീതി പാടലി, പുപ്ഫാനം രത്തവണ്ണതായ പാടലീതി വോഹാരോ, പത്താനം ഹരിതതായ ഹരിതം നീലവണ്ണം പാടലിബോധിം ദിസ്വാതി അത്ഥോ. സേസം സബ്ബത്ഥ ഉത്താനത്ഥമേവാതി.

തിപുപ്ഫിയത്ഥേരഅപദാനവണ്ണനാ സമത്താ.