൨൬. ചോരഘാതകവത്ഥുമ്ഹി അയമാനുപുബ്ബീകഥാ

ഏകസ്മിം കിര സമയേ അമ്ഹാകം ഭഗവാ സാവത്ഥിയം ഉപനിസ്സായ ജേതവനേ വിഹരതി ധമ്മദേസനായ മഹാജനസ്സ സഗ്ഗമോക്ഖസമ്പദം ദദമാനോ. തസ്മിംസമയേ പഞ്ചസതാ ചോരാ അടവിതോ നഗരം ആഗന്ത്വാ രത്തിഭാഗേ ചോരകമ്മം കത്വാ തേന പുത്തദാരേ പോസേന്തി. അഥേകദിവസം ചോരാ ചോരകമ്മത്ഥായ നഗരം പവിസന്താ നഗരദ്വാരേ ഏകം ദുക്ഖിതം ജനപദമനുസ്സം പസ്സിത്വാ ഹമ്ഭോ കത്ഥ വസതീതി പുച്ഛിംസു, സോ അത്തജനാ ജനപദവാസിഭാവം പകാസേസി. അഥസ്സ തേ കസ്മാ ഭോ ഇമിനാ ദുക്ഖവാസേന വസിസ്സസി, ഏഹി അമ്ഹേഹി സദ്ധിം ചോരകമ്മം കരോന്തോ വത്ഥാലങ്കാരസമ്പന്നോ പുത്തദാരം പോസേഹി. ഇമിനാ കപണവാസേന ന വസാതി ആഹംസു. സോ പനിമേ യുത്തം കഥേന്തീതി തേസം വചനം സമ്പടിച്ഛി. അഥ തേ ഏവം സതി അമ്ഹേഹി സദ്ധിം ആഗച്ഛാഹീതി വത്വാ നം ഗഹേത്വാ അന്തോനഗരം പവിട്ഠാ തത്ഥ തത്ഥ വിലുമ്പന്താ ചോരകമ്മം അകംസു. തദാ ജാനപദികോ ലദ്ധവിഭവോ ഇമമേവ വരതരന്തി തേഹി സദ്ധിം ചോരകമ്മം കരോന്തോ ജീവികം കപ്പേസി, അഥേകദിവസം രാജപുരിസാ കതകമ്മേ തേ സബ്ബേവ ഗഹേത്വാ പച്ഛാബാഹം ഗാള്ഹം ബന്ധിത്വാ കോസലരഞ്ഞോ ദസ്സേസും, രാജാ തേ ദിസ്വാ ഏവമാഹ, ഭണേ തുമ്ഹാകം അന്തരേ യോ ഏതേസം മാരേത്വാ ജീവിതക്ഖയം പാപേസ്സതി, തസ്സ ജീവിതദാനം ദമ്മീതി, തം സുത്വാ തേ ചോരാ സബ്ബേ അഞ്ഞമഞ്ഞഞാതിസുഹദസമ്ബന്ധഭാവേന തം ന ഇച്ഛിംസു. സോ പന ജനപദവാസീ മനുസ്സോ അഹമേതേ സബ്ബേ മാരേസ്സാമീതി രഞ്ഞോ വത്വാ തേനാനുഞ്ഞാതോ തേ സബ്ബേ മാരേസി. തം ദിസ്വാ തുട്ഠോ രാജാ തസ്സ ചോരഘാതകമ്മം അദാസി. സോ ചോരേ ച വജ്ഝപ്പത്തേ ച മാരേന്തോ പഞ്ചവീസതിവസ്സാനി വസന്തോ അപരഭാഗേ മഹല്ലകോ അഹോസി. അഥ സോ മന്ദബലത്താ കതിപയപഹാരേനാപി ചോരം മാരേതും ന സക്കോതി, രാജാ തം ഞത്വാ അഞ്ഞസ്സ ചോരഘാതകമ്മം അദാസി. അഥ സോ ചോരഘാതകമ്മാ [ചോരഘാതകമ്മ ഇതിപികത്ഥചി] പരിഹീനോ അത്തനോ ഗേഹേ വസതി. തദാ അഞ്ഞതരോ മനുസ്സോ മന്തം പരിവത്തേത്വാ നാസാവാതേന മനുസ്സമാരണകമന്തം ജാനാതി. തഥാഹി ഹത്ഥപാദകണ്ണനാസസീസാദീസു യംകിഞ്ചി ഛേജ്ജഭേജ്ജം കത്തുകാമോ മന്തം പരിവത്തേത്വാ നാസാവാതം വിസ്സജ്ജേതി. തം തം ഠാനം ഛിജ്ജതി ഭിജ്ജതി, ഏവം മഹാനുഭാവോ സോ മന്തോ, അഥ സോ തം പുരിസം ഉപട്ഠഹിത്വാ മന്തം ലഭിത്വാ രഞ്ഞോ സാസനം പേസേസി. അഹം ഇതോ പുബ്ബേ മഹല്ലകത്താ ചോരാനം ഹത്ഥപാദാദയോ ദുക്ഖേന ഛേജ്ജ ഭേജ്ജം കരോമി, മാരേതബ്ബേപി ദുക്ഖേന മാരേമി. ഇദാനി പനാഹം തഥാ ന കരോമി, മമ മന്താനുഭാവേന ഛേജ്ജഭേജ്ജകമ്മം കരിസ്സാമീതി. രാജാ തം സാസനം സുത്വാ സാധൂതി തം പക്കോസാപേത്വാ ഠാനന്തരം തസ്സേവ പാകതിക മകാസി. സോ തതോ പട്ഠായ തം കമ്മം കരോന്തോ പുന പഞ്ചവസ്സാനി അതിക്കാമേസി. സോ മഹല്ലകോ ഖീണായുകോ ദുബ്ബലോ മരണമഞ്ചപരായണോ ഹുത്വാ മരണവേദനാദുക്ഖേന മഹന്തേന ഭയാനകേന സദ്ദേന വിസ്സരം വിരവന്തോ നിമീലിതേന ചക്ഖുനാ ഭയാനകം നരകഗ്ഗിജാലാപജ്ജലന്തഅയകൂടമുഗ്ഗരധരേ നിരയപാലേ ച പസ്സന്തോ നിപന്നോ ഹോതി, തതോ തസ്സ പടിവിസ്സകഗേഹേ മനുസ്സാ തസ്സ ഭയാനകസദ്ദസവണേന ഗേഹം ഛട്ടേത്വാ പലായിംസു. തസ്മിം കിര ദിവസേ മഹാസാരിപുത്തത്ഥേരോ ദിബ്ബചക്ഖുനാ ലോകം ഓലോകേന്താ തം ചോരഘാതകം തദഹേവ കാലംകത്വാ നിരയേ നിബ്ബത്തമാനം ദിസ്വാ മയി തത്ഥ ഗതേ പനേസ മയി പസാദേന സഗ്ഗേ നിബ്ബത്തതീതി ഞത്വാ അജ്ജ മയാ തസ്സാനുഗ്ഗഹം കാതും വട്ടതീതി പുബ്ബണ്ഹസമയം നിവാസേത്വാ തസ്സ ഘരദ്വാര മഗമാസി. അഥ സോ ഥേരം ദിസ്വാ കുദ്ധോ കോപേന തടതടായമാനദേഹോ അജ്ജ തം വിജ്ഝിത്വാ ഫാലേത്വാ മാരേസ്സാമീതി നിപന്നോവ മന്തം പരിവത്തേത്വാ നാസാവാതം വിസ്സജ്ജേസി, ഥേരോ തസ്മിം ഖണേ നിരോധസമാപന്നോ നിരോധാ വുട്ഠായ സുരിയോ വിയ വിരോചമാനോ അട്ഠാസി, അഥ സോ ഥേരസ്സ തയോ വാരേ തഥേവ കത്വാ കിഞ്ചി കാതും അസക്കോന്തോ അതിവിയ വിമ്ഹിതചിത്തോ ഥേരേ ചിത്തം പസാദേത്വാ അത്തനോ പടിയത്തം പായസം ഥേരസ്സ ദാപേസി, ഥേരോ മങ്ഗലം വഡ്ഢേത്വാ വിഹാരമേവ അഗമാസി, ചോരഘാതകോ ഥേരസ്സ ദിന്നദാനം അനുസ്സരന്തോ തസ്മിം ഖണേ കാലം കത്വാ സഗ്ഗേ നിബ്ബത്തി. അഹോ വീതരാഗാനം ബുദ്ധപുത്താനം ആനുഭാവോ. ഏവം നരകേ നിബ്ബത്തമാനോപിസ്സ ബലേന സഗ്ഗേ നിബ്ബത്തോതി. തഥാഹി.

൧. ദാനം താണം മനുസ്സാനം, ദാനം ദുഗ്ഗതിവാരണം;

ദാനം സഗ്ഗസ്സ സോപാനം, ദാനം സന്തികരം പരം.

൨. ഇച്ഛിതിച്ഛിതദാനേന, ദാനം ചിന്താമണീ വിയ;

കപ്പരുക്ഖോവ സത്താനം, ദാനം ഭദ്ദഘടോവിയ.

൩. സീലവന്തസ്സ ദാനേന, ചക്കവത്തിസിരിമ്പി ച;

ലഭന്തി സക്കസമ്പത്തിം, തഥാ ലോകുത്തരം സുഖം.

൪. പാപകമ്മേസു നിരതോ, ഠിതോയം നരകായനേ [നരകാവനേ ഇതിപികത്ഥചി];

സാരിപുത്തസ്സ ഥേരസ്സ, പിണ്ഡപാതസ്സ വാഹസാ.

൫. അപായം പരിവജ്ജേത്വാ, നേകദുക്ഖസമാകുലം;

ദേവസങ്ഘപരിബ്ബൂള്ഹോ, ഗതോ ദേവപുരം വരം.

൬. തസ്മാ സുഖേത്തേ സദ്ധായ, ദേഥ ദാനാനി കാമദം;

ദാനം ദേന്തേഹി സീലമ്പി, പാലനീയംതിസുന്ദരന്തി [പാലനംചാതിസുന്ദരം ഇതിപികത്ഥചി].

അഥ ഭിക്ഖൂ ധമ്മസഭായം സന്നിപതിത്വാ നിസിന്നാ ഭഗവന്തം പുച്ഛിംസു, കിംഭന്തേ സോ പാപോ ചതൂസു അപായേസു കതരസ്മിം നിബ്ബത്തോതി. അഥ സത്ഥാ അജ്ജേസ ഭിക്ഖവേ സാരിപുത്തസ്സ ദിന്നദാനാനുഭാവേന ദേവലോകേ നിബ്ബത്തോ, തസ്സേവ നിസ്സന്ദേന അനാഗതേ പച്ചേകബുദ്ധോ ഭവിസ്സതീതി ബ്യാകാസീതി.

൭. ഭോ സാരിപുത്തേ നിഹിതപ്പദാനം,

ഖണേന പാപേതി ഹി സഗ്ഗമഗ്ഗം;

തസ്മാ സുഖേത്തേസു ദദാഥ ദാനം,

കാമത്ഥ ചേ സഗ്ഗമോക്ഖം പരത്ഥ.

ചോരഘാതകവത്ഥും ഛട്ഠമം.