൧൦. വസ്സൂപനായികസുത്തവണ്ണനാ

൧൦. ദസമം അട്ഠുപ്പത്തിയം വുത്തം. കതരഅട്ഠുപ്പത്തിയം? മനുസ്സാനം ഉജ്ഝായനേ. ഭഗവതാ ഹി പഠമബോധിയം വീസതി വസ്സാനി വസ്സൂപനായികാ അപ്പഞ്ഞത്താ അഹോസി. ഭിക്ഖൂ അനിബദ്ധവാസാ വസ്സേപി ഉതുവസ്സേപി യഥാസുഖം വിചരിംസു. തേ ദിസ്വാ മനുസ്സാ ‘‘കഥഞ്ഹി നാമ സമണാ സക്യപുത്തിയാ ഹേമന്തമ്പി ഗിമ്ഹമ്പി വസ്സമ്പി ചാരികം ചരിസ്സന്തി ഹരിതാനി തിണാനി സമ്മദ്ദന്താ ഏകിന്ദ്രിയം ജീവം വിഹേഠേന്താ ബഹൂ ഖുദ്ദകേ പാണേ സങ്ഘാതം ആപാദേന്താ. ഇമേ ഹി നാമ അഞ്ഞതിത്ഥിയാ ദുരക്ഖാതധമ്മാ വസ്സാവാസം അല്ലീയിസ്സന്തി സംകസായിസ്സന്തി, ഇമേ നാമ സകുണാ രുക്ഖഗ്ഗേസു കുലാവകാനി കത്വാ വസ്സാവാസം അല്ലീയിസ്സന്തി സംകസായിസ്സന്തീ’’തിആദീനി വത്വാ ഉജ്ഝായിംസു. തമത്ഥം ഭിക്ഖൂ ഭഗവതോ ആരോചേസും. ഭഗവാ തം അട്ഠുപ്പത്തിം കത്വാ ഇമം സുത്തം ദേസേന്തോ പഠമം താവ ‘‘അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, വസ്സം ഉപഗന്തു’’ന്തി (മഹാവ. ൧൮൪) ഏത്തകമേവാഹ. അഥ ഭിക്ഖൂനം ‘‘കദാ നു ഖോ വസ്സം ഉപഗന്തബ്ബ’’ന്തി ഉപ്പന്നം വിതക്കം സുത്വാ ‘‘അനുജാനാമി, ഭിക്ഖവേ, വസ്സാനേ വസ്സം ഉപഗന്തു’’ന്തി ആഹ. അഥ ഖോ ഭിക്ഖൂനം ഏതദഹോസി – ‘‘കതി നു ഖോ വസ്സൂപനായികാ’’തി. ഭഗവതോ ഏതമത്ഥം ആരോചേസും. തം സുത്വാ സകലമ്പി ഇദം സുത്തം ദേസേന്തോ ദ്വേമാ, ഭിക്ഖവേതിആദിമാഹ. തത്ഥ വസ്സൂപനായികാതി വസ്സൂപഗമനാനി. പുരിമികാതി അപരജ്ജുഗതായ ആസാള്ഹിയാ ഉപഗന്തബ്ബാ പുരിമകത്തികപുണ്ണമിപരിയോസാനാ പഠമാ തേമാസീ. പച്ഛിമികാതി മാസഗതായ ആസാള്ഹിയാ ഉപഗന്തബ്ബാ പച്ഛിമകത്തികപരിയോസാനാ പച്ഛിമാ തേമാസീതി. ദസമം.

കമ്മകാരണവഗ്ഗോ പഠമോ.