൧. തിഠാനസുത്തം

൨൧. ‘‘തീഹി, ഭിക്ഖവേ, ഠാനേഹി ഉത്തരകുരുകാ മനുസ്സാ ദേവേ ച താവതിംസേ അധിഗ്ഗണ്ഹന്തി ജമ്ബുദീപകേ ച മനുസ്സേ. കതമേഹി തീഹി? അമമാ, അപരിഗ്ഗഹാ, നിയതായുകാ, വിസേസഗുണാ [വിസേസഭുനോ (സീ. സ്യാ. പീ.)] – ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തീഹി ഠാനേഹി ഉത്തരകുരുകാ മനുസ്സാ ദേവേ ച താവതിംസേ അധിഗ്ഗണ്ഹന്തി ജമ്ബുദീപകേ ച മനുസ്സേ.

‘‘തീഹി, ഭിക്ഖവേ, ഠാനേഹി ദേവാ താവതിംസാ ഉത്തരകുരുകേ ച മനുസ്സേ അധിഗ്ഗണ്ഹന്തി ജമ്ബുദീപകേ ച മനുസ്സേ. കതമേഹി തീഹി? ദിബ്ബേന ആയുനാ, ദിബ്ബേന വണ്ണേന, ദിബ്ബേന സുഖേന – ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തീഹി ഠാനേഹി ദേവാ താവതിംസാ ഉത്തരകുരുകേ ച മനുസ്സേ അധിഗ്ഗണ്ഹന്തി ജമ്ബുദീപകേ ച മനുസ്സേ.

[കഥാ. ൨൭൧] ‘‘തീഹി, ഭിക്ഖവേ, ഠാനേഹി ജമ്ബുദീപകാ മനുസ്സാ ഉത്തരകുരുകേ ച മനുസ്സേ അധിഗ്ഗണ്ഹന്തി ദേവേ ച താവതിംസേ. കതമേഹി തീഹി? സൂരാ, സതിമന്തോ, ഇധ ബ്രഹ്മചരിയവാസോ – ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, തീഹി ഠാനേഹി ജമ്ബുദീപകാ മനുസ്സാ ഉത്തരകുരുകേ ച മനുസ്സേ അധിഗ്ഗണ്ഹന്തി ദേവേ ച താവതിംസേ’’തി. പഠമം.