൨൩൩. യോനം

ഹിഗ്ഗഹണേ പഞ്ചമീഹിസ്സാപി ഗഹണമ്ഭവേയ്യാതി സുത്തേ ‘അപഞ്ചമ്യാ’തി വുത്തം, തുമ്ഹേഹി പുഞ്ഞം പസുതം അനപ്പകന്തി ഗാഥാപാദേ തുമ്ഹേഹിതിആദിസൂ തത്താ ന വോആദേസോ, തുമ്ഹേ തിട്ഠഥ നഗരേതി പുബ്ബവാക്യതോ വാക്യന്തരത്താ ഏകവാക്യതാ നത്ഥി, തുമ്ഹേ വിയ ദിയ ദിസ്സന്തി അമ്ഹേ വിയ ദിസ്സന്തീതി വിഗ്ഗയ്ഹ ‘ദിസ-പേക്ഖണേ’ ഇച്ചസ്മാ ‘‘സമാനഞ്ഞഭവന്തയാദി തൂപമാനാ ദിസാ കമ്മേ രീരിക്ഖകാ’’തി (൫-൪൩) കപ്പച്ചയേ ‘‘നതേ കാനുബന്ധനാഗമേസൂ’’തി (൫-൮൫) ഏത്താഭാവേ ‘‘സ്യാദിസ്യാദിനേകത്ഥ’’ന്തി (൩-൧) സമാസേ ച ‘ഏകത്ഥതായം’’തി (൨-൧൧൯) വിഭത്തിലോപേ ച ‘‘സബ്ബാദീനമാ’’തി (൩-൮൬) ആ ‘തുമ്ഹാദിസാന’മിച്ചാദി.