൬൪. ഏക

ഘോച ഓച ഘോ ഘാന്തഓകാരന്താ, നത്ഥി ഘോ യേസന്തേ അഘോ, തേസം, സാമഞ്ഞവിധാനതോതി കസ്സചി ലിങ്ഗസ്സ അപരാമാസാ സാമഞ്ഞേന വിധാനതോ, നാദേകവചനേസൂതി നാദീസു ഏകവചനേസൂതി അത്ഥോ, ഹി ഹേതുമ്ഹി, യസ്മാ കസ്സചി ഏവം ദുട്ഠാധിപ്പായോ സിയാ, തസ്മാ ദുതിയമുദാഹരണന്തി അത്ഥോ, ദുതിയോപി ഹേതുമ്ഹി, യസ്മാ സബ്ബേസം സങ്ഗഹണത്ഥം, തസ്മാ ന ച തഥാധിപ്പേതന്തി അത്ഥോ, സബ്ബേസമേകവചനാനം സങ്ഗഹണാഭാവേ സുത്താനം വിരചനപ്പകാരമാഹ-‘അഞ്ഞഥാ’തിആദി, ഉപരിചാത്യാദീസ്വയമധിപ്പായോ ‘‘സുത്തസ്സ ‘അംയോസ്വഘോന’ന്തി വിരചിതത്താ സാമഞ്ഞേനേ-കവചനേസ്വഘസ്സ നരസ്സത്തപ്പതീതി തപ്പടിസേധാഭാവാ’ദണ്ഡി കുല’ന്തി രസ്സത്തം ‘സിസ്മിം നപുംസകേ’തി വിധിസുത്തം വദേയ്യാ’’തി, ഓകാരന്തപ്പടിസേധന്തി ‘അഘോന’ന്തി ഓകാരന്തപ്പടിസേധം, ആദേസന്തരം ‘‘ഗോസ്സാ ഗസിഹിനം സുഗാവഗവാ’’ത്യാദിനാ (൨-൬൭) കരീയമാനം ഗാവാദേസാദികം, ഏത്ഥ പന നപുംസകേ ഏകവചനന്തം ദണ്ഡി കുലന്തി വക്ഖമാനത്താ നോദാഹടം, യോസു പന ‘‘യോലോപനിസുദീഘോ’’തി (൨-൮൮) അദീഘസ്സാപി ദീഘവിധാനസാമത്ഥിയാ പഠമമേവ ദീഘസ്സ രസ്സാഭാവേകാവ കഥാതി നോദാഹടം, ദണ്ഡീദണ്ഡീനി ഇച്ചേവ തു ഭവതി, നോസ്സവാതി പാഠോ ദിസ്സതി, ഏത്ഥ വിജ്ജമാനേ ഗേ പരേ ഓകാരന്തസ്സ വാ രസ്സാപജ്ജനദോസമ്പസങ്ഗതോ നോസ്സാ’തി പാഠേന ഭവിതബ്ബം.