൨. ദോസപരിഹാരാവബോധ-ദുതിയപരിച്ഛേദ
൬൮. കദാചി കവികോസല്ലാ, വിരോധോ സകലോ പ്യ’യം;
ദോസസങ്ഖ്യ മതിക്കമ്മ, ഗുണവീഥിം വിഗാഹതേ.
൬൯. തേന വുത്തവിരോധാന, മവിരോധോ യഥാ സിയാ;
തഥാ ദോസപരിഹാരാ, വബോധോ ദാനി നീയതേ.
തത്ഥ വിരുദ്ധത്ഥന്തരസ്സ പരിഹാരോ യഥാ
൭൦. വിന്ദന്തം പാകസാലീനം, സാലീനം ദസ്സനാ സുഖം;
തം കഥം നാമ മേഘോ’യം, വിസദോ സുഖയേ ജനം?
യഥാ വാ
൭൧. വിനായകോപി നാഗോ സി, ഗോതമോപി മഹാമതി;
പണീതോപി രസാ’പേതോ, ചിത്താ മേ സാമി തേ ഗതി.
അഝ’ത്ഥസ്സ യഥാ
൭൨. കഥം താദിഗുണാഭാവേ, ലോകം തോസേതി ദുജ്ജനോ?
ഓഭാസിതാസേസദിസോ, ഖജ്ജോതോ നാമ കിം ഭവേ?
൭൩. പഹേലികായ [പഹേളികായ (ക.)] മാരുള്ഹാ, ന ഹി ദുട്ഠാ കിലിട്ഠതാ;
പിയാ സുഖാ’ലിങ്ഗിതം ക, മാലിങ്ഗതി നു നോ ഇതി.
൭൪. യമകേ നോ പയോജേയ്യ, കിലിട്ഠപദ മിച്ഛിതേ;
തതോ യമക മഞ്ഞം തു, സബ്ബ മേതംമയം വിയ.
ദേസവിരോധിനോ യഥാ
൭൫. ബോധിസത്തപ്പഭാവേന, ഥലേപി ജലജാന്യ’ഹും;
നുദന്താനി’വ സുചിരാ, വാസക്ലേസം തഹിം ജലേ.
കാലവിരോധിനോ യഥാ
൭൬. മഹാനുഭാവ പിസുനോ, മുനിനോ മന്ദ മാരുതോ;
സബ്ബോതുകമയം വായി, ധുനന്തോ കുസുമം സമം.
കലാവിരോധിനോ യഥാ
൭൭. നിമുഗ്ഗമാനസോ ബുദ്ധ, ഗുണേ പഞ്ചസിഖസ്സപി;
തന്തിസ്സര വിരോധോ സോ, ന സമ്പീണേതി കം ജനം?
ലോകവിരോധിനോ യഥാ
൭൮. ഗണയേ ചക്കവാളം സോ, ചന്ദനായപി സീതലം;
സമ്ബോധി സത്ത ഹദയോ, പദിത്ത’ങ്ഗാരപൂരിതം.
ഞായവിരോധിനോ യഥാ
൭൯. പരിച്ചത്തഭവോപി ത്വ, മുപനീതഭവോ അസി;
അചിന്ത്യഗുണസാരായ, നമോ തേ മുനിപുങ്ഗവ.
ആഗമവിരോധിനോ യഥാ
൮൦. നേവാ’ലപതി കേനാ’പി, വചീവിഞ്ഞത്തിതോ യതി;
സമ്പജാനമുസാവാദാ, ഫുസേയ്യാ’പത്തിദുക്കടം.
നേയ്യസ്സ യഥാ
൮൧. മരീചിചന്ദനാ’ലേപ, ലാഭാ സീതമരീചിനോ;
ഇമാ സബ്ബാപി ധവലാ, ദിസാ രോചന്തി നിബ്ഭരം.
യഥാ വാ
൮൨. മനോനുരഞ്ജനോ മാര, ങ്ഗനാസിങ്ഗാരവിബ്ഭമോ;
ജിനേനാ’സമനുഞ്ഞാതോ, മാരസ്സ ഹദയാ’നലോ.
വിസേസനാപേക്ഖസ്സ യഥാ
൮൩. അപയാതാ’പരാധമ്പി, അയം വേരീ ജനം ജനോ;
കോധപാടലഭൂതേന, ഭിയ്യോ പസ്സതി ചക്ഖുനാ.
ഹീനത്ഥസ്സ യഥാ
൮൪. അപ്പകാനമ്പി പാപാനം, പഭാവം നാസയേ ബുധോ;
അപി നിപ്പഭാതാ’നീത, ഖജ്ജോതോ ഹോതി ഭാണുമാ.
അനത്ഥസ്സ യഥാ
൮൫. ന പാദപൂരണത്ഥായ, പദം യോജേയ്യ കത്ഥചി,
യഥാ വന്ദേ മുനിന്ദസ്സ, പാദപങ്കേരുഹം വരം.
൮൬. ഭയകോധപസംസാദി, വിസേസോ താദിസോ യദി;
വത്തും കാമീയതേ ദോസോ, ന തത്ഥേ’കത്ഥതാകതോ.
യഥാ
൮൭. സപ്പോ സപ്പോ! അയം ഹന്ദ, നിവത്തതു ഭവം തതോ,
യദി ജീവിതുകാമോ’സി, കഥം ത മുപസപ്പസി?
ഭഗ്ഗരീതിനോ യഥാ
൮൮. യോകോചി രൂപാ’തിസയോ, കന്തി കാപി മനോഹരാ;
വിലാസാ’തിസയോ കോപി,
അഹോ! ബുദ്ധമഹോ’ദയോ.
൮൯. അബ്യാമോഹകരം ബന്ധം, അബ്യാകിണ്ണം മനോഹരം;
അദൂരപദ വിന്യാസം, പസംസന്തി കവിസ്സരാ.
യഥാ
൯൦. നീലുപ്പലാ’ഭം നയനം, ബന്ധുകരുചിരോ’ധരോ;
നാസാ ഹേമ’ങ്കുസോ തേന, ജിനോ’യം പിയദസ്സനോ.
൯൧. സമതിക്കന്ത ഗാമ്മത്തം, കന്ത വാചാ’ഭിസങ്ഖതം;
ബന്ധനം രസഹേതുത്താ, ഗാമ്മത്തം അതിവത്തതി.
യഥാ
൯൨. ദുനോതി കാമചണ്ഡാലോ, സോ മം സദയ നിദ്ദയോ;
ഈദിസം ബ്യസനാ’പന്നം, സുഖീപി കി മുപേക്ഖസേ?
൯൩. യതിഹീനപരിഹാരോ, ന പുനേ’ദാനി നീയതേ;
യതോ ന സവനു’ബ്ബേഗം, ഹേട്ഠാ യേസം വിചാരിതം.
കമച്ചുതസ്സ യഥാ
൯൪. ഉദാരചരിതോ’സി ത്വം, തേനേ’വാ’രാധനാ ത്വയി;
ദേസം വാ ദേഹി ഗാമം വാ, ഖേത്തം വാ മമ സോഭനം.
അതിവുത്തസ്സ യഥാ
൯൫. മുനിന്ദചന്ദസമ്ഭൂത, യസോരാസിമരീചിനം;
സകലോപ്യ’യ മാകാസോ, നാ’വകാസോ വിജമ്ഭനേ.
൯൬. വാക്യം ബ്യാപന്നചിത്താനം, അപേതത്ഥം അനിന്ദിതം;
തേനു’മ്മത്താദികാനം തം, വചനാ’ഞ്ഞത്ര ദുസ്സതി.
യഥാ
൯൭. സമുദ്ദോ പീയതേ സോ’യ, മഹ’മജ്ജ ജരാതുരോ;
ഇമേ ഗജ്ജന്തി ജീമൂതാ, സക്കസ്സേ’രാവണോ പിയോ.
൯൮. സുഖുമാലാ’വിരോധിത്ത, ദിത്തഭാവപ്പഭാവിതം;
ബന്ധനം ബന്ധഫരുസ, ദോസം സംദൂസയേയ്യ തം.
യഥാ
൯൯. പസ്സന്താ രൂപവിഭവം, സുണന്താ മധുരം ഗിരം;
ചരന്തി സാധൂ സമ്ബുദ്ധ, കാലേ കേളിപരമ്മുഖാ.
അപക്കമസ്സ യഥാ
൧൦൦. ഭാവനാ, ദാന, സീലാനി, സമ്മാ സമ്പാദിതാനി’ഹ;
നിബ്ബാന, ഭോഗ, സഗ്ഗാദി, സാധനാനി ന സംസയോ.
൧൦൧. ഉദ്ദിട്ഠവിസയോ കോചി, വിസേസോ താദിസോ യദി;
അനു’ദ്ദിട്ഠേസു നേവ’ത്ഥി, ദോസോ കമവിലങ്ഘനേ.
യഥാ
൧൦൨. കുസലാ’കുസലം അബ്യാ, കത’മിച്ചേസു പച്ഛിമം;
അബ്യാകതം പാകദം ന, പാകദം പഠമദ്വയം.
൧൦൩. സഗുണാനാ’വികരണേ, കാരണേ സതി താദിസേ;
ഓചിത്യഹീനതാ’പത്തി, നത്ഥി ഭൂതത്ഥസംസിനോ.
൧൦൪. ഓചിത്യം നാമ വിഞ്ഞേയ്യം, ലോകേ വിഖ്യാത മാദരാ;
തത്ഥോ’പദേസപഭവാ, സുജനാ കവിപുങ്ഗവാ.
൧൦൫. വിഞ്ഞാതോചിത്യവിഭവോ, ചിത്യഹീനം പരിഹരേ;
തതോ’ചിത്യസ്സ സമ്പോസേ,
രസപോസോ സിയാ കതേ.
യഥാ
൧൦൬. യോ മാരസേന മാസന്ന, മാസന്നവിജയു’സ്സവോ;
തിണായപി ന മഞ്ഞിത്ഥ, സോ വോ ദേതു ജയം ജിനോ.
൧൦൭. ആരദ്ധകത്തുകമ്മാദി, കമാ’തിക്കമലങ്ഘനേ;
ഭഗ്ഗരീതിവിരോധോ’യം, ഗതിം ന ക്വാ’പി വിന്ദതി.
യഥാ
൧൦൮. സുജന’ഞ്ഞാന മിത്ഥീനം, വിസ്സാസോ നോ’പപജ്ജതേ;
വിസസ്സ സിങ്ഗിനോ രോഗ, നദീരാജകുലസ്സ ച.
യഥാ
൧൦൯. ഭേസജ്ജേ വിഹിതേ സുദ്ധ, ബുദ്ധാദിരതനത്തയേ;
പസാദ മാചരേ നിച്ചം, സജ്ജനേ സഗുണേപി ച.
സസംസയസ്സ യഥാ
൧൧൦. മുനിന്ദചന്ദിമാ’ലോക, രസ ലോല വിലോചനോ;
ജനോ’വക്കന്തപന്ഥോ’വ, രംസിദസ്സനപീണിതോ.
൧൧൧. സംസയായേ’വ യംകിഞ്ചി, യദി കീളാദിഹേതുനാ;
പയുജ്ജതേ ന ദോസോ’വ, സസംസയസമപ്പിതോ.
യഥാ
൧൧൨. യാതേ ദുതിയം നിലയം, ഗരുമ്ഹി സകഗേഹതോ;
പാപുണേയ്യാമ നിയതം, സുഖ’മജ്ഝയനാ’ദിനാ.
൧൧൩. സുഭഗാ ഭഗിനീ സാ’യം, ഏതസ്സി’ച്ചേവമാദികം;
ന ‘ഗാമ്മ’മിതി നിദ്ദിട്ഠം, കവീഹി സകലേഹിപി.
൧൧൪. ദുട്ഠാ’ലങ്കാരവിഗമേ, സോഭനാ’ലങ്കതിക്കമോ;
അലങ്കാരപരിച്ഛേദേ, ആവിഭാവം ഗമിസ്സതി.
൧൧൫. ദോസേ പരീഹരിതു മേസ വരോ’പദേസോ,
സത്ഥന്തരാനുസരണേന കതോ മയേവം;
വിഞ്ഞായി’മം ഗരുവരാന’ധിക’പ്പസാദാ,
ദോസേ പരം പരിഹരേയ്യ യസോഭിലാസീ.
ഇതി സങ്ഘരക്ഖിതമഹാസാമിവിരചിതേ സുബോധാലങ്കാരേ
ദോസപരിഹാരാവബോധോ നാമ
ദുതിയോ പരിച്ഛേദോ.