൬. ദുതിയമിത്തസുത്തം

൩൭. ‘‘സത്തഹി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ ഭിക്ഖു മിത്തോ സേവിതബ്ബോ ഭജിതബ്ബോ പയിരുപാസിതബ്ബോ അപി പനുജ്ജമാനേനപി [പണുജ്ജമാനേനപി (സീ.)]. കതമേഹി സത്തഹി? പിയോ ച ഹോതി മനാപോ ച ഗരു ച ഭാവനീയോ ച വത്താ ച വചനക്ഖമോ ച ഗമ്ഭീരഞ്ച കഥം കത്താ ഹോതി, നോ ച അട്ഠാനേ നിയോജേതി. ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്തഹി ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ ഭിക്ഖു മിത്തോ സേവിതബ്ബോ ഭജിതബ്ബോ പയിരുപാസിതബ്ബോ അപി പനുജ്ജമാനേനപീ’’തി.

‘‘പിയോ ഗരു ഭാവനീയോ, വത്താ ച വചനക്ഖമോ;

ഗമ്ഭീരഞ്ച കഥം കത്താ, നോ ചട്ഠാനേ നിയോജകോ [നിയോജയേ (സീ. സ്യാ.)].

‘‘യമ്ഹി ഏതാനി ഠാനാനി, സംവിജ്ജന്തീധ പുഗ്ഗലേ;

സോ മിത്തോ മിത്തകാമേന, അത്ഥകാമാനുകമ്പതോ;

അപി നാസിയമാനേന, ഭജിതബ്ബോ തഥാവിധോ’’തി. ഛട്ഠം;