൧൩൨. ടസ

ഇമിസ്സായാത്യാദീസു ‘‘സ്സം സ്സാ സ്സായേ’’ത്യാദിനാ (൨-൫൨) ഇ, ‘‘തദാദേസാ തേ വിയ ഹോന്തീ’’തി പരിഭാസതോ സാദ്യാദേസീനം ഗഹണാസ്സായാദേസാദീനം ഗഹണസമ്ഭവേപി കിം സ്സായാദിഗ്ഗഹണേ ന സുത്തഗുരുകരണേനേ ത്യാസങ്കിയ‘സ്സായാദിഗ്ഗഹണ’മിച്ചാദി, വുത്തി ഗന്ഥോ വുത്തോതി ദസ്സേതുമാഹ-‘നനു ചേ’ത്യാദി, ടസസ്മാദികം ‘ടസസ്മാസ്മിന്നന്നാസ്വിമസ്സ ചാ’തി വത്തബ്ബം, നമാദീനമ്പി വിധിഗ്ഗഹണായ [നാദീനമ്പവിഗ്ഗഹായ (പോത്ഥകേ)], തസ്സാ

ദേസിനോ ആദേസോ തദാദേസോ, തസ്സ, തസ്സ ആദേസിനോ ഗഹണം തഗ്ഗഹണം, തേന.