൧൦. ഉപോസഥസുത്തവണ്ണനാ

൨൦. ദസമേ നിസിന്നോ ഹോതീതി ഉപോസഥകരണത്ഥായ ഉപാസികായ രതനപാസാദേ നിസിന്നോ. നിസജ്ജ പന ഭിക്ഖൂനം ചിത്താനി ഓലോകേന്തോ ഏകം ദുസ്സീലപുഗ്ഗലം ദിസ്വാ ‘‘സചാഹം ഇമസ്മിം പുഗ്ഗലേ നിസിന്നേയേവ പാതിമോക്ഖം ഉദ്ദിസിസ്സാമി, സത്തധാ തസ്സ മുദ്ധാ ഫലിസ്സതീ’’തി തസ്സ അനുകമ്പായ തുണ്ഹീയേവ അഹോസി. അഭിക്കന്താതി അതിക്കന്താ പരിക്ഖീണാ. ഉദ്ധസ്തേ അരുണേതി ഉഗ്ഗതേ അരുണസീസേ. നന്ദിമുഖിയാതി തുട്ഠമുഖിയാ. അപരിസുദ്ധാ, ആനന്ദ, പരിസാതി ‘‘അസുകപുഗ്ഗലോ അപരിസുദ്ധോ’’തി അവത്വാ ‘‘അപരിസുദ്ധാ, ആനന്ദ, പരിസാ’’തി ആഹ. സേസം സബ്ബത്ഥ ഉത്താനമേവാതി.

മഹാവഗ്ഗോ ദുതിയോ.