൭. പഠമപടിസമ്ഭിദാസുത്തം

൩൮. ‘‘സത്തഹി, ഭിക്ഖവേ, ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ ഭിക്ഖു നചിരസ്സേവ ചതസ്സോ പടിസമ്ഭിദാ സയം അഭിഞ്ഞാ സച്ഛികത്വാ ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരേയ്യ. കതമേഹി സത്തഹി? ഇധ, ഭിക്ഖവേ, ഭിക്ഖു ‘ഇദം മേ ചേതസോ ലീനത്ത’ന്തി യഥാഭൂതം പജാനാതി; അജ്ഝത്തം സംഖിത്തം വാ ചിത്തം ‘അജ്ഝത്തം മേ സംഖിത്തം ചിത്ത’ന്തി യഥാഭൂതം പജാനാതി; ബഹിദ്ധാ വിക്ഖിത്തം വാ ചിത്തം ‘ബഹിദ്ധാ മേ വിക്ഖിത്തം ചിത്ത’ന്തി യഥാഭൂതം പജാനാതി; തസ്സ വിദിതാ വേദനാ ഉപ്പജ്ജന്തി, വിദിതാ ഉപട്ഠഹന്തി, വിദിതാ അബ്ഭത്ഥം ഗച്ഛന്തി; വിദിതാ സഞ്ഞാ ഉപ്പജ്ജന്തി, വിദിതാ ഉപട്ഠഹന്തി, വിദിതാ അബ്ഭത്ഥം ഗച്ഛന്തി; വിദിതാ വിതക്കാ ഉപ്പജ്ജന്തി, വിദിതാ ഉപട്ഠഹന്തി, വിദിതാ അബ്ഭത്ഥം ഗച്ഛന്തി; സപ്പായാസപ്പായേസു ഖോ പനസ്സ ധമ്മേസു ഹീനപ്പണീതേസു കണ്ഹസുക്കസപ്പതിഭാഗേസു നിമിത്തം സുഗ്ഗഹിതം ഹോതി സുമനസികതം സൂപധാരിതം സുപ്പടിവിദ്ധം പഞ്ഞായ. ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്തഹി ധമ്മേഹി സമന്നാഗതോ ഭിക്ഖു നചിരസ്സേവ ചതസ്സോ പടിസമ്ഭിദാ സയം അഭിഞ്ഞാ സച്ഛികത്വാ ഉപസമ്പജ്ജ വിഹരേയ്യാ’’തി. സത്തമം.