൨. ദുകം

൬൪൧. ന ഹേതൂ, സഹേതുകാ, ഹേതുസമ്പയുത്താ, ന വത്തബ്ബാ ‘‘ഹേതൂ ചേവ സഹേതുകാ ചാ’’തി, സഹേതുകാ ചേവ ന ച ഹേതൂ, ന വത്തബ്ബാ ‘‘ഹേതൂ ചേവ ഹേതുസമ്പയുത്താ ചാ’’തി, ഹേതുസമ്പയുത്താ ചേവ ന ച ഹേതൂ, ന ഹേതൂ സഹേതുകാ.

സപ്പച്ചയാ, സങ്ഖതാ, അനിദസ്സനാ, അപ്പടിഘാ, അരൂപാ, സിയാ ലോകിയാ, സിയാ ലോകുത്തരാ, കേനചി വിഞ്ഞേയ്യാ, കേനചി ന വിഞ്ഞേയ്യാ.

നോ ആസവാ, സിയാ സാസവാ, സിയാ അനാസവാ, ആസവവിപ്പയുത്താ, ന വത്തബ്ബാ ‘‘ആസവാ ചേവ സാസവാ ചാ’’തി, സിയാ സാസവാ ചേവ നോ ച ആസവാ, സിയാ ന വത്തബ്ബാ ‘‘സാസവാ ചേവ നോ ച ആസവാ’’തി. ന വത്തബ്ബാ ‘‘ആസവാ ചേവ ആസവസമ്പയുത്താ ചാതി’’പി, ആസവസമ്പയുത്താ ചേവ നോ ച ആസവാതിപി. സിയാ ആസവവിപ്പയുത്താ സാസവാ, സിയാ ആസവവിപ്പയുത്താ അനാസവാ.

നോ സംയോജനാ…പേ… നോ ഗന്ഥാ…പേ… നോ ഓഘാ…പേ… നോ യോഗാ…പേ… നോ നീവരണാ…പേ… നോ പരാമാസാ…പേ… സാരമ്മണാ, നോ ചിത്താ, ചേതസികാ, ചിത്തസമ്പയുത്താ, ചിത്തസംസട്ഠാ, ചിത്തസമുട്ഠാനാ, ചിത്തസഹഭുനോ, ചിത്താനുപരിവത്തിനോ, ചിത്തസംസട്ഠസമുട്ഠാനാ, ചിത്തസംസട്ഠസമുട്ഠാനസഹഭുനോ, ചിത്തസംസട്ഠസമുട്ഠാനാനുപരിവത്തിനോ, ബാഹിരാ, നോ ഉപാദാ, സിയാ ഉപാദിന്നാ, സിയാ അനുപാദിന്നാ.

നോ ഉപാദാനാ…പേ… നോ കിലേസാ…പേ… ന ദസ്സനേന പഹാതബ്ബാ, ന ഭാവനായ പഹാതബ്ബാ, ന ദസ്സനേന പഹാതബ്ബഹേതുകാ, ന ഭാവനായ പഹാതബ്ബഹേതുകാ. പഠമം ഝാനം – ഏത്ഥുപ്പന്നം വിതക്കം ഠപേത്വാ സവിതക്കം, തീണി ഝാനാനി അവിതക്കാ. പഠമം ഝാനം – ഏത്ഥുപ്പന്നം വിചാരം ഠപേത്വാ സവിചാരം, തീണി ഝാനാനി അവിചാരാ. ദ്വേ ഝാനാനി – ഏത്ഥുപ്പന്നം പീതിം ഠപേത്വാ സപ്പീതികാ, ദ്വേ ഝാനാനി അപ്പീതികാ. ദ്വേ ഝാനാനി – ഏത്ഥുപ്പന്നം പീതിം ഠപേത്വാ പീതിസഹഗതാ, ദ്വേ ഝാനാനി ന പീതിസഹഗതാ. തീണി ഝാനാനി – ഏത്ഥുപ്പന്നം സുഖം ഠപേത്വാ സുഖസഹഗതാ, ചതുത്ഥം ഝാനം ന സുഖസഹഗതം. ചതുത്ഥം ഝാനം – ഏത്ഥുപ്പന്നം ഉപേക്ഖം ഠപേത്വാ ഉപേക്ഖാസഹഗതം, തീണി ഝാനാനി ഉപേക്ഖാസഹഗതാ, ന കാമാവചരാ, സിയാ രൂപാവചരാ, സിയാ ന രൂപാവചരാ, തീണി ഝാനാനി ന അരൂപാവചരാ, ചതുത്ഥം ഝാനം സിയാ അരൂപാവചരം, സിയാ ന അരൂപാവചരം, സിയാ പരിയാപന്നാ, സിയാ അപരിയാപന്നാ, സിയാ നിയ്യാനികാ, സിയാ അനിയ്യാനികാ, സിയാ നിയതാ, സിയാ അനിയതാ, സിയാ സഉത്തരാ, സിയാ അനുത്തരാ, അരണാതി.

പഞ്ഹാപുച്ഛകം.

ഝാനവിഭങ്ഗോ നിട്ഠിതോ.