൫,൭൮. ചതുത്ഥദുതിയാനം തതിയപഠമാ

ദ്വിത്തേ പുബ്ബേസം ചതുത്ഥദുതിയാനം തതിയപഠമാ ഹോന്തി യഥാക്കമംതി ബകാരേ സോ ബഭൂവ കിര, തേ ബഭുവു കിര. ത്വം ബഭുവേ കിര, ഇഞ തുമ്ഹേ ബഭുവിത്ഥ കിര. അഹം ബഭുവ കിര, മയം ബഭുവിമ്ഹ കിര. സോ ബഭുവിത്ഥ കിര, തേ ബഭുവിരേ കിര. ത്വം ബഭുവിത്ഥോ കിര, തുമ്ഹേ ബഭുവിവ്ഹോ കിര. അഹം ബഭുവി കിര, മയം ബഭുവിമ്ഹേ കിര. കമ്മേ-അനുപഭുവ കിര ഇച്ചാദി. ഭാവേബഭുവ ബഭുവിത്ഥ കിര.

പപച, പപചു. പപചേ, ഇഞാഗമേ പപചിത്ഥ. അഞ്ഞത്ര ‘‘സംയോഗാദിലോപോ’’തി ലോപോ, പപചിത്ഥ. പപച, പപചിമ്ഹ. പപചിത്ഥ, പപചിരേ. പപചിത്ഥോ പപചിഥോ, പപചിവ്ഹോ. പപചി, പപചിമ്ഹേ. ഏവം കമ്മേ.

അആദിപച്ചയേ ദ്വിഭാവേ അനാദിബ്യഞ്ജനലോപേ പുബ്ബസ്സ ‘‘കവഗ്ഗഹാനം ചവഗ്ഗജാ’’തി ചവഗ്ഗജകാരേ ‘‘ബ്യഞ്ജനേ ദീഘരസ്സാ’’തി ദീഘേ ച കതേ സോ ഗാമം ജഗാമ കിര, ജഗമു. ജഗമേ, ജഗമിത്ഥ. ജഗമ, ജഗമിമ്ഹ. ജഗമിത്ഥ, ജഗമിരേ. ജഗമിത്ഥോ, ജഗമിവ്ഹോ. ജഗമി, ജഗമിമ്ഹേ. ഏവം കമ്മേ.

മൂള്ഹവിക്ഖിത്തബ്യാസത്തചിത്തേന അത്തനാപി ക്രിയാ കതാ അഭിനിബ്ബത്തികാലേ+നുപലദ്ധാസമാനാ ഫലേനാ+നുമീയമാനാ പരോക്ഖാവ വത്ഥുതോ. തേന ഉത്തമവിസയേപി പയോഗസമ്ഭവോ. (പരോക്ഖാപച്ചയനയോ).