൨൧. ഗുണേ

ഉപാധി വിസേസനം, പരാങ്ഗഭൂതേതി പരസ്സ ബന്ധത്താ(ദിനോ) വിധാനാ യാങ്ഗഭൂതേ ജളത്താദിഹേതുമ്ഹീതി അത്ഥോ, ഇമിനാ ഗുണസദ്ദോ യമപ്പധാനവചനോതി വദതി, യഞ്ചാപ്പധാനം തമ്പരാങ്ഗഭൂതന്തി ഗുണേതീമസ്സ ‘പരാങ്ഗഭൂതേ’തി അത്ഥമാഹ, യഞ്ഹി പരത്ഥമുപാദീയതേ തദപ്പധാനമനു വാദരൂപേനോപാദീയമാനത്താ, യഥാ ‘ജളത്താ ബദ്ധോ, രുക്ഖോ യം സീസ പത്താ, അഗ്ഗി ഏത്ഥ ധുമത്തേ’ച്ചാദി, തേനേവാഹ-‘പരത്ഥരൂപാപന്ന’ന്തി, വാവിധാനന്തി ‘‘വിഭാസാ ഗുണേ-ഥിയം’’ന്തി (൨-൩-൨൫) ഏവം വിധാനം, ഇത്ഥിയന്തിആദിനാ പഞ്ചമീരൂപസ്സപി അഭിമതഭാവം ദസ്സേതി, തേനേവാഹ-‘ഉഭയത്ഥാ’തിആദി, നനു ‘തോ പഞ്ചമ്യാ’’തി (൪-൯൫) സുത്തേന തദ്ധിതപച്ചയന്തസ്സ കഥം പഞ്ചമ്യന്തതാ ത്യാസങ്കിയാഹ-‘പഞ്ചമിനിദ്ദേസേ’ ഇച്ചാദി, ഇമിനാ സുത്തേന പഞ്ചമിയാ വിനാതി യോജനാ, വാ പഞ്ചമിയാ വിധാനതോ തതിയാരൂപേനപി ഭവിതബ്ബന്തി ചോദനമനസി നിധായ പഞ്ചമ്യു ദാഹരണേയേവ കാരണം തതിയോദാഹരണസ്സ ച പഠമോദാഹരണാനുസാരേനാനു മന്തബ്ബതഞ്ചദസ്സേന്തോ ആഹ ‘പഞ്ചമ്യായേവി’ച്ചാദി, അഭാവേന സങ്ഖാരനിരോധേനാതി തതിയന്തരൂപാനി.