൮൮. യോലോപ+നിസു ദീഘോ

യോനം ലോപേനിസു ച ദീഘോ ഹോതി. മുനി. മുനയോതി ഏത്ഥ യോലോപോ കിമത്ഥം ന ഹോതി, അക്കേന ഝത്തസ്സ നാസിതത്താ. കിന്തി പഠമം ന ഹോതി, അന്തരങ്ഗത്താ ഝത്തസ്സ. ഭോ മുനി മുനീ, മുനയോ മുനീ. മുനിം, മുനയോ മുനീ. മുനിനാ, മുനീഹി മുനീഭി. ‘‘യോലോപനിസു’’ ‘‘വീമന്തുവന്തൂന’’ മിച്ചാദിഞാപകാ ഇകാരുകാരാനം സുനംഹിസു ദീഘസ്സാ+നിച്ചത്താ മുനിഹി മുനിനം മുനിസു ഇതിപി ഹോതി. ‘‘ഝലാ സസ്സ നോ’’തി നോ, മുനിനോ മുനിസ്സ, മുനീനം. ‘‘നാസ്മാസ്സാ’’തി നാ, മുനിനാ മുനിമ്ഹാ മുനിസ്മാ. മുനിമ്ഹി മുനിസ്മിം, മുനീസു. ‘‘ഇതോ ക്വചി സസ്സ ടാനുബന്ധോ’’ (ഗണസുത്ത)തി ബ്രഹ്മാദീസു പാഠാ ‘‘യോ ച സിസ്സോ മഹാമുനേ’’തി ഏത്ഥ ‘‘ഘ+ബ്രഹ്മാദിതേ’’തി സസ്സ ഏട.

ഏവം –

ജോതി പാണി ഗണ്ഠി മുട്ഠി, കുച്ഛി വത്ഥി സാലി വീഹി;

ബ്യാധി ഓധി ബോധി സന്ധി, രാസി കേസി സാതി ദീപി.

ഇസി ഗിനി മണി ധനി, ഗിരി രവി കവി കപി;

അസി മസി നിധി വിധി, അഹി കിമി പതി ഹരി.

അരി തിമി കലി ബലി, ജലധി ച ഗഹപതി;

ഉരമിതി വരമതി, നിരുപധി അധിപതി;

അഞ്ജലി സാരഥി അതിഥി, സമാധി ഉദധിപ്പഭുതയോ.

അഗ്ഗി+ഇസീനം അയം വിസേസോ –