൩. പഞ്ഹാപുച്ഛകവണ്ണനാ

൧൬൮. ഇധാപി പഞ്ഹാപുച്ഛകേ യം ലബ്ഭതി യഞ്ച ന ലബ്ഭതി, തം സബ്ബം പുച്ഛിത്വാ ലബ്ഭമാനവസേനേവ വിസ്സജ്ജനം വുത്തം; ന കേവലഞ്ച ഇധ, സബ്ബേസുപി പഞ്ഹാപുച്ഛകേസു ഏസേവ നയോ. ഇധ പന ദസന്നം ആയതനാനം രൂപഭാവേന അബ്യാകതതാ വേദിതബ്ബാ. ദ്വിന്നം ആയതനാനം ഖന്ധവിഭങ്ഗേ ചതുന്നം ഖന്ധാനം വിയ കുസലാദിഭാവോ വേദിതബ്ബോ. കേവലഞ്ഹി ചത്താരോ ഖന്ധാ സപ്പച്ചയാവ സങ്ഖതാവ ധമ്മായതനം പന ‘‘സിയാ അപ്പച്ചയം, സിയാ അസങ്ഖത’’ന്തി ആഗതം. ആരമ്മണത്തികേസു ച അനാരമ്മണം സുഖുമരൂപസങ്ഖാതം ധമ്മായതനം ന-വത്തബ്ബകോട്ഠാസം ഭജതി. തഞ്ച ഖോ അനാരമ്മണത്താ ന പരിത്താദിഭാവേന നവത്തബ്ബധമ്മാരമ്മണത്താതി അയമേത്ഥ വിസേസോ. സേസം താദിസമേവ. ഇധാപി ഹി ചത്താരോ ഖന്ധാ വിയ ദ്വായതനാ പഞ്ചപണ്ണാസ കാമാവചരധമ്മേ ആരബ്ഭ രജ്ജന്തസ്സ ദുസ്സന്തസ്സ മുയ്ഹന്തസ്സ സംവരന്തസ്സ സമ്മസന്തസ്സ പച്ചവേക്ഖന്തസ്സ ച പരിത്താരമ്മണാതി സബ്ബം ഖന്ധേസു വുത്തസദിസമേവാതി.

സമ്മോഹവിനോദനിയാ വിഭങ്ഗട്ഠകഥായ

ആയതനവിഭങ്ഗവണ്ണനാ നിട്ഠിതാ.