വേദനാസംയുത്ത

ദട്ഠബ്ബസുത്ത

പുച്ഛാ – തേനാവുസോ ഭഗവതാ…പേ… സമ്മാസമ്ബുദ്ധേന വേദനാസംയുത്തേ പഞ്ചമം ദട്ഠബ്ബസുത്തം കത്ഥ കം ആരബ്ഭ കഥഞ്ച ഭാസിതം.

വിസ്സജ്ജനാ – സക്കേസു ഭന്തേ കപിലവത്ഥുസ്മിം നിഗ്രോധാരാമേ സമ്ബഹുലേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ ‘‘തിസ്സോ ഇമാ ഭിക്ഖവേ വേദനാ. കതമാ തിസ്സോ, സുഖാ വേദനാ ദുക്ഖാവേദനാ അദുക്ഖമസുഖാ വേദനാ. സുഖാ ഭിക്ഖവേ വേദനാ ദുക്ഖതോ ദട്ഠബ്ബാ, ദുക്ഖാ വേദനാ സല്ലതോ ദട്ഠബ്ബാ, അദുക്ഖമസുഖാ വേദനാ അനിച്ചതോ ദട്ഠബ്ബാ’’തി ഏവമാദിനാ ഭഗവതാ ഭാസിതം.

സുഖാ ഭിക്ഖവേ വേദനാ ദുക്ഖതോ ദട്ഠബ്ബാ.

യോ സുഖം ദുക്ഖതോ അദ്ദസ, ദുക്ഖമദ്ദക്ഖി സല്ലതോ;

അദുക്ഖമസുഖം സന്തം, അദ്ദക്ഖിനം അനിച്ചതോ.

സ വേ സമ്മദ്ദസോ ഭിക്ഖു, പരിജാനാതി വേദനാ;

സോ വേദനാ പരിഞ്ഞായ, ദിട്ഠേ ധമ്മേ അനാസവോ;

കായസ്സ ഭേദാ ധമ്മട്ഠോ, സങ്ഖ്യം നോപേതി വേദഗൂ.

സല്ലസുത്ത

പുച്ഛാ – തത്ഥേവ ആവുസോ ഛട്ഠം സല്ലസുത്തം ഭഗവതാ കത്ഥ കം ആരബ്ഭ കഥഞ്ച ഭാസിതം.

വിസ്സജ്ജനാ – സക്കേസു ഭന്തേ കപിലവത്ഥുസ്മിം നിഗ്രോധാരാമേ സമ്ബഹുലേ ഭിക്ഖൂ ആരബ്ഭ ‘‘അസ്സുതവാ ഭിക്ഖവേ പുഥുജ്ജനോ സുഖമ്പി വേദനം വേദയതി, ദുക്ഖമ്പി വേദനം വേദയതി, അദുക്ഖമസുഖമ്പി വേദനം വേദയതി. സുതവാ ഭിക്ഖവേ അരിയസാവകോ സുഖമ്പി വേദനം വേദയതി, ദുക്ഖമ്പി വേദനം വേദയതി, അദുക്ഖമസുഖമ്പി വേദനം വേദയതി. തത്ര ഭിക്ഖവേ കോ വിസേസോ, കോ അധിപ്പയാസോ, കിം നാനാകരണം സുതവതോ അരിയഭാവകസ്സ അസ്സുതവതാ പുഥുജ്ജനേനാ’’തി ഏവമാദിനാ ഭഗവതാ ഭാസിതം.