൧൪. പുബ്ബപരച്ഛക്കാന+മേകാനേകേസു തുമ്ഹാ+മ്ഹ+സേസേസു ദ്വേ ദ്വേ മജ്ഝിമു+ത്തമ+പഠമാ

ഏകാനേകേസു തുമ്ഹഅമ്ഹസദ്ദവചനീയേസു തദഞ്ഞസദ്ദവചനീയേസു ച കാരകേസു പുബ്ബച്ഛക്കാനം പരച്ഛക്കാനഞ്ച മജ്ഝിമു+ത്തമ+പഠമാ ദ്വേ ദ്വേ ഹോന്തി യഥാക്കമം. തത്ഥതി അന്തീതി പഠമപുരിസോ, ആദോ നിദ്ദിട്ഠത്താ. സി ഥ ഇതി മജ്ഝിമപുരിസോ, മജ്ഝേ നിദ്ദിട്ഠത്താ. മി മ ഇതി ഉത്തമപുരിസോ. ഉത്തമസദ്ദോ+യം സഭാവതോ തിപഭുതീന+മന്ത+മാഹ. പരച്ഛക്കേപി തേ അന്തേതിആദിനാ ഏവം യോജേതബ്ബം. ഏവം സേസേസു ഭവിസ്സതിആദീസു സത്തസു പച്ചയവിധാനസുത്തേസുപി യോജേതബ്ബം.

ഇദാനി ഭൂവാദീന+മട്ഠഗണാനം ഭൂവാദിഗണേസു ഭൂ=സത്തായ+മിതി പഠമധാതുതോ പരാ ത്യാദയോ യോജീയന്തേ. തത്ഥ ‘‘ഏകമ്ഹി വത്തബ്ബേ ഏകവചനം’’തി ത്യാദീസു പരഭൂതേസു കത്തു+കമ്മ+ഭാവേസുയേവ ക്യവികരണലവികരണാ ഹോന്തീതി ‘‘ക്യോ ഭാവകമ്മേസ്വ+പരോക്ഖേസു മാന+ന്ത+ത്യാദീസു’’ ‘‘കത്തരി ലോ’’ ഇച്ചാദിനാ തേസം വികരണാനം വിധാനാ ത്യാദയോ കത്തു+കമ്മ+ഭാവേസ്വേവ വിഞ്ഞായന്തീതി കത്തരി തിമ്ഹിലോ. കേ തേ വികരണാ –

പുബ്ബാപരഭാഗട്ഠാനാ, ഭിന്നധാതുവിഭത്തിയോ;

നിസ്സായ പച്ചയാ ഹോന്തി, ഏതേ വികരണാ സിയും.