൨൨. മിച്ഛദിട്ഠികസ്സ വത്ഥുമ്ഹി അയമാനുപുബ്ബീകഥാ

ഭഗവതി ധരമാനേ രാജഗഹനഗരേ കിര ഏകോ ബ്രഹ്മഭത്തികോ മിച്ഛാദിട്ഠികോ പടിവസതി, തത്ഥേവ സമ്മാദിട്ഠികോപി. തേസം ഉഭിന്നമ്പി ദ്വേ പുത്താ അഹേസും. തേ ഏകതോ കീളന്താ വഡ്ഢന്തി. അഥാപരഭാഗേ ഗുളകീളംകീളന്താനം സമ്മാദിട്ഠികസ്സ പുത്തോ ‘‘നമോ ബുദ്ധയാ’’തി വത്വാ ഗുള്ഹം ഖിപന്തോ ദിവസേ ദിവസേ ജിനാതി. മിച്ഛാദിട്ഠികസ്സ പുത്തോ ‘‘നമോ ബ്രഹ്മുനോ’’തി വത്വാ ഖിപന്തോ പരാജേതി, തതോ മിച്ഛാദിട്ഠികസ്സ പുത്തോ നിച്ചം ജിനന്തം സമ്മാദിട്ഠികം കുമാരം ദിസ്വാ സമ്മ ത്വം നിച്ചമേവ ജിനാസി, കിം വത്വാ ഗുളം ഖിപസീതി പുച്ഛി. സോഹം സമ്മ ‘‘നമോ ബുദ്ധായാ’’തി വത്വാ ഖിപാമീതി ആഹ. സോപി തതോ പട്ഠായ ‘‘നമോ ബുദ്ധായാ’’തി വത്വാ ഖിപതി, അഥ തേ യേഭുയ്യേന ദൂതേ സമസമാവ ഹോന്തി. അപരഭാഗേ മിച്ഛാദിട്ഠികസ്സ പുത്തോ പിതരാ സദ്ധിം ദാരൂനമത്ഥായ വനം ഗന്ത്വാ സകടേന ദാരും ഗഹേത്വാ ആഗച്ഛന്തോ നഗരദ്വാരസമീപേ സകടം വിസ്സജ്ജേത്വാ തിണേ ഖാദനത്ഥായ ഗോണേ വിസ്സജ്ജേസി, ഗോണാ തിണം ഖാദന്തോ അഞ്ഞേഹി ഗോരൂപേഹി സദ്ധിം അന്തോനഗരം പവിസിംസു. അഥസ്സ പിതാ ഗോണേ പരിയേസന്തോ സകടം ഓലോകേഹീതി പുത്തം നിവത്തേത്വാ നഗരം പവിട്ഠോ അഹോസി, അഥ സായണ്ഹേ ജാതേ മനുസ്സാ നഗരദ്വാരം പിദഹിംസു, തതോ കുമാരോ ബഹിനഗരേ ദാരുസകടസ്സ ഹേട്ഠാ സയന്തോ നിദ്ദൂപഗതോ അഹോസി. അഥ തസ്സാ രത്തിയാ സമ്മാദിട്ഠികോ ച മിച്ഛാദിട്ഠികോ ചാതി ദ്വേ യക്ഖാ ഗോചരം പരിയേസമാനാ സകടസ്സ ഹേട്ഠാ നിപന്നം കുമാരം അദ്ദസംസു, തേസു മിച്ഛാദിട്ഠികോ ഇമം ഖാദാമീതി ആഹ. അഥാപരോ മാ ഏവ മകാസി, ‘‘നമോ ബുദ്ധായാ’’തി വാചകോ ഏസോതി, ഖാദാമേവേതന്തി വത്വാ ഇതരേന യാവതതിയം വാരിയമാനോപി ഗന്ത്വാ തസ്സ പാദേ ഗഹേത്വാ ആകഡ്ഢി. തസ്മിം ഖണേ ദാരകോ പുബ്ബപരിചയേന ‘‘നമോ ബുദ്ധായാ’’തി ആഹ തം സുത്വാ യക്ഖോ ഭയപ്പത്തോ ലോമഹട്ഠോ ഹത്ഥം വിസ്സജ്ജേത്വാ പടിക്കമ്മ അട്ഠാസി. അഹോ അച്ഛരിയം ബുദ്ധാനുഭാവം അബ്ഭുതം, ഏവം അത്തം അനീയ്യാതേത്വാ പരിചയേന ‘‘നമോ ബുദ്ധായാ’’തി വുത്തസ്സപി ഭയം ഛമ്ഭിതത്തം ഉപദ്ദവം വാ ന ഹോതി. പഗേവ അത്തം നീയ്യാതേത്വാ യാവജീവം ബുദ്ധം സരണം ഗതസ്സാതി. വുത്തഞ്ഹി.

൧. യഥാപി സിഖിനോ നാദം, ഭുജങ്ഗാനം ഭയാവഹം;

ഏവം ബുദ്ധോതി വചനം, അമനുസ്സാനം ഭയാവഹം.

൨. യഥാ മന്തസ്സ ജപ്പേന, വിലയം യാതി കിബ്ബിസം;

ഏവം ബുദ്ധോതി വചനേന, അപയന്തി [പഹായന്തി ഇതിസബ്ബത്ഥ] പിസാചകാ.

൩. അഗ്ഗിം ദിസ്വാ യഥാ സിത്ഥം, ദൂരതോവ വിലീയതി;

ദിസ്വാനേവം സരണഗതം, പേതാ പേന്തിവ [പേതാപേന്താവ ഇതികത്ഥചി] ദൂരതോ.

൪. പവരം ബുദ്ധഇച്ചേത, മക്ഖരദ്വയമബ്ഭുതം;

സബ്ബോ പദ്ദവനാസായ, ഥിരപാകാര മുഗ്ഗതം.

൫. സത്തരതനപാസാദം, തമേവ വജിരം ഗുഹം;

തമേവ നാവം ദീപം തം, തമേവ കവചം സുഭം.

൬. തമേവ സിരസി ഭാസന്തം, കിരീടം രതനാമയം;

ലലാടേ തിലകം രമ്മം, കപ്പൂരം നയനദ്വയേ.

൭. താഡങ്കം കണ്ണയുഗലേ, സോണ്ണമാലാ ഗലേ സുഭാ;

ഏകാവളി താരഹാര, ഭാരാ ജത്തുസു ലങ്കതാ.

൮. അങ്ഗദം ബാഹുമൂലസ്സ, കരഗ്ഗേ വലയം തഥാ;

അങ്ഗുലിസ്വങ്ഗുലിയഞ്ച, ഖഗ്ഗം മങ്ഗലസമ്മതം.

൯. സോണ്ണാ തപത്ത മുണ്ഹീസം, സബാണംവ സരാസനം;

തമേവ സബ്ബാലങ്കാരം, തമേവ ദുരിതാപഹം.

൧൦. തസ്മാ ഹി പണ്ഡിതോ പോസോ,

ലോകലോചനസത്ഥുനോ;

സരണം തസ്സ ഗന്തേവ,

ഗുണനാമം ഏഹിപസ്സികം.

൧൧. നമോതി വചനം പുബ്ബം, ബുദ്ധായേതി ഗിരം തദാ;

സുപന്തേന കുമാരേന, മിച്ഛാദിട്ഠികസൂനുനാ.

൧൨. സുത്വാ വുത്തം പിസാ ചാപി, മനുസ്സകുണപേ രതാ;

ന ഹിംസന്തി അഹോ ബുദ്ധ, ഗുണസാരമഹന്തതാതി.

അഥ സമ്മാദിട്ഠികയക്ഖോ മിച്ഛാദിട്ഠികസ്സ യക്ഖസ്സ ഏവമാഹ, അയുത്തം ഭോ തയാ കതം. ബുദ്ധഗുണേ പഹാരോ ദിന്നോ, ദണ്ഡകമ്മം തയാ കാതബ്ബംതി, തേന കിംമയാ സമ്മ കാതബ്ബന്തി വുത്തേ ബുഭുക്ഖിതസ്സ ആഹാരം ദേഹീതി ആഹ. തതോ സോ സാധൂതി വത്വാ യാവാഹം ആഗച്ഛാമി, ത്വം താവേത്ഥ വച്ഛാഹീതി വത്വാ ബിമ്ബിസാരരഞ്ഞോ കഞ്ചനതട്ടകേ വഡ്ഢിതം രസഭോജനം ആഹരിത്വാ കുമാരസ്സ പിതുവണ്ണേന ദാരകം ഭോജേത്വാ പുന കുമാരേന വുത്തബുദ്ധവചനഞ്ച അത്തനാ കതവായാമം ചാതി സബ്ബം തട്ടകേ ലിഖിത്വാ ഇദം രഞ്ഞോയേവ പഞ്ഞായതൂതി അധിട്ഠായ അഗമംസു, അഥ പഭാതായ രത്തിയാ രഞ്ഞോ ഭോജനകാലേ രാജപുരിസാ തത്ഥ തട്ടകം അദിസ്വാ നഗരം ഉപപരിക്ഖന്താ സകടേ ദാരകഞ്ച തട്ടകഞ്ച ദിസ്വാ തട്ടകേന സദ്ധിം തം ഗഹേത്വാ രഞ്ഞോ ദസ്സേസും. രാജാ തട്ടകേ അക്ഖരാദീനി ദിസ്വാ വാചേത്വാ തസ്സ ഗുണേ പസന്നോ മഹന്തേന യസേന സദ്ധിം സേട്ഠിട്ഠാനമദാസി.

൧൩. ജിനസ്സ നാമം സുപിനേന പേവം,

ന ഹോതി ഭീതിം ലപനേന യസ്മാ;

തസ്മാ മുനിന്ദം സതതം സരാഥ,

ഗുണേ സരന്താ സരണഞ്ച യാഥാതി.

മിച്ഛാദിട്ഠികസ്സ വത്ഥും ദുതിയം.