൯. അക്ഖണസുത്തവണ്ണനാ

൨൯. നവമേ ഖണേ കിച്ചാനി കരോതീതി ഖണകിച്ചോ, ഓകാസം ലഭിത്വാവ കിച്ചാനി കരോതീതി അത്ഥോ. ധമ്മോതി ചതുസച്ചധമ്മോ. ഓപസമികോതി കിലേസൂപസമാവഹോ. പരിനിബ്ബായികോതി കിലേസപരിനിബ്ബാനകരോ. ചതുമഗ്ഗഞാണസങ്ഖാതം സമ്ബോധിം ഗച്ഛതി സമ്പാപുണാതീതി സമ്ബോധഗാമീ. ദീഘായുകം ദേവനികായന്തി ഇദം അസഞ്ഞം ദേവനികായം സന്ധായ വുത്തം. അവിഞ്ഞാതാരേസൂതി അതിവിയ അവിഞ്ഞൂസു.

സുപ്പവേദിതേതി സുകഥിതേ. അന്തരായികാതി അന്തരായകരാ. ഖണോ വേ മാ ഉപച്ചഗാതി അയം ലദ്ധോ ഖണോ മാ അതിക്കമി. ഇധ ചേവ നം വിരാധേതീതി സചേ കോചി പമത്തചാരീ ഇധ ഇമം ഖണം ലഭിത്വാപി സദ്ധമ്മസ്സ നിയാമതം അരിയമഗ്ഗം വിരാധേതി ന സമ്പാദേതി. അതീതത്ഥോതി ഹാപിതത്ഥോ. ചിരത്തം അനുതപിസ്സതീതി ചിരരത്തം സോചിസ്സതി. യഥാ ഹി ‘‘അസുകട്ഠാനേ ഭണ്ഡം സമുപ്പന്ന’’ന്തി സുത്വാ ഏകോ വാണിജോ ന ഗച്ഛേയ്യ, അഞ്ഞേ ഗന്ത്വാ ഗണ്ഹേയ്യും, തേസം തം അട്ഠഗുണമ്പി ദസഗുണമ്പി ഭവേയ്യ. അഥ ഇതരോ ‘‘മമ അത്ഥോ അതിക്കന്തോ’’തി അനുതപേയ്യ, ഏവം യോ ഇധ ഖണം ലഭിത്വാ അപ്പടിപജ്ജന്തോ സദ്ധമ്മസ്സ നിയാമതം വിരാധേതി, സോ അയം വാണിജോവ അതീതത്ഥോ ചിരം അനുതപിസ്സതി സോചിസ്സതി. കിഞ്ച ഭിയ്യോ അവിജ്ജാനിവുതോതി തഥാ. പച്ചവിദുന്തി പടിവിജ്ഝിംസു. സംവരാതി സീലസംവരാ. മാരധേയ്യപരാനുഗേതി മാരധേയ്യസങ്ഖാതം സംസാരം അനുഗതേ. പാരങ്ഗതാതി നിബ്ബാനം ഗതാ. യേ പത്താ ആസവക്ഖയന്തി യേ അരഹത്തം പത്താ. ഏവമിധ ഗാഥാസു വട്ടവിവട്ടം കഥിതം.