൧൦. ദസകനിദ്ദേസവണ്ണനാ

൨൦൯. ദസകനിദ്ദേസേ – ഇധാതി കാമാവചരഭൂമിയം. കാമാവചരഭൂമിയഞ്ഹി സത്തക്ഖത്തുപരമാദീനം കാമാവചരഭൂമിയഞ്ഞേവ നിട്ഠാ ഹോതി. കാമാവചരത്തഭാവേനേവ അരഹത്തപ്പത്തി ച അനുപാദിസേസനിബ്ബാനപ്പത്തി ച ഹോതീതി അത്ഥോ.

ഇധ വിഹായാതി ഇധ കാമാവചരേ അത്തഭാവേ വിഹായ സുദ്ധാവാസത്തഭാവേ ഠിതാനം നിട്ഠാ ഹോതീതി അത്ഥോ. അന്തരാപരിനിബ്ബായിആദയോ ഹി ഇധ അനാഗാമിഫലം പത്വാ ഇതോ ചുതാ സുദ്ധാവാസേസു ഉപ്പജ്ജിത്വാ തേന അത്തഭാവേന അരഹത്തഞ്ചേവ അനുപാദിസേസനിബ്ബാനധാതുഞ്ച പാപുണന്തി. തേന വുത്തം – ‘‘ഇമേസം പഞ്ചന്നം ഇധ വിഹായ നിട്ഠാ’’തി.

ദസകനിദ്ദേസവണ്ണനാ.

നിഗമനകഥാ

ഏത്താവതാ ച –

യം വേ പുഗ്ഗലപഞ്ഞത്തിം, ലോകേ അപ്പടിപുഗ്ഗലോ;

നാതിസങ്ഖേപതോ സത്ഥാ, ദേസേസി തിദസാലയേ.

തസ്സാ അട്ഠകഥഞ്ചേവ, ദീപഭാസായ സങ്ഖതം;

ആഗമട്ഠകഥായോ ച, ഓഗാഹേത്വാ അസേസതോ.

സുവിഭത്തോ അസംകിണ്ണോ, യോ യോ അത്ഥോ യഹിം യഹിം;

തതോ തതോ തം ഗഹേത്വാ, പഹായ അതിവിത്ഥാരം.

വിസുദ്ധിമഗ്ഗേ യം വുത്തം, തം അനാദായ സങ്ഖതാ;

നാതിസങ്ഖേപവിത്ഥാര-നയേനട്ഠകഥാ അയം.

തം ഏതം സത്തമത്തേഹി, ഭാണവാരേഹി തന്തിയാ;

ചിരട്ഠിതത്ഥം ധമ്മസ്സ, സങ്ഖരോന്തേന യം മയാ.

സമ്പത്തം കുസലം തേന, സദ്ധമ്മം സുഖുമം സിവം;

ഓലോകേന്തു വിസുദ്ധേന, പാണയോ ധമ്മചക്ഖുനാതി.

പുഗ്ഗലപഞ്ഞത്തി-അട്ഠകഥാ നിട്ഠിതാ.

നമോ തസ്സ ഭഗവതോ അരഹതോ സമ്മാസമ്ബുദ്ധസ്സ