൫. പഠമമിത്തസുത്തം

൩൬. ‘‘സത്തഹി, ഭിക്ഖവേ, അങ്ഗേഹി സമന്നാഗതോ മിത്തോ സേവിതബ്ബോ. കതമേഹി സത്തഹി? ദുദ്ദദം ദദാതി, ദുക്കരം കരോതി, ദുക്ഖമം ഖമതി, ഗുയ്ഹമസ്സ [ഗുയ്ഹസ്സ (ക.)] ആവി കരോതി, ഗുയ്ഹമസ്സ [ഗുയ്ഹം അസ്സ (സീ.), ഗുയ്ഹസ്സ (ക.)] പരിഗുഹതി [പരിഗൂഹതി (സീ. സ്യാ.), പരിഗുയ്ഹതി (ക.)], ആപദാസു ന ജഹതി, ഖീണേന [ഖീണേ (ക.)] നാതിമഞ്ഞതി. ഇമേഹി ഖോ, ഭിക്ഖവേ, സത്തഹി അങ്ഗേഹി സമന്നാഗതോ മിത്തോ സേവിതബ്ബോ’’തി.

‘‘ദുദ്ദദം ദദാതി മിത്തോ, ദുക്കരഞ്ചാപി കുബ്ബതി;

അഥോപിസ്സ ദുരുത്താനി, ഖമതി ദുക്ഖമാനി ച [ദുക്ഖമാനിപി (സീ. സ്യാ.)].

‘‘ഗുയ്ഹഞ്ച തസ്സ [ഗുയ്ഹമസ്സ ച (സ്യാ.)] അക്ഖാതി, ഗുയ്ഹസ്സ പരിഗൂഹതി;

ആപദാസു ന ജഹാതി, ഖീണേന നാതിമഞ്ഞതി.

‘‘യമ്ഹി ഏതാനി ഠാനാനി, സംവിജ്ജന്തീധ [സംവിജ്ജന്തി ച (ക.)] പുഗ്ഗലേ;

സോ മിത്തോ മിത്തകാമേന, ഭജിതബ്ബോ തഥാവിധോ’’തി. പഞ്ചമം;