൩. തണ്ഹാമൂലകസുത്തം

൨൩. [ദീ. നി. ൨.൧൦൩] ‘‘നവ, ഭിക്ഖവേ, തണ്ഹാമൂലകേ ധമ്മേ ദേസേസ്സാമി, തം സുണാഥ. കതമേ ച, ഭിക്ഖവേ, നവ തണ്ഹാമൂലകാ ധമ്മാ? തണ്ഹം പടിച്ച പരിയേസനാ, പരിയേസനം പടിച്ച ലാഭോ, ലാഭം പടിച്ച വിനിച്ഛയോ, വിനിച്ഛയം പടിച്ച ഛന്ദരാഗോ, ഛന്ദരാഗം പടിച്ച അജ്ഝോസാനം, അജ്ഝോസാനം പടിച്ച പരിഗ്ഗഹോ, പരിഗ്ഗഹം പടിച്ച മച്ഛരിയം, മച്ഛരിയം പടിച്ച ആരക്ഖോ, ആരക്ഖാധികരണം ദണ്ഡാദാനം സത്ഥാദാനം കലഹവിഗ്ഗഹവിവാദതുവംതുവംപേസുഞ്ഞമുസാവാദാ അനേകേ പാപകാ അകുസലാ ധമ്മാ സമ്ഭവന്തി. ഇമേ ഖോ, ഭിക്ഖവേ, നവ തണ്ഹാമൂലകാ ധമ്മാ’’തി. തതിയം.