൭. വസ്സസുത്തവണ്ണനാ

൧൯൭. സത്തമേ നേമിത്താതി നിമിത്തപാഠകാ. തേജോധാതു പകുപ്പതീതി മഹാഅഗ്ഗിക്ഖന്ധോ ഉപ്പജ്ജതി. പാണിനാ ഉദകം സമ്പടിച്ഛിത്വാതി ഉപ്പന്നം ഉതുസമുട്ഠാനം ഉദകം തിയോജനസതേന ഹത്ഥേന പടിഗ്ഗഹേത്വാ. പമത്താ ഹോന്തീതി അത്തനോ കീളായ പമത്താ ഹോന്തി വിപ്പവുട്ഠസതിനോ. തേസഞ്ഹി സകായ രതിയാ ‘‘രമാമാ’’തി ചിത്തേ ഉപ്പന്നേ അകാലേപി ദേവോ വസ്സതി, തദഭാവേ ന വസ്സതി. തം സന്ധായേതം വുത്തം – ‘‘ന കാലവസ്സ’’ന്തി. അട്ഠമനവമാനി ഉത്താനത്ഥാനേവ.