൪൧. അതോ

സുത്തേ ‘അതോ’തി വുത്തം ‘അകാരന്തതോ’തി കഥം വുത്തീതി ആഹ ‘അതോ’തിആദി, ആദേസാ ഹോന്തീതി സേസോ, യകാരാനംയേവ സിയും… ആഏആദേസാനമേകവണ്ണത്താ, ലോപേ കതേതി ഓകാരസ്സ ലോപേ കതേ, തന്നേതി യഥാവുത്തം ധചാദ്യപ്പടിക്ഖിപതി, പടിക്ഖേപേ കാരണമാഹ-‘പരലോപസ്സാ’തിആദി, കാരണന്തരം വത്തുമാരഭതേ ‘കിഞ്ചാ’തിആദി, നിച്ചമ്പരലോപോവ സിയാ, ന പുബ്ബലോപോപി ആഗമപ്പയോഗാനുകൂല്യേനാതിപി സക്കാ വത്തുന്തി ആഹ-‘നചാ’തിആദി, നിച്ചമ്പരലോപോയേവാതി ന ച സക്കാ മന്തുന്തി സമ്ബന്ധോ, ഏവം സന്തേത്യാദിനാ തത്ഥ വിരോധമാഹ, അതോസമ്ഭവാതി ആദേസാകാരതോ സമ്ഭവാ, ഝിസ്സാകാരവിധാനം ‘‘യോസു ഝിസ്സ പുമേ’’തി (൨-൯൩) ഏതദേവപയോജനന്തിആദിനാ വുത്തപ്പയോജനാഭാവേ കാരണമാഹ-‘അനിട്ഠത്താ’തി, അനഭിമതത്താതി അത്ഥോ, പയോജനാഭാവാനഭിമതത്തമേവ ദസ്സേസുമാഹ-‘ഏതദത്ഥമേവാ’തിആദി, ഇമസ്സാതി ‘‘അതോ യോനം ടാടേ’’തീ മസ്സ സുത്തസ്സ, ഝിസ്മാത്വേവാതി ‘ഝിസ്മാ’ ഇതി ഏതാദിസം സുത്തമേവ, ഝിസ്മാ യോനം ടാടേതിവാതി ‘‘ഝിസ്മാ യോനം ടാടേ’’തി സുത്തം വാ, അതോതി ‘അതോ’ ഇതി സുത്തം, താദിസസ്സപയോഗസ്സാതി അഗ്ഗാ, അഗ്ഗേ ഇതി പയോഗസ്സ.