൧൦. അനു

നതുലക്ഖണന്തി സച്ചകിരിയാ വുട്ഠിയാ ഹേതു ഹോതി, ന തു സങ്കേതോതി അത്ഥോ, ഹേതുത്താ ലക്ഖണത്താഭാവേ സച്ചകിരിയായ കഥം ലക്ഖണേ ദുതിയാതി ഹേതുത്തേപി ലക്ഖണത്തമസ്സ സാധേന്തോ സാധമ്മപയോഗേനാന്വയമാഹ-‘യം സകിമ്പി’ച്ചാദി, ഏത്ഥ ഹി ലക്ഖണം സച്ച കിരിയാതി പടിഞ്ഞാ, [പക്ഖോ (പോത്ഥകേ)] സകിമ്പി നിമിത്തതായ കപ്പനത്താതി ഹേതു, യം സകിമ്പി നിമിത്തതായ കപ്പതേ തമ്പി ലക്ഖണം ഭവതി, യഥാ’അപി ഭവം കമണ്ഡലുപാണിം സിസ്സമദ്ദക്ഖീ’തി സാധമ്മപയോഗേനാന്വയോ ദട്ഠബ്ബോ, കപ്പതേതി സമത്ഥോതി അത്ഥോ, കമണ്ഡലു പാണിമ്ഹി അസ്സേതി കമണ്ഡലുപാണീ, അപീതി പഞ്ഹേ, കദാചി കേനചി കമണ്ഡലുപാണീസിസ്സോ ദിട്ഠോ സോ തമേവ ദസ്സനം ലക്ഖണം കത്വാ പുച്ഛതി ‘അപി’ത്യാദിനാ, അഥ യഥാ വുത്തേന ഹേതുനോപി ലക്ഖണത്തമത്തു തഥാപി പരവിപ്പടിസേധേന ഹേതുമ്ഹി തതിയാ കസ്മാ ന സിയാതി ചോദയമാഹ ‘ന ന്വേവമ്പി’ച്ചാദി, പുബ്ബവിപ്പടിസേധേനാതി അപവാദപുബ്ബവിപ്പടിസേധേന, തഥാഹി ഛട്ഠിയാ പവാദോ ഹോതി ഹേതുമ്ഹി തതിയാവിധി… സമ്ബന്ധഛട്ഠിയാ പത്തായ ഹേതുതതിയാവിധാനതോ ഉപപദവിഭത്തിവിധിപി ഛട്ഠിയാപവാദോ… സമ്ബന്ധവിസേസാഭിബ്യത്തിഹേതുനോപപദേന യോഗേ തസ്മിംയേവ സമ്ബന്ധേ വിധാനതോ, തത്ഥ ഹേതുതതിയാവകാസോ ‘ധനേന കുല’ന്തി, ഉപപദവിഭത്തിയാവകാസോ ‘രുക്ഖമനുവിജ്ജോതതേ’തി, സച്ചകിരിയമനു പാവസ്സീതി തു ഹേതുമ്ഹി ലക്ഖണേ-പവാദവിപ്പടിസേധേ സതി പുബ്ബവിപ്പടിസേധേന ദുതിയാ ഭവതി.