൩. സംഖിത്തസുത്തം

൫൩. [ചൂളവ. ൪൦൬] ഏകം സമയം ഭഗവാ വേസാലിയം വിഹരതി മഹാവനേ കൂടാഗാരസാലായം. അഥ ഖോ മഹാപജാപതീ ഗോതമീ യേന ഭഗവാ തേനുപസങ്കമി; ഉപസങ്കമിത്വാ ഭഗവന്തം അഭിവാദേത്വാ ഏകമന്തം അട്ഠാസി. ഏകമന്തം ഠിതാ ഖോ സാ മഹാപജാപതീ ഗോതമീ ഭഗവന്തം ഏതദവോച –

‘‘സാധു മേ, ഭന്തേ, ഭഗവാ സംഖിത്തേന ധമ്മം ദേസേതു, യമഹം ഭഗവതോ ധമ്മം സുത്വാ ഏകാ വൂപകട്ഠാ അപ്പമത്താ ആതാപിനീ പഹിതത്താ വിഹരേയ്യ’’ന്തി. ‘‘യേ ഖോ ത്വം, ഗോതമി, ധമ്മേ ജാനേയ്യാസി – ‘ഇമേ ധമ്മാ സരാഗായ സംവത്തന്തി, നോ വിരാഗായ; സംയോഗായ സംവത്തന്തി, നോ വിസംയോഗായ; ആചയായ സംവത്തന്തി, നോ അപചയായ; മഹിച്ഛതായ സംവത്തന്തി, നോ അപ്പിച്ഛതായ; അസന്തുട്ഠിയാ സംവത്തന്തി, നോ സന്തുട്ഠിയാ; സങ്ഗണികായ സംവത്തന്തി, നോ പവിവേകായ; കോസജ്ജായ സംവത്തന്തി, നോ വീരിയാരമ്ഭായ; ദുബ്ഭരതായ സംവത്തന്തി, നോ സുഭരതായാ’തി, ഏകംസേന, ഗോതമി, ധാരേയ്യാസി – ‘നേസോ ധമ്മോ, നേസോ വിനയോ, നേതം സത്ഥുസാസന’’’ന്തി.

‘‘യേ ച ഖോ ത്വം, ഗോതമി, ധമ്മേ ജാനേയ്യാസി – ‘ഇമേ ധമ്മാ വിരാഗായ സംവത്തന്തി, നോ സരാഗായ; വിസംയോഗായ സംവത്തന്തി, നോ സംയോഗായ; അപചയായ സംവത്തന്തി, നോ ആചയായ; അപ്പിച്ഛതായ സംവത്തന്തി, നോ മഹിച്ഛതായ; സന്തുട്ഠിയാ സംവത്തന്തി, നോ അസന്തുട്ഠിയാ; പവിവേകായ സംവത്തന്തി, നോ സങ്ഗണികായ; വീരിയാരമ്ഭായ സംവത്തന്തി, നോ കോസജ്ജായ; സുഭരതായ സംവത്തന്തി, നോ ദുബ്ഭരതായാ’തി, ഏകംസേന, ഗോതമി, ധാരേയ്യാസി – ‘ഏസോ ധമ്മോ, ഏസോ വിനയോ, ഏതം സത്ഥുസാസന’’’ന്തി. തതിയം.