൫. ഗണ്ഡസുത്തം

൧൫. ‘‘സേയ്യഥാപി, ഭിക്ഖവേ, ഗണ്ഡോ അനേകവസ്സഗണികോ. തസ്സസ്സു ഗണ്ഡസ്സ നവ വണമുഖാനി നവ അഭേദനമുഖാനി. തതോ യം കിഞ്ചി പഗ്ഘരേയ്യ – അസുചിയേവ പഗ്ഘരേയ്യ, ദുഗ്ഗന്ധംയേവ പഗ്ഘരേയ്യ, ജേഗുച്ഛിയംയേവ [ജേഗുച്ഛിയേവ (ക.)] പഗ്ഘരേയ്യ; യം കിഞ്ചി പസവേയ്യ – അസുചിയേവ പസവേയ്യ, ദുഗ്ഗന്ധംയേവ പസവേയ്യ, ജേഗുച്ഛിയംയേവ പസവേയ്യ.

‘‘ഗണ്ഡോതി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, ഇമസ്സേതം ചാതുമഹാഭൂതികസ്സ [ചാതുമ്മഹാഭൂതികസ്സ (സീ. സ്യാ. പീ.)] കായസ്സ അധിവചനം മാതാപേത്തികസമ്ഭവസ്സ ഓദനകുമ്മാസൂപചയസ്സ അനിച്ചുച്ഛാദനപരിമദ്ദനഭേദനവിദ്ധംസനധമ്മസ്സ. തസ്സസ്സു ഗണ്ഡസ്സ നവ വണമുഖാനി നവ അഭേദനമുഖാനി. തതോ യം കിഞ്ചി പഗ്ഘരതി – അസുചിയേവ പഗ്ഘരതി, ദുഗ്ഗന്ധംയേവ പഗ്ഘരതി, ജേഗുച്ഛിയംയേവ പഗ്ഘരതി; യം കിഞ്ചി പസവതി – അസുചിയേവ പസവതി, ദുഗ്ഗന്ധംയേവ പസവതി, ജേഗുച്ഛിയംയേവ പസവതി. തസ്മാതിഹ, ഭിക്ഖവേ, ഇമസ്മിം കായേ നിബ്ബിന്ദഥാ’’തി. പഞ്ചമം.