൧൧൩. ഝലാ വാ

ഝലതോ യോനം നി ഹോതി വാ നപുംസകേ. അട്ഠീനി. ‘‘ലോപോ’’തി യോലോപേ ദീഘോ, അട്ഠീ. ഭോ അട്ഠി അട്ഠീ, അട്ഠീനി അട്ഠീ. അട്ഠിം, അട്ഠീനി അട്ഠീ. അട്ഠിനാ ഇച്ചാദി മുനിസദ്ദസമം. ഏവം പച്ഛി+അക്ഖി+ദധി+സത്ഥി+വാരി+അച്ചിആദയോ.

ഇകാരന്തം.

ദണ്ഡി, നപുംസകത്താ ‘‘ഏകവചനേ’’ച്ചാദിനാ രസ്സേ സിലോപോ. ദണ്ഡീനി ദണ്ഡീ. ‘‘ഗേ വാ’’തി രസ്സേ ഭോ ദണ്ഡി ദണ്ഡീ, ദണ്ഡീനി ദണ്ഡീ. ‘‘നം ഝീതോ’’തി നം. ദണ്ഡിനം ദണ്ഡിം, ദണ്ഡീനി ദണ്ഡീ. സേസം പുല്ലിങ്ഗേ ദണ്ഡീസമം. ഏവം സുഖകാരീ+സീഘയായീആദയോ.

ഈകാരന്തം.

ചക്ഖു, ചക്ഖൂനി ചക്ഖൂ. സേസം അട്ഠിസമം. ഏവം ആയു+വസു+ധനു+ദാരു+തിപു+മധു+സിങ്ഗു+ഹിങ്ഗു+വത്ഥു+ജതു+അമ്ബു+ അസ്സുആദീനി. ആയുസദ്ദതോ നാസ്സ കോധാദിത്താ സാവ വിസേസോ.

ഉകാരന്തം.

ഗോത്രഭു, രസ്സേ സിലോപോ. ഗോത്രഭൂനി ഗോത്രഭൂ. ഭോ ഗോത്രഭു ഗോത്രഭൂ, ഗോത്രഭൂനി ഗോത്രഭൂ. ഗോത്രഭും, ഗോത്രഭൂനി ഗോത്രഭൂ ഇച്ചാദി പുല്ലിങ്ഗേ വേസ്സഭൂസമം. ഏവം സയമ്ഭൂ+അഭിഭൂ+ധമ്മഞ്ഞൂ ആദയോ.

ഊകാരന്തം.

വിസദാ+വിസദാകാര-വോഹാരോ+ഭയമുത്തകോ;

പുമാദിജാനനേ ഹേതു-ഭാവതോ ലിങ്ഗ+മീരിതോ.

ഥന+കേസാവതീ നാരീ, മസ്സുവാ പുരിസോ സിയാ;

ഉഭിന്ന+മന്തരം ഏതം, ഇതരോ+ഭയമുത്തകോ.

ഏസേ+സാ ഏത+മീതി ച,

പസിദ്ധിഅത്ഥേസു യേസു ലോകസ്സ;

ഥീ+പുമ+നപുംസകാനീ+തി,

വുച്ചന്തേ താനി നാമാനി.

നപുംസകലിങ്ഗം.

അഥ സബ്ബാദീനം രൂപനയോ നിദ്ദിസിയതേ,

സബ്ബ കതര കതമ ഉഭയ ഇതര അഞ്ഞ അഞ്ഞതര അഞ്ഞതമ, പുബ്ബ+പരാ+പര+ദക്ഖിണു+ത്തരാ+ധരാനി വവത്ഥായ+മസഞ്ഞായം. ‘‘ഊനപൂരത്ഥ+മധികപദോദാഹരണ+മജ്ഝാഹാരോ’’തി ഞായാ സബ്ബാദീസു പഠീയന്തേതി യോജേതബ്ബം. യ ത്യ ത ഏത ഇമ അമു കിം ഏക തുമ്ഹ അമ്ഹ ഇച്ചേതേ സബ്ബാദയോ. കച്ചായനേ അദസ്സിതസ്സാപി ത്യസദ്ദസ്സ –

ഖിഡ്ഡാ പണിഹിതാ ത്യാസു, രതി ത്യാസു പതിട്ഠിതാ;

ബീജാനി ത്യാസു രുഹന്തി, യദിദം സത്താ പജായരേതി –

പാളിയം ദിസ്സമാനത്താ ഇധ സങ്ഗഹോ.

തത്ഥ സബ്ബസദ്ദോ നിരവസേസത്ഥോ. കതര+കതമസദ്ദാ പുച്ഛനത്ഥാ. ഉഭയസദ്ദോ ദ്വിഅവയവസമുദായവചനോ. ഇതരസദ്ദോ വുത്തപടിയോഗീവചനോ. അഞ്ഞസദ്ദോ അധികതാപരവചനോ. അഞ്ഞ- തര+അഞ്ഞതമസദ്ദാ അനിയമത്ഥാ. പുബ്ബാദയോ ദിസാദിവവത്ഥാവചനാ. യസദ്ദോ അനിയമത്ഥോ. ത്യ+തസദ്ദാ പരമ്മുഖവചനാ. ഏത+ഇമ+അമു+കിം ഇച്ചേതേ സമീപ+അച്ചന്തസമീപ+ദൂര+പുച്ഛനത്ഥവചനാ. ഏകസദ്ദോ സംഖ്യാദിവചനോ. തുമ്ഹ+അമ്ഹസദ്ദാ പര+അത്ത നിദ്ദേസവചനാ.

സബ്ബോ, സിസ്സ ഓ,