൨. പഞ്ഹബ്യാകരണസുത്തവണ്ണനാ

൪൨. ദുതിയേ യോ ച തേസം തത്ഥ തത്ഥ, ജാനാതി അനുധമ്മതന്തി യോ ഏതേസം പഞ്ഹാനം തസ്മിം തസ്മിം ഠാനേ ബ്യാകരണം ജാനാതി. ചതുപഞ്ഹസ്സ കുസലോ, ആഹു ഭിക്ഖും തഥാവിധന്തി തഥാവിധം ഭിക്ഖും തേസു ചതൂസു പഞ്ഹേസു കുസലോതി ഏവം വദന്തി. ദുരാസദോ ദുപ്പസഹോതി പരേഹി ഘട്ടേതും വാ അഭിഭവിതും വാ ന സക്കാ. ഗമ്ഭീരോതി സത്തസീദന്തരമഹാസമുദ്ദോ വിയ ഗമ്ഭീരോ. ദുപ്പധംസിയോതി ദുമ്മോചാപയോ, ഗഹിതഗ്ഗഹണം വിസ്സജ്ജാപേതും ന സക്കാതി അത്ഥോ. അത്ഥേ അനത്ഥേ ചാതി വഡ്ഢിയഞ്ച അവഡ്ഢിയഞ്ച. അത്ഥാഭിസമയാതി അത്ഥസമാഗമേന. ധീരോ പണ്ഡിതോതി പവുച്ചതീതി ധിതിസമ്പന്നോ പുഗ്ഗലോ ‘‘പണ്ഡിതോ അയ’’ന്തി ഏവം പവുച്ചതി.