൧൩൦. കേവാ

ഹോതു സിതോ-ഞ്ഞത്രകേ സതി സാദേസോ, സിമ്ഹി തു കപ്പച്ചയാ പഠമമേവ കതോ മസ്സ സാദേസോതി തപ്പച്ചയേ സതി ‘കേവാ’തി കിം സാമഞ്ഞേന സാദേസവിധാനേനേ ത്യാസങ്കിയ സുത്തസ്സ സാമഞ്ഞ വിധാനേ ഫലം ദസ്സേതും ‘കേനേകത്ഥതായം’ത്യാദിമാഹ, കേനേകത്ഥതായന്തി കപ്പച്ചയേന സഹ ണാദിവുത്തിയം, പുബ്ബഭാഗസ്സാതി അസുഭാഗസ്സ പദത്താഭാവാതി ‘‘ഏകത്ഥതായാ’’തി (൨-൧൧൯) വിഭത്തിയാ പദത്തസാധികായാപഗമേന പദത്താഭാവാ, പദസങ്ഖാരനിബന്ധനോതി പദ സിദ്ധി ഹേതുകോ, ‘‘നിമിത്താഭാവേ നേമിത്തികസ്സാപ്യഭാവോ’’തി ഞായസ്സായമത്ഥോ ‘‘നിമിത്തം കാരണം ഹേതൂത്യനത്ഥന്തരം, നിമിത്തസ്സ അഭാവോ നിമിത്താഭാവോ, തസ്മിം നിമിത്താഭാവേ ഹേതുവിനാസേത്യത്ഥോ, നിമിത്താ ആഗതോ നേമിത്തികോ, ഫലഭൂതോ ധമ്മോ, നിമിത്തേ ഭാവോ വാ നേമിത്തികോ, നിമിത്തസ്സാഭാവേ തം ഹേതുതോ പവത്തസ്സ നേമിത്തികസ്സ ഫലസ്സാപ്യഭാവോ ഭവതീ’’തി, തഥാഹി ഛത്തനിമിത്തഛായാ ഛത്താപായേന ഭവതി, പദീപനിമിത്തദസ്സനം പദീപാപായേ ന ഭാതി, തഥേഹാപി നിമിത്തതോ പവത്താനം നിമിത്താഭാവേ അഭാവോയേവ യുത്തി മാതി മഞ്ഞതേ, അഞ്ഞത്രചാതി സിതോ അഞ്ഞത്ര ച.