൧. പഠമഉഗ്ഗസുത്തവണ്ണനാ

൨൧. തതിയസ്സ പഠമേ പഞ്ഞത്തേ ആസനേ നിസീദീതി തസ്സ കിര ഘരേ പഞ്ചന്നം ഭിക്ഖുസതാനം പഞ്ച ആസനസതാനി നിച്ചം പഞ്ഞത്താനേവ ഹോന്തി, തേസു അഞ്ഞതരസ്മിം ആസനേ നിസീദി. തം സുണാഹീതി തേ സുണാഹി, തം വാ അട്ഠവിധം അച്ഛരിയധമ്മം സുണാഹി. ചിത്തം പസീദീതി ‘‘ബുദ്ധോ നു ഖോ ന ബുദ്ധോ നു ഖോ’’തി വിതക്കമത്തമ്പി ന ഉപ്പജ്ജി, അയമേവ ബുദ്ധോതി ചിത്തുപ്പാദോ പസന്നോ അനാവിലോ അഹോസി. സകാനി വാ ഞാതികുലാനീതി അത്തനോ യാപനമത്തം ധനം ഗഹേത്വാ ഞാതിഘരാനി ഗച്ഛതു. കസ്സ വോ ദമ്മീതി കതരപുരിസസ്സ തുമ്ഹേ ദദാമി, ആരോചേഥ മേ അത്തനോ അധിപ്പായം. അപ്പടിവിഭത്താതി ‘‘ഏത്തകം ദസ്സാമി ഏത്തകം ന ദസ്സാമി, ഇദം ദസ്സാമി ഇദം ന ദസ്സാമീ’’തി ചിത്തം ഉപ്പാദേന്തേന ഹി പടിവിഭത്താ നാമ ഹോതി, മയ്ഹം പന ന ഏവം. അഥ ഖോ സങ്ഘികാ വിയ ഗണസന്തകാ വിയ ച സീലവന്തേഹി സദ്ധിം സാധാരണായേവ. സക്കച്ചംയേവ പയിരുപാസാമീതി സഹത്ഥാ ഉപട്ഠഹാമി, ചിത്തീകാരേന ഉപസങ്കമാമി.

അനച്ഛരിയം ഖോ പന മം, ഭന്തേതി, ഭന്തേ, യം മം ദേവതാ ഉപസങ്കമിത്വാ ഏവം ആരോചേന്തി, ഇദം ന അച്ഛരിയം. യം പനാഹം തതോനിദാനം ചിത്തസ്സ ഉണ്ണതിം നാഭിജാനാമി, തം ഏവ അച്ഛരിയന്തി വദതി. സാധു സാധു, ഭിക്ഖൂതി ഏത്ഥ കിഞ്ചാപി ഭിക്ഖും ആമന്തേതി, ഉപാസകസ്സേവ പന വേയ്യാകരണസമ്പഹംസനേ ഏസ സാധുകാരോതി വേദിതബ്ബോ.