൧. സിക്ഖാദുബ്ബല്യസുത്തം

൬൩. ‘‘പഞ്ചിമാനി, ഭിക്ഖവേ, സിക്ഖാദുബ്ബല്യാനി. കതമാനി പഞ്ച? പാണാതിപാതോ, അദിന്നാദാനം, കാമേസുമിച്ഛാചാരോ, മുസാവാദോ, സുരാമേരയമജ്ജപമാദട്ഠാനം – ഇമാനി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ച സിക്ഖാദുബ്ബല്യാനി.

‘‘ഇമേസം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ചന്നം സിക്ഖാദുബ്ബല്യാനം പഹാനായ ചത്താരോ സതിപട്ഠാനാ ഭാവേതബ്ബാ. കതമേ ചത്താരോ? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു കായേ കായാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം; വേദനാസു…പേ… ചിത്തേ…പേ… ധമ്മേസു ധമ്മാനുപസ്സീ വിഹരതി ആതാപീ സമ്പജാനോ സതിമാ വിനേയ്യ ലോകേ അഭിജ്ഝാദോമനസ്സം. ഇമേസം ഖോ, ഭിക്ഖവേ, പഞ്ചന്നം സിക്ഖാദുബ്ബല്യാനം പഹാനായ ഇമേ ചത്താരോ സതിപട്ഠാനാ ഭാവേതബ്ബാ’’തി. പഠമം.